Voorzet
Door Flip Vellinga

Daarom zijn wij vrij

Het blijft een van de mooiste momenten die ik als verslaggever in mijn lange loopbaan heb meegemaakt: de promotie van MSC in 1989 naar de eerste klasse.

Het was niet alleen de wedstrijd die adembenemend was, met een hoofdrol voor oud-doelman Roelof Bakker in de spits, maar vooral de manier waarop het feest bij de toenmalige sponsor, café Oasis, ’s avonds werd stilgelegd voor de dodenherdenking.

Indruk

Het was Hemelvaartsdag, 4 mei, en de euforie was groot. Hossende spelers, uitbundige supporters, stralende bestuurders. En toen dat onvergetelijke moment: trainer Jacob Botter die zich aan het feestgedruis onttrok, op een stoel ging staan en de menigte toesprak. Het was heel gewoon wat hij deed en toch is het moment mij altijd bijgebleven: iedereen ervan doordringen dat sportieve successen gevierd moeten worden, maar dat we onder alle omstandigheden de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog blijven herdenken.

Zelden hebben de twee minuten stilte meer indruk op mij gemaakt als op die avond. Je kon een speld horen vallen in het horeca-etablissement. Dit was zó respectvol, zó mooi en zó goed geregisseerd dat de promotie van MSC er nóg meer glans door kreeg.

Boodschap

In de jaren die volgden, waren er dikwijls soortgelijke situaties en gelukkig was er altijd weer het besef dat 4 mei een bijzondere dag is. Een dag waarop het gewone leven doorgaat, maar waarop we om acht uur twee minuten stil zijn. Het is jammer dat er geen beelden zijn van die historische avond in Oasis. Ze zouden als lesmateriaal kunnen dienen voor beginnende coaches.

Ik heb mij als trainer in ieder geval laten inspireren door de manier waarop Jacob Botter die avond zijn spelers toesprak. Indringende woorden. Woorden met een boodschap. Geen actie voor de bühne, maar een actie recht uit het hart. Jonge spelers, die zijn opgegroeid in vrijheid, stof tot nadenken geven.

Verheugende constatering

Het Nationaal Comité 4 en 5 mei onderzoekt ieder jaar opnieuw de mening van de Nederlanders over de dodenherdenking. Dit jaar is daaruit gebleken dat driekwart van de jongeren tussen de 13 en 17 jaar deelneemt aan de twee minuten stilte. Steeds meer mensen zijn het oneens met de stelling dat ‘dodenherdenking minder relevant is omdat veel mensen de Tweede Wereldoorlog niet bewust hebben meegemaakt’. Dat is een verheugende constatering. Daarom, geheel in de geest van Jacob Botter: komende zaterdag lekker sporten en om kwart voor acht allemaal naar binnen om de dodenherdenking te volgen via de tv.

Daarbij zou deze passage uit een lied van Stef Bos wellicht kunnen inspireren om dieper op het onderwerp in te gaan.

 

omdat er ooit een tijd was

in dit land waarin wij wonen

waarin een kind door naam en kleur en ras

zijn leven niet meer zeker was

en omdat er mensen waren

die op gevaar van eigen leven

voor de vrijheid en de vrede

besloten om de wapens op te nemen

 

daarom zijn wij vrij

vrij om te bewegen

vrij om zelf te kiezen

waarvoor wij willen leven

vrij om weg te gaan

vrij om hier te blijven

vrij om wat dan ook

te zeggen of te schrijven