Vele artiesten treden op tijdens benefietfeest voor ALS-patiënt Peter Visser

Zandhuizen / Wilhelminaoord - In dorpshuis Ons Dorpshuis in Wilhelminaoord is het zondagmiddag en –avond groot feest. Een feest met tientallen artiesten die allemaal belangeloos optreden om zoveel mogelijk geld in te zamelen voor de door de spierziekte ALS getroffen Peter Visser uit Zandhuizen. Een benefietfeest met toch wel een zwart randje.

Hij is het type ruwe bolster, blanke pit. Breedgeschouderd, wilde haren, twee zilveren ringen in het linkeroor, zwarte zonnebril en een baard. Een stoere vent. Geboren en getogen in Zandhuizen, een dorp op de rand met Noordwolde. Liefhebber van alles wat met motoren en crossen te maken heeft. Zelf geen onverdienstelijk grasbaanracer geweest, maar ook bekend als keeper bij Zandhuizen en kickbokser. Sportief dus ook.

In zijn woning aan het Rode Dorp vertelt de 49-jarige Peter zijn trieste verhaal. Een verhaal over nek- en rugklachten waardoor hij sinds 2006 al arbeidsongeschikt is. En een verhaal over spiertrillingen, spierkrampen en vermoeidheid waardoor hij vorig jaar weer in het ziekenhuis belandde. Eerst in Meppel, maar al snel ook in UMC in Utrecht waar ook het ALS Centrum is gevestigd. En helaas werd daar al snel duidelijk dat Peter een van de Nederlanders is die getroffen is door Amyotrofe laterale sclerose, oftewel ALS.

Een progressieve zenuw-spierziekte met uiteindelijk de dood tot gevolg. Patiënten hebben een levensverwachting van gemiddeld drie tot vijf jaar na de eerste symptomen. Hoelang Peter Visser al ziek is, weet hij niet precies. „Achteraf kijk je terug en besef je dat het misschien wel al twee jaar speelt. Nee, ik heb geen idee. Weet je, kanker is heel erg. Maar dan heb je nog een kans om te overleven. Bij ALS niet. Wordt dat geconstateerd, dan is het je doodvonnis”, zo zegt hij met tranen in zijn ogen om te vervolgen: „maar ik ben niet zielig hoor”.

Sporen

Peter Visser is er niet de man naar om bij de pakken neer te zitten. „Ik leef per dag, probeer te doen wat ik nog kan. Zolang het kan, maak ik er het beste van.” De ziekte begint ondertussen wel sporen achter te laten. Het praten en lopen wordt minder, terwijl ook zijn borstspieren in kracht afnemen, waardoor met name bij het slapen ademen al zwaarder wordt. De trap op en neer is bijna een onmogelijke opgave. Daarom is in de tuin naast de monumentale woning een unit geplaatst waar Peter en zijn echtgenote Roelie kunnen slapen en ook kunnen douchen. En een unit waar Peter straks verzorgd kan worden wanneer hij dat zelf niet meer kan.

Balansrolstoel

Om het leven wat aangenamer te maken als lopen straks helemaal niet meer gaat, wil Peter Visser, die al onder behandeling is in het revalidatiecentrum in Beetsterzwaag, graag een balansrolstoel aanschaffen. Een dure bedoening, want het apparaat kost zo’n 25.000 euro. De gemeente Weststellingwerf wil de helpende hand toesteken en schaft de rolstoel aan, maar Peter en Roelie moeten straks wel een behoorlijke eigen bijdrage op tafel leggen om het apparaat, dat uiteindelijk hun eigendom, wordt te kunnen gebruiken. En om een eerste bijdrage in de aanschaf van de rolstoel te kunnen doen, kwam echtgenote Roelie met het idee om een benefietfestival te organiseren.

Veel artiesten

Een festival met veel Nederlandstalige muziek. Toen Ramona Rösener Manz Ons Dorpshuis in Wilhelminaoord beschikbaar stelde, kon het organiseren beginnen. „In onze vriendengroep hebben we wel wat contacten met zangers en zangeressen. Die zegden al snel toe om te komen optreden. En het nieuws verspreidde zich als een olievlek en heeft uiteindelijk geresulteerd in een middag en avond vol optredens”, zo vertelt Roelie. Komende zondag van 14.00 tot 22.00 uur treden er bijna twintig artiesten op in het dorpshuis in Wilhelminaoord.

Van Gewoon Bram tot zangeres Hermina en van Jayden tot Smurfke. Nederlandstalig, Fries, Engels. Levensliederen en rocknummers. Heel veelzijdig. Verder is er een grote verloting waarbij veel ondernemers uit Steenwijk zich niet onbetuigd hebben gelaten. Mooie prijzen dus. „Het wordt echt een bijzonder evenement”, zo kijkt Peter vooruit. „Er staat voor mij een bed, dus ik kan tussendoor even uitrusten.”

De eerste honderd toegangskaarten voor zondag zijn al verkocht. De entree bedraagt aan de kassa 10 euro. Er kunnen maximaal 350 mensen het festival bezoeken. „Het wordt volle bak, let maar op”, zo besluit Roelie.