In memoriam: Jitze Prinsen (68)

Steenwijkerland -Van alles wat hij in zijn rijk gevulde, werkzame leven heeft gedaan, was Jitze Prinsen (1950-2019) het meest trots op het succes van elektrisch varen in Giethoorn. De intrede van de ‘fluistermotor’ betekende een doorbraak op het water, met toenmalig gemeente Brederwiede in een landelijke voortrekkersrol.

Die bekentenis deed Jitze al herhaaldelijk, en dat vertrouwde hij ook vlak voor zijn overlijden aan zijn (klein)kinderen toe. De naaste familie nam afgelopen week in besloten kring afscheid van deze visionair, de man die de Kop van Overijssel eind vorige eeuw een nieuw, schoner tijdperk inloodste.

‘Een creatief, inventief en bewogen leven heb je gehad…’ Die tekst stond te lezen in de rouwadvertentie in de Opregte Steenwijker Courant. Een verdrietige boodschap, maar ook een met een knipoog dankzij de hilarische illustratie die schoonzoon Rick Rink maakte. Daarop spoedt Jitze zich vanuit zijn ziekenhuisbed – aangedreven door een Combi Nautic elektromotor! – op weg naar nieuwe avonturen.

De verpleegster holt er nog tevergeefs achteraan en rond zijn bed dwarrelen de kladjes vol notities, ongetwijfeld vol nieuwe ideeën en plannen. ‘Typisch mijn vader’, zegt Martine Rink-Prinsen, ‘hij had een bloedhekel aan het ziekenhuis en probeerde ‘m altijd zo snel mogelijk te smeren.’

Dierbare tijd

Het was een dierbare tijd die ze met haar vader doorbracht, de achterliggende maanden dat hij geveld door ernstige reuma en bloedkanker, aan huis en bed gekluisterd was. ‘Hij was altijd zo druk vroeger en had dan weinig tijd, maar nu kwam er rust in zijn leven en zat hij op de praatstoel. Hij heeft veel verteld over vroeger, onze band is nog hechter geworden.’

Over dat vroeger had-ie wel een boek kunnen vullen. Jitze Prinsen studeerde in 1970 af aan de Hotelschool in Maastricht en begon in militaire dienst al als hoofd van de veldkeuken. Eenmaal ‘thuis’, in Giethoorn, trad hij in de voetsporen van zijn ouders en begon als uitbater van Het Achterhuus. Er volgden vele vervolgstappen in de horeca.

Zo runde hij Hotel Prinsen en daar leerde Jitze ook zijn – in 1991 overleden - vrouw Ria kennen. Aan de Kerkweg zouden ze later samen furore maken onder de vlag van hun restaurant Prinsenije. Voor de oudere smulpapen nog altijd een begrip.

Inspirerende man

Ook decennia later, in het restaurant van Waterpark Beuleake Haven bij Blauwe Hand, ontpopte Jitze zich tot geliefd gastheer met originele concepten op de menukaart.

‘Hij werd geroemd vanwege z’n hospitality en z’n drive’, zegt Gabriëlla Esselbrugge van hotel-restaurant De Dames De Jonge. ‘Hij was altijd als eerste met iets, of ’t nou elektrisch varen was of ‘de pannetjes’ in het restaurant. Dat karakteriseert hem sterk; hij dééd het gewoon.’

In 1989 deed de fluisterboot z’n intrede in Giethoorn.

Jitze werd aanvankelijk verguisd om zijn uitvinding, die een kostbare omschakeling betekende van benzinemotor naar accu. Maar ook - letterlijk – een verademing voor Giethoorn, het dorp dat ten onder dreigde te gaan aan eigen populariteit door stank en lawaai. Een eindeloze reeks experimenten leidde tot de introductie van de ‘Combi-elektromotor’ en Brederwiede werd de eerste Nederlandse gemeente met een verordening voor elektrisch varen: per 1 januari 1994 was de explosiemotor verboden voor de 400 boten tellende verhuurvloot in Giethoorn. ‘Zo’n project, daar moet je in blijven geloven, dwars tegen de stroom in’, zei Jitze er later over.

Waterplan Aquadoe

Een ander innovatief idee kwam door lokaal verzet nooit van de grond: Aquadoe. In 1987 had Prinsen zijn prestigieuze plan ontvouwd voor de beoogde waterspeeltuin. Acht hectare educatie en recreatie ten noorden van De Deukten. Een soort Verkeerspark Assen, maar dan op het water én alles duurzaam aangedreven. Eén van de (vele) Gieterse ondernemers die de opmars van het elektrisch varen van dichtbij meemaakte was de familie Geertsma van restaurant en rondvaartbedrijf De Rietstulp aan de Hylkemaweg. Senno Geertsma deed jaren goede zaken met Jitze, met Snorren in de Kop. ‘We hadden arrangementen voor gasten op de gele elektrische snorfietsjes en hij zorgde voor mooie routekaarten. Het was altijd top voor elkaar, ook als er onderweg iets haperde, dan kwam Jitze persoonlijk langs om het te maken. Hij was begaan met mensen.’

Door: Jolanda de Kruyf