Gedetineerde uit Meppel zucht onder het coronaregime: 'Het ergste in de gevangenis is dat we geen bezoek meer krijgen'

,,Het is chaos hier. Alles is ontregeld. Er gebeurt niks meer, want alles ligt stil. En hoe compenseren ze ons? We hebben 25 euro cadeau gekregen, een Twix en een zakje chips.”

De gevangenis is sowieso niet een plek waar je graag wilt zijn, maar in deze coronacrisis al helemaal niet, blijkt uit het verhaal van een 30-jarige gedetineerde uit Meppel.

De Meppeler zit het laatste deel van zijn straf van drie jaar cel uit in de P.I. Lelystad. Hij is veroordeeld voor onder meer drugshandel, wapenbezit en deelname aan een criminele organisatie in Meppel en omgeving.

Alles geschrapt

Begin januari moest de man zich melden bij de gevangenis voor zijn laatste tien maanden. De rest heeft hij in voorarrest uitgezeten. ,,We zitten per dag nu ruim twintig uur op cel. Normaal gesproken heb je een dagdeel arbeid en ook recreatie, dan kun je bijvoorbeeld sporten, bellen of naar de bieb. Dat is allemaal geschrapt.”

Momenteel mogen de zeventig gevangenen op zijn afdeling ’s ochtends een uur en een kwartier de cel uit en ’s middags opnieuw. Dan is er tijd om te douchen, eten te koken en te bellen. Daarnaast gaan ze elke dag een uur naar buiten om te luchten.

,,Anderhalve meter afstand houden lukt al niet als we naar buiten gaan. We zijn in twee groepen verdeeld: de helft lucht op het voetbalveld en de andere helft op de gewone luchtplaats, maar om daar te komen moeten we allemaal via een route door de kelder en dan is er geen ruimte voor afstand.”

'Rommeltje'

Zelf was hij onlangs een weekend op verlof naar huis. Hij moest zich weer in Lelystad melden op de avond dat het kabinet voor de tweede keer extra maatregelen afkondigde, onder meer over de sluiting van scholen en de horeca. ,,Vanaf die avond mochten de afdelingsreinigers eerst niet meer aan het werk, dus werd er niet meer schoongemaakt en de was werd ook niet meer gedaan. Inmiddels gebeurt dat wel weer, maar het is hier wel een rommeltje”, aldus de Meppeler.

Het ergste van alles? ,,Geen bezoek mogen ontvangen. Normaal heb je twee keer per week een bezoekuur. Dat is het allerbelangrijkste tijdens je straf. Daar kijk je naar uit. Ik vind het dan vooral fijn om mijn ouders te zien. Nu bel ik ze wel, maar soms is het lastig. Op onze afdeling zijn vijf telefoons, waarvan twee stuk zijn. Er is ons beloofd dat we zouden mochten skypen, maar daar is één tablet voor op de hele afdeling.”

Bonken op de deuren

Veel gedetineerden zitten in grote onzekerheid over hun situatie. Alle verloven zijn voorlopig ingetrokken. De Meppeler zit op de afdeling voor mensen met goed gedrag en hij zou volgende week worden overgeplaatst naar Veenhuizen, naar een zogenaamd open kamp. Van daaruit keren gevangenen terug in de maatschappij; ze werken bijvoorbeeld buiten de gevangenis. ,,Dat is voor mij nu geschrapt. Er zou gekeken worden of ik wellicht met een enkelband naar huis mocht, maar ik hoor niks.”

De casemanagers, die gevangenen onder andere begeleiden bij hun traject om te resocialiseren, mogen de afdeling niet op. ,,We kunnen via een tablet vragen stellen, maar er komt geen antwoord of het duurt weken. De onzekerheid is heel vervelend. Er is veel onrust. Regelmatig hoor ik medegevangenen in hun cel op de deuren bonken. Sommigen krijgen extra medicijnen om rustig te blijven.”

Veel tv-kijken

De Meppeler zelf laat zich niet gek maken. ,,Maar het is wel zo dat je op een gegeven moment echt niet meer weet wat je moet doen in je cel. Ik kan geen boeken meer lenen van de bieb, dus soms schrijf ik wat en ik kijk veel tv. Verder hoop ik dat ik gezond blijf. Ik probeer ik zo gezond mogelijk te eten en tijdens het luchten veel te bewegen.”

De gedachte: eigen schuld dat je veroordeeld bent en vastzit, dus niet zeuren, nuanceert hij. ,,Waarom moeten wij nog meer straf hebben en zelfs langer hier blijven, terwijl we normaal gesproken naar een open kamp zouden gaan? Faseren (toewerken naar terugkeer in de maatschappij, red.) is geen gunst, als je aan alle voorwaarden voldoet is dat gewoon je recht.”

De Meppeler wil graag anoniem blijven. Zijn gegevens zijn bij de redactie bekend.

Reactie Ministerie van Justitie en Veiligheid

,,We nemen zeker maatregelen om onderling afstand te kunnen bewaren”, zegt woordvoerster Eveline Petit van het Ministerie van Justitie en Veiligheid. ,,Het is maatwerk per gevangenis en er wordt ook per gevangenis naar passende oplossingen gekeken. Dat verloven zijn ingetrokken doen we juist om de gedetineerden en het gevangenispersoneel te beschermen.”
Ze erkent dat er veel onduidelijkheid is. ,,Dat geldt voor ons allemaal. Onze maatregelen gelden eerst tot 31 maart. Daarna komt er meer duidelijkheid. We willen nu eerst de in- en uitvoer van gevangenissen beperken om de risico’s op besmetting voor iedereen te beperken.”


MEER LEZEN?
Mis niets van het nieuws uit Meppel en omgeving!