Guido Broers wil met vv IJhorst naar vierde klasse

Meppel - Wie met Guido Broers spreekt, beseft het meteen: dit is een waar voetbaldier. Een zondag zonder voetbal is voor hem geen echte zondag, zoals hij die al jaren kent. Als speler was hij eigengereid en getalenteerd en haalde hij zelfs het Nederlands zaalvoetbalteam. In Meppel diende hij aanvankelijk Alcides, maar verloor hij zijn hart aan stadgenoot MSC.

Momenteel is hij de assistent-trainer van de wit-zwarten. Volgend voetbalseizoen komt er een nieuw verhaal bij, want dan wordt de 55-jarige Meppeler de hoofdtrainer van vv IJhorst.

Een enorme klik

Berry Zandink, de huidige hoofdtrainer van MSC en tevens een goede vriend van hem, vond dat Broers hieraan toe was. En zelf had hij ook wel het idee dat hij er geschikt voor was. „Toen bekend werd dat het eerste elftal aan het eind van dit seizoen gaat stoppen met prestatievoetbal op de zondag, vroeg ik mezelf af: wat nu? Berry en ik hebben een enorme klik. Ik zie hem echt als mijn ideale voorbeeld, als trainer. We gaan al jaren gezamenlijk op vakantie en werken nu vier jaar samen bij MSC. Wat wij de afgelopen jaren allemaal hebben meegemaakt bij deze club… Echt, een betere leerschool kun je niet krijgen. Maar om nu met hem mee te gaan naar Harlingen, waar hij De Zeerobben gaat trainen, dat zag ik niet zitten.”

Broers, in het bezit van TC 3 (het huidige UEFA C-diploma), ging vervolgens wat verder filosoferen. Met zijn huidige papiertje kon hij alleen aankloppen bij een vierde- of vijfdeklasser. „Eigenlijk had ik drie clubs op het oog als trainer: Havelte, Beilen en IJhorst. Bij Beilen kon ik niet terecht, bij Havelte had ik al het idee dat Patrick Visser er trainer zou worden, en dus bleef IJhorst over. En om eerlijk te zijn: of het nu vierde of vijfde klasse is, dat boeit mij niet.”

Klaverjassen

Wat Guido Broers wel heel belangrijk vindt bij een vereniging is de sfeer. „Hoe zijn de mensen? Maar ook: wat is er allemaal te doen naast het voetbal? Het klinkt misschien gek, maar klaverjassen ze bijvoorbeeld bij de club en is het er gezellig? Daar kijk ik naar. Net als naar de accommodatie. Het veld van IJhorst ligt prachtig in de bossen, met bomen die het water opzuigen. Ik let daar dus op. Onlangs ben ik in m’n eentje een keer naar IJhorst gegaan. Ze waren toen net zonnepanelen op het dak aan het leggen. Verder is de kantine vernieuwd, er is ledverlichting rondom het veld en het trainingsveld ligt er goed bij. Ik heb al eerder een keer gesproken met IJhorst, voordat ik assistent was. Nu raakte ik met de penningmeester aan de praat. Vervolgens heb ik een gesprek gehad met de spelers en het bestuur. En ik heb de wedstrijd tegen Wapserveen gezien. Die was niet geweldig, maar IJhorst draait toch al jaren in de top van de vijfde klasse mee. Je merkt wel dat iedereen voor de vierde klasse wil gaan. Dat is toch mooi? Samen met Havelte, Wacker en Ruinerwold in die klasse. Ik vind ook dat ik gefaald heb als ik dat straks niet voor elkaar krijg. Noem het gepaste bluf. Zo moeten we ook gaan spelen. Ik zeg altijd maar zo: je hoeft niet de beste te zijn, om uit te stralen dat je toch de beste bent.”

Broers kende de afgelopen vier seizoenen een bijzondere tijd bij MSC. Hij is er nog steeds assistent-trainer, staat regelmatig op het trainingsveld bij de jeugdteams ‘Onder 17’ en ‘Onder 19’ en trainde eerder ook nog de jongste jeugd. Daar stopt hij allemaal mee, maar hij blijft nog wel actief in de bovenbouw van de club. „Of ik straks een andere trainer word? Als hoofdtrainer sta je wel meer boven de groep. Er wordt meer naar je geluisterd. Je neemt beslissingen, maar dat wordt ook verwacht van je. Trainer zijn is ook heel anders dan speler zijn. Nu moet je echt nadenken over wat je zegt. Als trainer moet je relativeren. Als speler deed ik dat niet. Ik was toen fanatiek en dat ben ik als trainer ook. Maar wel altijd positief. Ik coach veel langs de lijn en ben ook nadrukkelijk aanwezig. Ik vind namelijk dat je fouten beter meteen kunt benoemen dan dat je wacht tot de rust. Het kan zo nóg een keer gebeuren. Wel ben ik dan een trainer die meteen uitlegt waarom het fout is en hoe het beter kan.”

Pijn

Dat beter kunnen is een understatement, als het gaat om de hoofdmacht van MSC vandaag de dag. Grote nederlagen, weinig motivatie op weg naar het einde van een tijdperk. „Ik snap de club, maar het stoppen met prestatief zondagvoetbal komt te vroeg. De pijn zit ’m er nu in dat je teruggaat van de hoofdklasse naar de vijfde klasse. Had een paar jaar gewacht totdat de zaterdagtak wat hoger zou voetballen. Dat was echt beter geweest, maar hoe het ook gelopen is: MSC is en blijft wel mijn club.”