Voorzet
Door Flip Vellinga

Derby Day

Hoe haal je de sfeer uit een stadsderby? Vraag het de KNVB en het antwoord is daar: het afsteken van knal- en siervuurwerk, rookpotten en Bengaalse fakkels vóór, tijdens en na afloop van de derby tussen Alcides en MSC-Amslod is ten strengste verboden. Tegen overtreders wordt keihard opgetreden.

Het vuurwerk moet dus zaterdagavond van de spelers komen en juist dát was in het afgelopen voetbalseizoen het probleem. Beide derby’s waren kwalitatief van een uiterst mager niveau en juist de entourage tilde het duel boven een doorsneecompetitiewedstrijd uit.

Leeft de derby eigenlijk nog wel in Meppel? Deze vraag werd afgelopen maandag gesteld in het wekelijkse redactieoverleg. Voor de collega’s die niet weten of er lucht of zand in een bal zit, valt het niet mee om duidelijk te maken wat voor impact de wedstrijd in de gemeenschap heeft. Nog steeds. Maar eerlijk is eerlijk: de tijd dat er 3.500 mensen langs de lijn stonden, ligt ver achter ons.

Veranderd

De maatschappij is veranderd, het voetballandschap is veranderd. Dat heeft z’n weerslag op de bezoekersaantallen.

Wanneer je lang meeloopt in de plaatselijke journalistiek kun je jonge collega’s verhalen vertellen, die in hun beleving alleen in een spannend jongensboek bestaan. De maandagmiddagsessies in café De Beurs, waar spelers en achterban van beide clubs rond een uur of vijf samenkwamen en vaak tot laat in de avond bleven zitten.

Of de spelers van Alcides die een training misten omdat het té gezellig was in dit populaire horeca-etablissement en daarna door elftalleider Jan Luten in bescherming moesten worden genomen. En dan hebben we het nog niet over de supporters die het uit principe weigerden om een voet op vijandige bodem te zetten.

Wedstrijd van het Jaar

Alcides-MSC was een botsing tussen ‘local heroes’. Jongens van de straat, die elkaar elke week weer tegenkwamen in de stad. In de kroeg, op het werk, in de supermarkt. Jan Lijzen, Henk Swierenga en Roelof ten Veen als rasechte Alcideanen strijdend voor de eer en voor hun club. De MSC-boegbeelden Hans Boer, Martin Kollen en Hans Stam, die altijd weer de grens opzochten om de stadgenoot pijn te doen.

De derby was in alle opzichten de Wedstrijd van het Jaar. Verliezen was geen optie. Het was do or die.

Nieuwe generatie

Natuurlijk wil ook de nieuwe generatie zich graag een halfjaar lang kampioen van Meppel noemen, maar de scherpste kantjes zijn eraf.

Er is een gezonde rivaliteit tussen beide clubs, maar zowel spelers als supporters beleven de wedstrijd met minder emotie en sentiment dan in pakweg de jaren tachtig. In beide selecties zitten veel spelers die niet in Meppel woonachtig zijn, waardoor de derby toch minder gevoelens oproept dan bij de oud-coryfeeën, die na afloop van de wedstrijd gezellig een biertje met elkaar dronken, maar in het veld bijna letterlijk met het mes tussen de tanden speelden.

Prachtig affiche

Anno 2019 blijft de stadsderby een prachtig affiche. Niet vaak werd het duel al zó vroeg in het seizoen gespeeld. Beide elftallen staan nog in de steigers en Alcides wacht zelfs nog op de eerste punten. Dat maakt ook deze uitgave op voorhand weer bijzonder.

Uiteraard zijn we heel benieuwd naar de verrichtingen binnen de lijnen, maar ook kijken we met belangstelling uit naar alternatieve sfeeracties van beide supportersgroepen.

De derby leeft in Meppel en wat zou het mooi zijn wanneer zaterdagavond het sportpark ouderwets volstroomt. Dan zijn alle discussies over de impact van deze wedstrijd meteen verstomd.