Wordt deze obelisk net zo’n publiekstrekker als de totempaal in Ossenzijl?

Ossenzijl - Pottenbakker Wout van Doornik geniet van zijn uitzicht. Hij staart niet alleen naar het water en de totempaal die er al enige tijd staat, sinds zaterdag heeft ook een hoge porseleinen obelisk een plekje gekregen langs de waterkant. Het gedicht ‘Denkend aan Holland’ van Hendrik Marsman is erop te lezen.

„Porselein heeft iets hards”, vertelt Van Doornik. ,,Maar loop je er naar toe, dan zie je een heel mooi warm gedicht over Nederland erop staan. Een hele verandering, dat is de artistieke kant.”

De obelisk volgt dus na de totempaal, die er al enkele jaren staat. Die totempaal is een publiekstrekker gebleken. „Als ik voor iedere foto of selfie die mensen daarmee maken 10 cent krijg, dan kon ik er een aardige vakantie aan overhouden. Niet te geloven! Ze zien die paal, gaan ervoor staan. Het is een drukte van belang. Het gebeurt misschien wel duizend keer per jaar.” Van Doornik vraagt zich af of de obelisk ook zo populair wordt. „Je moet eromheen lopen om het hele gedicht te kunnen lezen. Hij staat dicht bij de waterkant, dus ik heb de stille hoop dat iemand eens een stapje achteruit doet om alles goed te kunnen zien”, grinnikt hij.

De inwoner van Ossenzijl is pottenbakker van beroep. In de winter zijn het altijd wat rustigere tijden. En de coronagolven hebben hem aanhet denken gezet. Maakte hij tijdens de eerste golf een inloopkast in zijn woning, was het tijdens de huidige tweede golf tijd voor iets anders. „Ik had een tijd lang zitten piekeren over iets als de totempaal aan de waterkant. Toen ontstond langzamerhand dit plan. Intussen heb ik geen kommetje of schaal meer gedraaid, ben alleen maar met deze paal bezig geweest.”

'Dat draaien is ongelooflijk moeilijk'

De obelisk is 3,5 meter hoog en bestaat uit porselein. „Dat draaien is ongelooflijk moeilijk. Klei is plastisch, maar poreselein is een nat soort poeder, een heel ander materiaal. Het neemt ongelooflijk snel water op, en dan wordt het slap. Elementen van 50 centimeter is zo’n beetje de grens van wat mogelijk is. Chinezen kunnen dat beter. Ik ben een paar keer in China geweest om het vak te leren. Als je dat ziet, word je heel bescheiden. In Nederland ben ik een van de weinigen die deze hoge porseleinen dingen voor elkaar krijgt. En dan acht op elkaar. Er zit een stalen paal binnenin, ik heb ze als kralen op die paal geregen en het toen gevuld met pur. Er zit een hele kleine naad tussen de elementen. Anders gaat het knarsen.”

Denkend aan Holland

Op de obelisk prijkt het gedicht Denkend aan Holland van Hendrik Marsman. Het gedicht werd verkozen tot mooiste gedicht van de vorige eeuw. „Het is een schitterend gedicht. Oud taalgebruik. Heel gedragen. Het is niet zomaar een gedicht. Er zit trouwens geen copyright meer op, dus ik kon het gebruiken. De man is gestorven in de oorlog en het is meer dan zeventig jaar geleden.”

Van Doornik hoopt dat zijn initiatief een vervolg krijgt. „Ik heb contact gelegd met mijn kunstkringvrienden uit Steenwijk. Ze reageerden enthousiast. Eigenlijk moeten we dit op veel meer plekken gaan krijgen. Als de gemeente mij zou vragen er nog tien te maken met gedichten, dan zeg ik geen nee, mits ze daarvoor betalen”, besluit hij met een lach.


MEER LEZEN?
Mis niets van het nieuws uit Meppel en omgeving!