‘Mijn dagen zijn gevuld met zorgen voor de KNGF-pups’ (dagboek van Harmi Christiaanse)

Inwoners uit de regio geven een inkijkje in hun dagelijks leven in de vorm van een dagboek. Deze week Harmi Christiaanse uit Havelterberg. Harmi Christiaanse is vrijwilligster bij de KNGF Geleidehonden. Haar KNGF ‘moederhond’ Kiva is onlangs bevallen van een compleet elftal pups.

Woensdag 6 januari

Sinds een aantal dagen geniet ik van elf prachtige herderpuppy’s van moederhond Kiva van het KNGF. Het begon ermee dat Kiva weer drachtig mocht worden. Haar date werd herdershond Gene uit Engeland. Door de coronamaatregelen werd er gekozen voor kunstmatige inseminatie. Er werd mij wel verteld dat KI niet altijd succesvol is en dat het waarschijnlijk een klein nest zou worden, zeker omdat het sperma ook nog enkele uren gekoeld vervoerd moest worden per vliegtuig. Maar het was duidelijk een gelukstreffer!

Donderdag 7 januari

De puppy’s zijn een paar dagen oud. De bevalling was spannend. Om 8.00 uur ‘s morgens vloeide er vruchtwater en belde ik de consulente van het KNGF. Gelukkig ging alles vrij ongecompliceerd. Tegen 22.00 uur waren er tot onze verrassing tien pups geboren, allemaal rond 500 gram. Nou begreep ik waarom Kiva bijna niet meer kon lopen op het laatst! We zaten nog even gezellig te kletsen toen Kiva toch weer een wee kreeg. Na 5 uur werd deze pup roerloos geboren. Stevig gemasseerd met een ruwe handdoek en daar kwam de eerste ademteug. Wat een opluchting! Dit teefje, Special, is de zwaarste van allemaal en zij maakte het elftal van Kiva compleet.

Vrijdag 8 januari

Mijn dagen zijn gevuld met zorgen voor de pups. ‘s Nachts slaap ik bij het nest. Moeder Kiva doet het goed, maar het probleem is dat ze maar negen tepels heeft. De pups moeten het onderling zelf regelen, maar bij het wegen zie je toch dat sommigen achter blijven. Deze pups krijgen dan even voorrang met mijn hulp en dat zie je gelukkig direct terug in het gewicht. Door de coronamaatregelen is er minder huisbezoek mogelijk van het KNGF, maar des te meer contact via de app. De pups zijn gezond en groeien naar behoren. Ik maak elke dag de werpkist schoon en knip regelmatig de nageltjes.

Zaterdag 9 januari

Ondertussen zie ik in de spiegel onder mijn ogen wallen verschijnen. Gelukkig houdt Kiva het nest nog redelijk schoon, maar ook moet er nog flink worden gesopt. Over een poosje zetten we de ren om de werpkist, daar mogen ze gaan lopen als ze 3,5 week oud zijn en er komt een buitenren. Elf pups hebben ruimte en afleiding nodig en moeten aan van alles wennen. Je ziet de pups per dag veranderen: bij de geboorte zwart en nu worden de pootjes en de kraagjes al lichter. Duitse herderpupjes zijn net toverballen: elke week veranderen ze van kleur.

Zondag 10 januari

De pups zijn nu een week oud en ze doen het heel erg goed. Het nageltjes knippen elke week wordt nu een uitdaging. Ik herken de pups aan de nagellakstip. De vijf teefjes hebben op verschillende plekken een rode stip en de reutjes een blauwe. Kiva heeft het zwaar. Ze moet ontzettend veel eten en uitgelaten worden, ook ‘s nachts. Dan loop ik slaapdronken in mijn pyama bij nacht en ontij buiten. Binnenkort mogen ze wennen aan de brokkenpap. Dan begint het echte werk voor mij: het zal een hele uitdaging worden om ze alle elf netjes uit hun eigen bakje te laten eten. Op tijd hun plasjes en poepjes te vangen voordat ze er een vrolijke glijbaan van maken.

Maandag 11 januari

Wat word ik toch gelukkig van een huis vol Duitse herdertjes. Ik ben zelf opgegroeid met een Duitse herder en liet deze al uit toen ik 8 jaar oud was. Daardoor begrijp ik dit ras goed. Het vorige nest van Kiva was een combinatie herder-labrador: vaak goed voor een stabiele geleidehond. Via een app-groep weet ik dat ze nu naar de opleidingsschool van het KNGF in Amstelveen zijn om te worden opgeleid tot assistentiehonden en geleidehonden voor mensen met PTTS, autisme of voor blinde mensen. Kiva zelf komt uit een nest herders waarvan er vijf blindengeleidehond zijn geworden en een moederhond. De allereerste blindengeleidehond van het KNGF was een herder.

Dinsdag 12 januari

Ik zit in het donker om 6.30 uur in de morgen tevreden naar ‘mijn’ puppy’s te kijken, die nu nog in dromenland zijn, maar straks is de rust voorbij. Ik denk terug aan de tijd dat mijn avontuur bij het KNGF begon. Na 40 jaar als verpleegkundige te hebben gewerkt meldde ik me aan als vrijwilliger en kreeg de Duitse herderpup Kate in huis, een zusje van Kiva. Ruim een jaar heeft ze mijn leven overhoop gehaald, maar we hebben veel geleerd. Natuurlijk is het afscheid moeilijk, maar als je dan hoort dat ze geleidehond en maatje is geworden bij een blinde mevrouw, dan maakt mij dat dankbaar. Nu eerst flink nog aan het werk en mij mentaal voorbereiden op het afscheid van deze lieve rakkertjes. Met 7,5 week geef ik ze mee aan de puppypleeggezinnen die zorgvuldig zijn uitgezocht door het KNGF. Dan gaan ook deze hondjes straks weer een indrukwekkende rol krijgen om de wereld te openen voor kwetsbare mensen. Zo is dan de cyclus weer rond.


MEER LEZEN?
Mis niets van het nieuws uit Meppel en omgeving!