‘Jan was vooral op de boerderij te vinden’

Ruinerwold – De prachtige zwart-wit-gele ballonnenboog bij de voordeur liet aan duidelijkheid niets te wensen over vandaag aan de Bleekhof in Ruinerwold: Jan en Alie Echten hadden wat te vieren. Het echtpaar vierde het 60-jarig huwelijksfeest; het grote feest gaat vanwege corona niet door, wat rest is nog wel een familiefeestje in de eigen tuin.

Jan en Alie zijn allebei 83 jaar geleden geboren op Oosteinde. Het leeftijdsverschil is slechts 3 dagen en dat ontlokt de grap dat ze elkaar hebben leren kennen op het consultatiebureau. De realiteit is voor dit echtpaar, zoals bij vele generatiegenoten, dat de vonk niet in de wieg, maar tijdens een dansavond oversloeg. Bij Westerbeek, het huidige uitgaanscentrum De Klok in Ruinerwold.

Alie woonde tot haar huwelijk 60 jaar geleden altijd in haar geboortedorp, Jan belandde met zijn familie op een boerderij bij de Weteringbrug tussen De Knipe en Rogat. „Die brug is er al niet meer, wij gingen naar school in de Oosterboer", voegt Jan er aan toe, het gebouw waar nu alweer tientallen jaren het Meppeler Mannenkoor zetelt. Ook de drie kinderen van Jan en Alie zaten op dat lagere schooltje, omdat hun ouders na het trouwen 7 jaar op de boerderij bleven wonen bij de ouders van Jan.

Hoogeveenseweg

In 1977 zijn ze naar de boerderij aan de Hoogeveenseweg in Meppel verhuisd, die staat bij de rotonde bij het Tinq tankstation en heeft inmiddels al 9 jaar geen agrarische functie meer. „De boerderij is opgekocht, want er moest daar een waterberging komen", vertelt Jan. Samen met Alie trok hij naar Ruinerwold, waar ze het erg naar de zin hebben. Al dachten buurtbewoners in eerste instantie dat er een vrouw alleen was komen te wonen. „Jan was maar weinig thuis, hij was vooral op de boerderij van onze zoon te vinden", lacht Alie, die er geen probleem mee had. Hun tweede zoon heeft nu de boerderij in Koekange aan de Noorderkanaalweg; Jan kan het agrarische leven niet goed missen.

Dat het leven niet altijd over rozen gaat, maakte ook de familie Echten mee. In 1987 kwam hun oudste zoon om het leven bij een ongeval in de Wijk. De herinnering blijft, maar het gemis is ook na al die jaren enorm. De 5 kleinkinderen en 3 achterkleinkinderen (plus eentje op komst) maakt hen echter hartstikke trots en geeft veel levensvreugde. Bovendien zijn Jan en Alie nog fit genoeg om alles in- en om huis zelf aan te pakken.

Peter Nefkens