Zwanger zijn in coronatijd: hoe is dat nu eigenlijk?

Regio - Voor vrouwen en hun partners is een kindje krijgen natuurlijk heel bijzonder en spannend. Maar hoe is het om zwanger te zijn in een tijd waarin handen schudden uit den boze is, visite ontvangen eigenlijk niet meer kan en mensen anderhalve meter afstand van elkaar moeten houden?

„Mijn zwangerschap is zeker niet meer zo onbezorgd als voor deze crisis. En dat maakt het op sommige momenten erg lastig om er volledig van te kunnen genieten”, zegt Hanna Krale (21) uit Ruinerwold. Zij is op dit moment 26 weken zwanger van haar eerste kindje.

„Er is veel veranderd in korte tijd. Waar mijn zwangerschap de eerste twintig weken vrij onbezorgd was, merk ik dat ik nu steeds meer stress ervaar. Ik werk in de zorg, als woonbegeleidster op een woongroep voor mensen met een licht verstandelijke beperking. Er is al een aantal locaties waar besmetting is geconstateerd binnen onze organisatie en er zijn geen mondkapjes, schorten of extra handschoenen beschikbaar. Ook is anderhalve meter afstand houden van de cliënten niet in elke situatie mogelijk. Ik maak me wel steeds meer zorgen over de veiligheid van mij en de baby vanwege het coronavirus.”

Stress

Ook Lisa van der Meulen (26) uit Meppel ervaart stress en onzekerheid tijdens haar eerste zwangerschap. „Ik vind het vooral heel erg jammer dat nu overal afstand gehouden moet worden. Zo zijn er geen fysieke groepsbijeenkomsten meer en is er minder contact met vrienden en familie.”

De 28-jarige Coco Paasse, eveneens uit Meppel vindt het vooral jammer dat haar ouders en schoonouders niet even op de koffie kunnen komen om de kinderkamer te bewonderen. En ook dat ze de schopjes van hun kleindochtertje niet kunnen voelen. „Bijpraten doen we nu gewoon via FaceTime. Het is even niet anders. Ik voel me gelukkig wel erg fit en gezond. Ik moet er niet aan denken om ziek te zijn. Dus geen corona maar ook geen andere griep. We kunnen niet wachten om ons dochtertje te ontmoeten, maar toch ben ik op dit moment blij dat ze nog veilig in mijn buikje zit.”

Niet overdraagbaar

Verloskundige Nelleke Gosker uit de Wijk ziet dat veel stellen onzeker zijn over de huidige situatie. Ze benadrukt dat zwangere vrouwen niet tot de ricicogroep behoren. „Tot nu toe zijn er gelukkig geen aanwijzingen dat het virus tijdens de zwangerschap via het bloed of bevalling van moeder op kind overgedragen wordt. Ook wordt het virus niet in borstvoeding aangetroffen. Op basis van wat er nu bekend is verloopt een infectie met het coronavirus bij zwangere vrouwen hetzelfde als bij andere jonge vrouwen.”

In het Verloskundig Centrum in Meppel, waar Gosker werkt, worden wel de nodige maatregelen getroffen. Dat betekent dat er fysiek zoveel mogelijk afstand wordt gehouden, er desinfectiemiddel wordt gebruikt en geen handen worden geschud. Maar dat niet alleen. „We hebben met de beroepsverenigingen in de geboortezorg landelijk besloten dat partners niet mee naar binnen gaan bij controles en echo’s. Heel vervelend, maar veiligheid staat nu voorop. De partners kunnen wel wachten in de auto en kunnen door middel van videobellen toch live meekijken. En mócht er dan toch iets zijn met het kindje, dan mag de partner wel naar binnen. Dat verdriet moet een stel samen kunnen delen. Zo bekijken we het wel per situatie, want als verloskundige ben je er toch altijd voor de ouders en baby.”

Bevalling

Voor Lammy Wobben uit Echten – zwanger van een tweeling - zijn die maatregelen om verspreiding van het coronavirus tijdens de controles, echo of in het dagelijks leven tegen te gaan nog niet zo zeer het probleem. „Ik vond dat in het begin wel spannend hoor, vooral toen mijn vriend een klus kreeg in Rotterdam. Daar waren destijds veel meer besmettingen bekend dan hier in de omgeving. Nu neemt de spanning wel wat af. Ik blijf zoveel mogelijk thuis en ontvang geen visite, maar laatst moest ik toch even naar de winkel om wat spullen voor in mijn ‘vluchtkoffer’ te halen. Dan ontdek je toch hoe moeilijk het is om afstand te houden. Ik probeer die situaties dan maar te mijden waar het kan.”

Wel ziet de hoogzwangere Echtense op tegen de bevalling. „Ik ben wel benieuwd hoe het gaat straks hoor. Bij een tweeling wordt wel sterk aangeraden om in het ziekenhuis te bevallen, vanwege eventuele complicaties die kunnen optreden. Maar het lijkt me wel heel raar als je zo’n pak aan moet of dat iedereen om je heen dat heeft. Of stel dat je zelf besmet bent met het virus, hoe gaat het dan?”

