Verlangen en weemoed komen samen bij The Yearlings

Kolderveen - De oude zuivelfabriek in Kolderveen doet zaterdagavond dienst als poptempel. Op initiatief van Bort Hartog vindt er een speciaal concert plaats van de Utrechtse rootsrockband The Yearlings, waarbij de Meppeler singer-songwriter Ruud Fieten het voorprogramma verzorgt.

Het is een mooi initiatief, in samenwerking met bierbrouwerij Maallust, per toeval geboren en qua uitvoering van een ongekende schoonheid.

Hartog deelt naast de liefde voor muziek de liefde voor de wielersport met drummer Leon Geuyen van The Yearlings, waarna het idee ontstaat om de Utrechtse band naar Kolderveen te halen. Dat blijkt een schot in de een roos. In een sfeervol decor, door een muziekrecensent ooit al eens Klein Paradiso genoemd, wordt het een afwisselende avond. Voor veel bezoekers is het een eerste kennismaking met The Yearlings, de band die vorig jaar een ijzersterke rentree maakte met het alom geprezen album ‘Skywriting’.

Rijpen

In de aankondiging geeft Bort Hartog het treffend weer: net als kaas en wijn moet je een band de tijd geven om te rijpen. Bij The Yearlings heeft dat een prachtig album opgeleverd, een sprankelende mix van Americana, rootsrock en gitaarpop. Dat hier vanavond een van de beste gitaarbands van Nederland staat, wordt vooral in de tweede set duidelijk. Aanvankelijk speelt The Yearlings nog unplugged, maar na een korte pauze gaan alle registers open. Dan krijgt ook ‘Evelene’ een minder gepolijste uitvoering en wordt de sfeer in de poptempel verder opgevoerd. Olaf Koeneman en Niels Goudswaard nemen afwisselend de leadzang voor hun rekening, maar vooral de samenzang is een sterk punt van de groep. Natuurlijk wordt het titelnummer van het nieuwe album gespeeld en is het genieten geblazen bij het prachtige ‘My Deliverance’.

Tussen de bedrijven door wordt bassist Herman Gaaff, de man die zoveel regelt voor de band, in het zonnetje gezet. Hij is jarig en ontvangt een bierpakket. ‘Speciale biertjes voor een speciale man’, zo klinkt het respectvol uit de mond van Niels Goudswaard. Daarna dendert de trein verder, wordt er ook nieuw werk gespeeld en rest na afloop slechts de constatering dat het niet zo verwonderlijk is dat deze band straks de afterparty van Wilco mag verzorgen in Paradiso.

Ruud Fieten

Tussen het publiek heeft ook Ruud Fieten een topavond beleefd. De Meppeler heeft zelf de aftrap mogen verzorgen en doet dat, zoals we inmiddels van hem gewend zijn, vol overtuiging. Intens en eerlijk. Hij speelt liedjes van zijn EP die in september verschijnt en waarvoor in oktober een releaseshow wordt gehouden in Hedon.

De trouwe muziekvolgers zagen Ruud vorig jaar met zijn band in het voorprogramma staan van Johan bij De Muziekcoöperatie en ook toen al maakte hij indruk. Dat doet hij nu, akoestisch en alleen met een gitaar, opnieuw. Hij zingt over de oorlog, noemt zichzelf een twijfelaar en sluit af met een metaforisch liedje over bergbeklimmen. Ruud staat nog aan de voet van die berg, maar heeft alles in zich om de top te bereiken. Deze jongen verdient een breed publiek en een landelijke doorbraak lijkt slechts een kwestie van tijd.

Dat naast muziek ook gesproken woorden kunnen ontroeren, bewijst Joost-Jan Kool. Hij verzorgt een literaire bijdrage op deze bijzondere avond en stelt zich daarbij heel kwetsbaar op. Hij vertelt over zijn overleden zus. Weemoed en verlangen zijn de sleutelwoorden in zijn verhaal. Het verlangen naar schoonheid. Of de weemoed, die soms ook prachtig kan zijn. ‘Muziek wordt gemaakt om iets los te maken. Heel diep van binnen wordt iets aangeraakt. In de muziek van The Yearlings komen het verlangen naar schoonheid en weemoed bijeen.’

Op een afstandje kijkt Bort Hartog met bewondering toe. Hij noemt het ‘moedig’ dat Joost-Jan zich op deze manier aan het publiek heeft gepresenteerd. Het kleurt de avond, die toch al zo succesvol is, nog mooier.

Flip Vellinga