Lijsje Boldewijn en Margje Piel-Konterman winnen Skrieverspries

Staphorst Bezoekers van de dialectavond in Museum Staphorst mochten maandagavond 7 inzendingen voor de Skrieverspries beoordelen. Wat waren de mooiste verhalen en wie las het mooist voor? Lijsje Boldewijn won de eerste prijs met het mooiste verhaal, Jacco Hooikammer werd tweede. De prijs voor het mooiste verhaal won Margje Piel-Konterman met haar verhaal over Honde drokte.

Lijsje Boldewijn begon haar verhaal als klein meisje achter op de fiets met de melkbussen. „Maar als je ouder wordt. moet je ook leren melken. Pijnlijke polsen, dus niet te snel. Maar de helft van de koeien waren wel aan jou toebedeeld. En uiteindelijk lukte het. Zeg dus nooit dit kan ik niet, want met dit wil ik, dan lukt het.”

Nummer 2 was Jacco Hooikammer. Het huis uit 1843 dat hij ging bewonen riep de vraag op: wil je hier wonen? „Ja ze vraagt niet veule, maar het is zoals het is. En met een nieuw kleurtje, een extra spinde en kastjes mis je de tegeltje op de plek erachter niet. Teveel stroom gelijktijdig gebruiken kan niet en met ’s winter een extra deken over het bed blijf je wel warm. In een oud huis zit veel verhaal en bij visite komen deze verhalen weer naar boven. Recent vroeg iemand: wonen hier ook mensen? Ja was het antwoord, met veel plezier.”

Margje Piel Konterman bracht herinneringen naar voren over de honden, maar ook het advies: „als je niet van de hond houdt moet je er geen nemen, dan hebben er twee verdriet.” Alie Mijnheer had een verhaal over haar ervaringen met appels plukken in de Polder. Lijsje Brinkman vertelde over de skotteldoeke die altijd bij de hand was. Gerrit Stegeman speelde met het woord zeer – zeerte, ieder heeft er wel eens mee te maken, maar in een bepaalde situatie is het lastig om het goed te formuleren. Janneke Troost schetste het verhaal over de man die zich afvroeg waar ies mien sleutel toen hij ’s avonds uit het café kwam.

Quiz

Tijdens de koffie was het weer piekeren om de dialectwoorden naar het Nederlands te vertalen. Met het tonen van een aantal dia’s met straatnamen zoals Geldgierweg, Wesselsland, Middenweg, bleef het vrij stil onder de aanwezigen. Dit in tegenstelling bij de dia’s met mensen erop, waarbij het aanvullen van namen mogelijk was en dit gaf gezellige reuring.