Nelleke Gosker stelt haar gerust: „Pas als de baby geboren wordt, moet besmetting voorkomen worden. Ouders kunnen dus gewoon hun kindje vasthouden. Tenzij een van hen ziek is, dan komen er wel beschermende maatregelen aan te pas. Maar dat is tot nu toe gelukkig maar heel weinig gebeurd.”

Begrip

Hanna, Lisa, Coco en Lammy begrijpen de maatregelen volkomen. „Ik vind het fijn om te zien dat ook steeds meer mensen zich er aan houden. Dit weekend was ik even in het bos om een stukje te wandelen. Iedereen wijkt uit voor elkaar. Zo is het heel goed te doen om even fijn een luchtje te kunnen scheppen.” Ook Lisa neemt de maatregelen serieus. „Maar ik vind het soms wel lastig in deze situatie. Je wil natuurlijk gewoon je geluk kunnen delen.”

„We moeten aan elkaar denken en niet alleen aan onszelf”, zegt Coco. „Dus ook al ben jij gezond en behoor je niet tot de risicogroep. Je wil het ook niet overdragen aan iemand anders. Denk bijvoorbeeld aan de ouderen en zieke mensen die misschien niet fit genoeg zijn om tegen dit virus op te boksen. Ook denk ik al wel na over hoe het is als het tegen de tijd dat ik uitgerekend ben de situatie nog steeds hetzelfde is - of erger. Als er coronapatiënten in het ziekenhuis liggen, zal ik er denk ik toch voor kiezen om thuis te bevallen. De kans op een besmetting voelt dan toch kleiner.”

En die kans op besmetting ís ook kleiner bij een thuisbevalling, bevestigt Nelleke Gosker. „Sommige mensen denken alleen wel dat er nu geen andere optie is dan thuis bevallen, maar dat is absoluut niet het geval. Op dit moment kunnen zwangere vrouwen nog gewoon zelf kiezen waar ze willen bevallen en is er in het ziekenhuis genoeg plek om zorg te bieden. Het is vooral belangrijk dat een vrouw zich op haar gemak voelt. Als ze zich veiliger voelt in een ziekenhuis, dan moet je het niet gaan forceren om thuis te gaan bevallen.”

Noodplan

Momenteel hebben zorgverleners de situatie nog onder controle, al wordt er binnen de branche van verloskundigen wel nagedacht over alternatieven. „Dat gaat bijvoorbeeld over als er in een ziekenhuis heel veel coronapatiënten worden opgevangen. Dan willen we de medewerkers daar graag ontlasten. Er wordt nu gekeken naar eventuele geboortehuizen: een plek waar vrouwen veilig kunnen bevallen en waar de nodige medische zorg aanwezig is voor ze. Die situatie is nu nog helemaal niet aan de orde, maar we willen graag goed voorbereid zijn.”

Ook over de capaciteit van het aantal verloskundigen in de omgeving is nagedacht. „Er is inmiddels een noodplan, dat bestaat uit 3 fasen. De eerste fase gaat over de capaciteit in eigen praktijk, dus in mijn geval het Verloskundig Centrum in Meppel. Wanneer er wel mensen zouden uitvallen, kunnen we onderling de diensten opvangen. De tweede fase gaat over de praktijken in de regio. Is er hier een tekort aan verloskundigen, dan werken we samen om het op te lossen. Het echte noodplan is als er in de hele regio – rondom Zwolle – een tekort zou zijn. Hier hebben we ook roosters voor bedacht. Gelukkig is ook dit nog lang niet van toepassing. Mocht het wel zo lopen, dan hebben we in ieder geval een plan en kan zorg altijd optimaal worden aangeboden.”

Waar de jonge moeders het meest van balen is over de tijdsduur van deze coronacrisis. „Ik ben uitgerekend op 5 juli en zou graag in het ziekenhuis willen bevallen. Is dat nog wel mogelijk tegen die tijd? Of moet ik me gaan voorbereiden op een thuisbevalling? Mag er dan wel kraamvisite langskomen of ontmoeten mijn ouders hun eerste kleinkind straks achter het raam?” zegt Hanna. „Gelukkig is er altijd een verloskundige die voor me klaarstaat en mijn vragen kan beantwoorden.”

Genieten

Ondanks alles proberen Hanna, Lisa, Lammy en Coco te genieten van hun zwangerschap. En dat lukt. „Ik voel me nog steeds ontzettend bevoorrecht dat ik ons kindje mag dragen en kijken we zielsveel uit naar de komst van die kleine”, zegt Hanna. „Mijn zwangerschap had ik natuurlijk anders voorgesteld dan in ‘quarantaine’ en de laatste vakantie met z’n tweetjes is zoals het nu lijkt ook door de neus geboord. Maar dat maakt mijn zwangerschap niet minder mooi”, aldus Coco.

Gosker adviseert toekomstige ouders niet bang te zijn om contact met hun verloskundige op te nemen bij klachten en ongerustheid. „Je ziet nu dat mensen – ook in de gezondheidszorg – afwachten. Als ze een vraag hebben of er is iets aan de hand, dan stellen ze een telefoontje uit. Of ze gaan zelf hun klachten googlen. Doe dat vooral niet. Bel gerust naar je huisarts of in het geval van zwangerschap naar je verloskundige of gynaecoloog. De zorg gaat gewoon door voor iedereen.”