Klaas de Haan viert honderdste verjaardag

Staphorst -‘Je merkt er niks van. Gewoon blijven ademhalen.’ Klaas de Haan (100) is honderd. Vandaag vierde hij zijn verjaardag in De Berghorst met familie, vrienden en de burgemeester van Staphorst, Theo Segers.

Klaas de Haan en zijn vrouw Jantje – zij overleed elf jaar geleden – waren een bekend echtpaar in Rouveen. 36 jaar lang waren ze het kostersechtpaar van de gereformeerde kerk vrijgemaakt in Rouveen. Ze deelden leef en leed met de kerkelijke gemeente en het fijne was dat Klaas en zijn vrouw Jantje het samen deden. Voordat de moderne koffiecontainers er waren, zette het echtpaar De Haan in een melkbus met een theedoek als filter. ‘Prima te drinken.’

Zo’n grote kerk met kerkelijk erf is veel werk. Er zijn veel bijeenkomsten, er is altijd wel wat stuk en koren willen dat alles altijd tiptop in orde is. ‘Een keer liet ik mij tegen een dirigent ontvallen wanneer die gekkigheid begon en toen had ik het over het optreden. Boos dat die man was.’ Klaas moet er nog steeds om grinniken. Zijn zoon Klaas zingt al jaren bij het Christelijk Mannenkoor Staphorst. Het kwam dus goed.

Spaanse griep

Klaas komt van de boerderij in Rouveen. Een kleine keuterboer met een stuk of acht koeien. Zijn vader overleed in 1918 aan de Spaanse griep. Zijn moeder was toen zwanger van hem. Er kwam een stiefvader en zodoende kreeg Klaas een zus en een broer. Deze broer leeft nog en is 95. De heren hebben nog vaak contact.

Dieptepunt in het leven van Klaas was het overlijden van zijn vrouw Jantje. Een grote foto van haar staat op het dressoir. ‘Ik mis haar elke dag en zeker op zo’n dag als vandaag. We zijn bijna 63 jaar getrouwd geweest. Ondanks het verlies werd ik gesteund door God. Ik voel kracht en troost’, zegt Klaas. ‘Pa leeft dichtbij de Heer’, zegt een dochter. ‘Ik heb jarenlang voor de kerkelijke gemeente gewerkt, dat kan alleen als je weet waarvoor je dat doet: voor God’, zegt De Haan.

De eeuweling heeft last van zijn voet en is daardoor aan de rolstoel gekluisterd. Dat is al een tijd zo. Daarvoor kuierde de Rouvener nog rond. Ook doet hij mee aan tal van activiteiten in De Berghorst. ‘Behalve mijn voet mankeer ik niet zoveel. Als het zo blijft, wil ik nog wel een tijdje door.’