Boerenfamilie Mooren uit Ruinen in zak en as

Ruinen – Voor Masja en Tom Mooren en hun vier dochters deze week geen Black Friday, maar zwarte woensdag. Op die dag oordeelde de rechter dat het boerenbedrijf van het gezin uit Ruinen geen startende onderneming is, maar een voortzetting van het bedrijf dat vroeger op hun adres aan de Gijsselterweg was gevestigd. Gevolg van het over het hoofd zien van een mailtje, een misser met grote gevolgen.

Het College van Beroep voor het bedrijfsleven, kortweg CBb, was ook niet van mening dat het hier om een knelgeval gaat. Het betekent dat Masja en Tom hun melkveebedrijf onmogelijk rendabel kunnen maken en dat ze in plaats van 90 koeien, er slechts 36 mogen houden.

De familie Mooren kwam in 2014 vanaf Rijpwetering naar Ruinen, want aan de Gijsselterweg werd een boerderij overgenomen die al zeven jaar leegstond. Met dank aan de ouders van Tom, Thijs en Jacqueline Mooren uit Rijpwetering, konden ze een nieuw bedrijf beginnen in een geheel ander deel van het land. Op 6 augustus 2014 werden 25 melkkoeien, die Thijs voor zijn zoon ‘gespaard’ had, overgebracht naar Ruinen. Er was haast bij, want het bedrijf in Zuid-Holland puilde inmiddels uit.

Snel aangepast

De oude boerderij moest dus ook snel aangepast en ingericht worden, mede door alle drukte werd een mailtje van de gemeente De Wolden over het hoofd gezien. Dat was een mail die was gestuurd naar Thijs Mooren, waarin werd aangegeven dat de jonge agrariërs een ‘melding activiteitenbesluit’ moest doen, uiterlijk vier weken voor de oprichting van hun bedrijf. Dat gebeurde niet en dus bleef de vergunning van het al lang en breed gestopte bedrijf van toepassing. ‘We hebben ons thuis en bij Tom een slag in de rondte gewerkt, er zat druk achter, dus we hebben die mail nooit gezien’, zegt Thijs daar nu over.

De klap kwam met de peildatum voor de fosfaatrechten in juli 2015. ‘We waren nog geen jaar bezig en hadden 38 koeien en wat jongvee met een op dat moment matige productie. Onze koeien geven nu veel meer melk, maar er wordt gekeken naar het aantal liters melk op die peildatum’, sipt Masja. Het gezin ging er vanuit dat ze als starter werden gezien, waardoor ze gewoon door hadden kunnen groeien.

In 2017 ging het bedrijf noodgedwongen terug in aantal koeien. ‘We hebben veel gezonde dieren weg moeten doen, 35 stuks. Het geeft ons heel veel geld gekost’, baalt Masja. De rechtsgang die uiteindelijk volgde, gaf de familie een goed gevoel. ‘Er zat een rechter die begrip toonde en betrokken leek, zelfs onze advocaat zei dat deze rechter het snapte’, kijkt Thijs terug. Maar de regels bleken onoverkomelijk. ‘In het pleidooi werden we als gezin in zwaar weer neergezet, heel terecht, maar we worden zelfs niet als knelgeval gezien en kunnen alleen in beroep bij het Europees Hof. Dat duurt vaak jaren’, weet de stoere boerin.

Minister en koningspaar

Met name Masja strijdt al jaren tegen het – in hun ogen – onrecht dat hen hier wordt aangedaan. Tom stortte zich noodgedwongen op de wegenbouw, om toch maar wat extra inkomsten te genereren. Masja: ‘Ik heb een jaar geleden met minister Carola Schouten gesproken, ze zou reageren, maar heeft dat tot de dag van vandaag niet gedaan.’ Masja haalde met haar dochters pas echt de publiciteit toen ze op 18 september de komst van koning Willem-Alexander en Koningin Máxima  naar Veeningen aangreep om aandacht voor hun situatie te vragen. Het grote groene kruis dat ze meezeulde, moest ze achterlaten, maar eenmaal bij het hek was de verrassing groot toen het koningspaar direct vanuit de bus naar haar toe ging, geheel tegen het protocol in. Uiteindelijk leverde het dus niets op, het groene kruis staat nu in een weiland aan de N375, de familie Mooren beraadt zich op de toekomst. Ze geven zich niet zonder slag of stoot gewonnen.

In de Meppeler Courant van maandag 2 december een uitgebreid achtergrondverhaal met de familie Mooren.