‘Hopelijk gaan de winkels binnenkort weer open, want dit is voor ons niet te doen’ (dagboek van pakketbezorger Tineke Moorman)

Inwoners van Meppel en regio geven een inkijkje in hun dagelijks leven in de vorm van een dagboek. Deze week Tineke Moorman uit Meppel. Zij is een ongetwijfeld een bekend gezicht voor velen, want ze is pakketbezorger.

Vrijdag 15 januari

Vandaag had ik een vrije dag. Wel vroeg opgestaan, dat doe ik meestal.

‘s Middags kwam de dochter van een vriendin van mij langs. Ze kwam mij helpen met de hamsters, gezellig. Ik heb heel veel hamsters, wel een stuk of 17. Ze hebben allemaal een eigen hok. Ze heeft een kastje voor mij geschilderd. Inmiddels zit daar ook een hamster in, haha.

In de avond ben ik nog op pad geweest om spulletjes voor de hamsters op te halen. Ik ben dol dieren. Naast de hamsters heb ik twee hondjes, Jack Russels: Mike (15) en Toby (13), de katten Lana, Pukkie en Pip en paard Respect.

 

Zaterdag 16 januari

Ik ben koerier en bezorg pakketjes. Dat doe ik alweer drie jaar. Leuk om te doen! 

Dat betekent dat ik al vroeg met de bus naar PostNL in Zwolle ben gereden, zodat ik daar de bus vol kon laden en terug kon rijden naar Meppel. Hier maak ik altijd een ronde in Haveltermade. Iedereen in de wijk kent mij zo langzamerhand wel. Soms loop ik ergens anders, in andere straat, en dan komen ze naar mij toe: ‘hé, had je een pakketje voor mij?’ Ik weet ook precies waar ze wonen. Ze zijn echt blij om mij zien. ‘Je lacht altijd, ik word zo vrolijk van jou’, zeggen ze dan.

Het was een druk dagje, dat is tegenwoordig elke dag zo in verband met corona. De winkels zijn dicht, dus er wordt meer via de post verstuurd. Dat zorgt voor meer werkdruk bij ons. Soms mag ik blij zijn dat ik om half negen thuis ben, en dan moet ik nog avondeten. Voordat corona uitbrak zat ik op circa 130 tot 150 stuks, tegenwoordig kom ik weinig onder de 160. De baas heeft zelfs een extra route moeten aanmaken, omdat mijn route en van de jongens anders meer dan 280 stops bevatten.

Hopelijk gaan de winkels binnenkort weer open, want dit is voor ons niet te doen. Het is te gek voor woorden. Normaal is het rustig in januari en februari. In de maanden erna wordt het dan weer iets drukker. Maar nu blijf je steeds op 180 of 190 stops op een dag zitten. Aan het eind van de week ben ik bekaf. Heb ik ontzettend zere benen. Daarom ga ik ook naar de fysio. Als ik zie hoe mensen op sociale media soms klagen over bezorgers denk ik; kom gezellig een keer een dagje meedraaien. Bewoners in een flat mogen pakketjes zelf ophalen, wij mogen sinds corona officieel een flat niet meer in. Bij anderen zet ik het pakje bij de deur. 

‘s Avonds laat ging ik weer terug naar Zwolle om de overige pakketten en de scanner terug te brengen. Bij thuiskomst ben ik lekker gaan chillen op de bank, samen met de hondjes.

 

Zondag 17 januari

Een vrije dag, fijn. Vandaag heb ik een beetje uitgeslapen tot half tien. Daarna ben ik naar een vriendin toegegaan. Even een kopje thee drinken. 

Daarna heb ik haar dochter meegenomen, samen met een vriendinnetje van haar. In de auto op weg richting mijn paard. Zij rijdt nu al een tijdje op Respect en dat gaat super. Zonder zadel op het paard en dan galopperen door de bak heen. Daar ben ik best wel trots op. Ze wil steeds harder, harder, harder en dat voor een meisje van twaalf. Ik durf dat niet eens. Ik heb zelf drie jaar privéles gehad, op mijn eigen paard. Die kennis breng ik nu over.

‘s Middags bij thuiskomst heb ik even met de hondjes gespeeld. Tegen half zes heb ik de dierenambulance opgehaald en thuis mijn dienst uitgezeten. Gelukkig kwam er geen oproep. 

 

Maandag 18 januari

Vandaag weer vroeg opgestaan, om mijn bus naar de garage te brengen. Die moest gemaakt worden. Je moet natuurlijk wel veilig de weg op.

Nadat ik een zakelijke afspraak achter de rug had, heb ik de dierenambulance weggebracht naar de meldpost. Eenmaal weer thuis ben ik druk bezig geweest in mijn huisje, dat moet ook gedaan worden. Ik kom er zelf bijna niet aan toe om dat te doen met die lange dagen tegenwoordig. Tussendoor werd ik gebeld of ik een hondje op kon halen, die vervolgens is herenigd met zijn eigenaar. Bij de meldpost stonden mijn collega’s al te wachten om de dienst weer over te nemen. Weer thuis ben ik verder gegaan met opruimen en poetsen. Tussendoor nog snel mijn bus opgehaald die al klaar stond. 

En zo was het ineens al avond. Lekker chillen op de bank met Netflix aan, samen met de hondjes.

 

Dinsdag 19 januari

De dinsdag is de drukste dag van de week. Eerst naar Zwolle rijden, bus volpakken, terugrijden naar Meppel en weer mijn ronde maken door Haveltermade. Gezellig weer! Het werd wel een latertje.

Het is ook wel eens mijn eigen schuld dat het uitloopt. Deze route rij ik drie jaar, op een gegeven moment ken je de mensen die regelmatig bestellen, en zij jou, dan maak je toch snel eventjes een praatje. Maar niet altijd in verband met het tijdvak waarin ik moet bezorgen.


MEER LEZEN?
Mis niets van het nieuws uit Meppel en omgeving!