Vrouw uit Meppel vreest voor haar leven als haar ex vrij komt: Justitie eist tbs met dwangverpleging

De 52-jarige Leendert D. uit Ridderkerk hoorde donderdagmiddag tbs met dwangverpleging tegen zich eisen. Hij bedreigde via Facebook zijn ex-vrouw en hun minderjarige zoons.

Af en toe verheft D. zijn stem. Dan breekt hij en barst hij in tranen uit. Als zijn ex-vrouw een slachtofferverklaring voorleest - hoe zij en haar kinderen dagelijks in angst leven - wijst hij naar de hemel. Draait zich uitdagend naar haar om. Nee, Leendert D. is het er allerminst mee eens.

Poging ex te vermoorden

D. moet voor de rechter verschijnen omdat hij halverwege maart op zijn Facebook-account (zonder vrienden) zijn ex bedreigde. ,,Er is geen plek op deze wereld of steen, waar jij onder kunt kruipen. Uiteindelijk zal ik je vinden en vernietigen als het stuk vuil dat jij in werkelijkheid bent.”, schreef hij bijvoorbeeld. ,,Vrijheid van meningsuiting, edelachtbare”, zei D.

Als het aan het Openbaar Ministerie ligt wordt Leendert D. naar een tbs-kliniek gestuurd. De officier van justitie eiste tbs met dwangverpleging, en dan ongemaximeerd. Dat betekent dat er geen eindtijd is, maar er wel iedere twee jaar wordt bekeken of de tbs’er klaar is om terug te keren in de maatschappij. Sec zou het kunnen betekenen dat D. de rest van zijn leven in een tbs-kliniek zou moeten doorbrengen, als de rechtbank over twee weken (19 december uitspraak) met het OM meegaat.

De officier van justitie zegt dat het om de context van het verhaal draait. Want natuurlijk kun je niet iemand naar een tbs-kliniek sturen voor een ‘simpel’ feit als een Facebook-bedreiging. Maar Leendert D. is in 2017 in hoger beroep veroordeeld voor een poging om zijn ex-vrouw uit Meppel te vermoorden in 2015. Na het uitzitten van de 26 maanden cel, bleef hij haar doodsbedreigingen sturen.

Probleem is dat de 52-jarige man waarschijnlijke meerdere geestelijke stoornissen heeft. Alleen het is niet vastgesteld, want hij werkt nergens aan mee. ,,Met overheidsinstituten wil ik niks te maken hebben”, zegt hij luidkeels. Zodra zijn naam is gezuiverd en hij een schadevergoeding heeft gekregen, vertrekt hij uit Nederland. Het land waar hij niks mee heeft. ,,Ik ben een jood. Ik ga naar Israël toe.”

Konijn

D. voelt zich niet gehoord. Hij beschuldigt zijn ex-vrouw en enkele anderen er van hem kapot te hebben gemaakt. Hij staat op internet als ontvoerder en potentiële kindermoordenaar. ,,Ik ben mijn werk kwijt, mijn huis, mijn sociale leven. Ik leef onder de brug en vreet uit prullenbakken. Door de kwade beschuldigingen van mijn ex”, giert D. het uit. Hij verheft regelmatig zijn stem. Is af en toe warrig in zijn teksten en wijst af en toe beschuldigend naar de Officier van Justitie. ,,Dat doen we niet”, zegt de rechter dan streng. Maar D. trekt zich er niks van aan. Hij ratelt gewoon door. ,,Als je een konijn lang genoeg treitert, dan kan zelfs een konijn je wat aandoen.”

De ex-vrouw is doodsbang dat haar ex-man haar gaat vermoorden zodra hij uit de gevangenis komt. Dat ze zo’n stalkingsslachtoffer wordt, van wie achteraf wordt gezegd: we hadden haar beter moeten beschermen. ,,Met angst kijken zij en haar kinderen naar de dag dat hij vrij komt. Hij wil alleen maar praten over het onrecht dat hem zou zijn aangedaan, maar toont hij geen enkele vorm van empathie. Hij is volhardend in zijn standpunt dat er met hem niks aan de hand is”, zei de officier.