‘We beseffen nog nauwelijks dat we al bijna een week Dwingelers zijn’ (dagboek van dominee Mark de Jager

Inwoners van Meppel en regio geven een inkijkje in hun dagelijks leven in de vorm van een dagboek. Deze week ds. Mark de Jager uit Dwingeloo. Mark is sinds afgelopen zondag predikant van de Brug-Es Kerk. Met zijn 27 jaar is hij een splinternieuwe jonge dominee. Voor de Meppeler Courant blikt hij terug op de afgelopen week.

Donderdag 28 januari

Dominee worden betekent verhuizen. Wij (mijn vrouw Julia, ons zoontje Nathanaël van 1,5 en ik) verhuizen vandaag van de Groningse stadswijk Lewenborg naar een huisje aan het Dwingelderveld. We wonen daar tijdelijk tot de ‘echte’ pastorie van de Brug-Es kerk beschikbaar is in april. Het is een hele overgang van voorbijrazende bussen naar de stilte van het bos. Het voelt als thuiskomen, niet alleen vanwege de welkomstkaarten van gemeenteleden, maar ook omdat ik van oorsprong een Veluwse bosbewoner ben en Julia een echte Drent. Tijdens de studie in Groningen zijn we elkaar tegengekomen. Groningen was een fijne plek, maar het is nog mooier om nu in een nieuwe omgeving te starten met de uitdaging van het predikantschap.

Vrijdag 29 januari

Vrijdag wordt ons Groningse huis leeggehaald en overgedragen aan nieuwe bewoners. Als het verhuiswerk klaar is, vraagt een van de verhuizers: ‘wat doet een dominee eigenlijk, buiten naar de kerk gaan op zondag?’ Goede vraag. Ik had hem naar de Meppeler Courant van volgende week kunnen verwijzen. In plaats daarvan leg ik uit dat een dominee een soort psycholoog is. Op momenten dat er iets verandert in je leven — een ziekte, een geboorte, een huwelijk of een sterven — kan een dominee je helpen door een luisterend oor te bieden. Of je nou jong bent of oud, iedereen loopt tegen levensvragen aan, en een dominee is opgeleid om je verder te helpen met je vragen. Ik heb geleerd en ervaren hoe de Bijbel mij daarin kan helpen, en wetenschappelijke ervaring opgedaan in nadenken en vertellen over mijn geloof. Die ervaring zet ik in om mensen te helpen.

Zaterdag 30 januari

Op zaterdagochtend ben ik in de kerk te vinden. We testen allerlei technische zaken voor de kerkdiensten van zondag, die digitaal zullen worden uitgezonden. Vanwege de coronamaatregelen zijn er bijna geen mensen in de kerk, en kunnen mensen via internet inschakelen. Door filmpjes, ZOOM en berichtjes wordt de gemeente toch zichtbaar op de beamer. Een mooie manier om én veilig én (digitaal) samen te zijn. Maar het vraagt wel wat organisatie. Gelukkig zijn er vrijwilligers die daar de juist kennis en vaardigheden voor hebben.

De zaterdagmiddag is voor mijn gezin. We maken een rondje door onze nieuwe woonomgeving en richten het huis in. Voor Nathanaël is het wel even wennen, maar hij is enthousiast door alle vogeltjes en het eekhoorntje, die een plek voor ons raam hebben gevonden.

Zondag 31 januari

Dit is de dag. Vandaag word ik dominee. Dat gaat in twee etappes: in de ochtend is er een zogenaamde ‘bevestigingsdienst’. De dominee die mij tijdens de studie begeleidde, leidt een kerkdienst, waarin ik een zegen meekrijg van een aantal collega’s. Ook leg ik een belofte af dat ik de Kerk wil dienen, geheimen zal bewaren en liefdevol blijf, zoals Jezus dat was. Daarna ben ik dominee.

In de middag is mijn ‘intrede’. In deze dienst stellen allerlei groepen uit de gemeente zich met filmpjes voor. Ook hebben ze twee dikke mappen met brieven waarin ze zichzelf aan ons voorstellen. Wát een feest is het. We ervaren dat dit een plek is waar we thuishoren.

Maandag 1 februari

Iets na achten ben ik in de kerk, op de bovenverdieping heb ik een kantoortje ingericht. Ik beantwoord felicitaties, bel met gemeenteleden en de mensen van de kerkenraad. Zij vertellen mij als er iets speelt bij mensen en zij behoefte hebben aan contact met de dominee. Gesprekken voeren is in deze tijd best lastig, maar via de telefoon is veel op te lossen. Als het écht nodig is, mag ik als predikant mensen ontvangen of bij ze op bezoek thuis of in het ziekenhuis. Dan bied ik een luisterend oor, desgevraagd advies en bid ik met ze.

Dinsdag 2 februari

Vandaag begin ik aan de voorbereidingen voor de dienst van de volgende zondag. Ik kies een gedeelte uit de Bijbel en onderzoek de historische context van die tekst. Ik denk na over wat de kerkgangers aan deze tekst kunnen hebben in deze tijd. Ook kies ik liederen uit en overleg ik met de vrijwilligers van het mediateam over hoe we de gemeente digitaal zichtbaar kunnen maken in de dienst. Tussendoor spreek ik een aantal gemeenteleden en plan ik overleggen in met de jeugdleiding, de ledenadministratie en andere mensen met een verantwoordelijke taak die ik moet leren kennen. Door al die kleine taken vliegen de dagen voorbij. Een deel van het werk gaat ’s avonds door, omdat veel gemeenteleden en vrijwilligers overdag werken en ’s avonds voor de kerk actief zijn.

Woensdag 3 februari

Naast mijn werk als predikant, werk ik ook anderhalve dag in de week aan een promotieonderzoek. Ik doe onderzoek naar wat het ‘goede leven’ is. Ik heb contact met de hoogleraren die mij begeleiden en plan een Skypegesprek met de universiteit over hoe ik het beste op afstand kan werken.

De week vliegt voorbij, en we beseffen nog nauwelijks dat we al bijna een week Dwingelers zijn. Hoewel de coronamaatregelen om creativiteit vragen, en het werk intensief is, zijn we helemaal thuis in Dwingeloo.


MEER LEZEN?
Mis niets van het nieuws uit Meppel en omgeving!