Ondertoon
Door Ton Henzen

Ruud

Hoe zou het toch met Ruud Smeenk zijn, vroeg ik me het afgelopen weekeinde af. Het gesprek kwam op de nieuw te creëren functie van stadspromotor en evenementencoördinator in Meppel.

Mijn gesprekspartner liet de naam van Ruud Smeenk vallen.
In de jaren dat hij als ambtenaar bij de gemeente Meppel werkzaam was, stond hij altijd voor de journalisten klaar. We kunnen ons niet herinneren dat hij ooit slechtgehumeurd was. Hij, de gewezen badmeester uit Havelte/Uffelte, had als ambtenaar nog steeds het zonnige humeur van de begeleider van kinderen op zwemles en de toezichthouder met het gebruinde gezicht in de zomer. Opstaan, naar buiten kijken en zien dat de lucht diepblauw is en hup na het ontbijt op je fietsje naar het openluchtbad. Geen beter leven dan dat van de badmeester. Althans bij goed weer.

In Meppel beleefde hij de mooiste periodes ten tijde van de voorbereiding van het bezoek van de koninklijke familie aan Meppel. Het eerste bezoek ging niet door wegens de MKZ-crisis. Zijn baas was burgemeester Peter den Oudsten die er om bekend stond dat hij hard kon zijn en een aanzet gaf tot een ambtelijke reorganisatie. Ik heb overigens de indruk dat het huidige college ook wel van wanten weet.
Peter den Oudsten was koud in Meppel of de mooiste dag van zijn loopbaan gedurende de Meppeler periode brak aan. Het was vóór die tijd speculeren geweest of de benoeming van de nieuwe burgemeester na het vertrek van Cees Bijl naar Emmen op tijd zou komen. Menigeen verzoende zich al met de gedachte dat het echtpaar Herman en Elly Jansen de dag van hun leven zou beleven: Herman als loco-burgemeester met Elly aan zijn zijde tijdens het bezoek van de koninklijke familie aan Meppel. Het bezoek ging op het laatste moment niet door. Onze bijzondere Oranjekrant werd op de dag van de afgelasting juist bezorgd. Zo maakten we in één jaar twee specials over een koninklijk bezoek. De koningin had namelijk toegezegd een jaar later wel te komen. En weer gingen de voorbereidingen met aan het hoofd Ruud Smeenk vol goede moede en met veel motivatie van start. De pers uit alle windstreken leerde hem kennen als een behulpzame, goedmoedige ambtenaar die met een glimlach uitgebreide toelichtingen gaf over de vele details rond de komst van de beroemdste familie van ons land. Hij sjokte soms met ronde schouders over de gangen van het toenmalige Stadskantoor. Het komt allemaal goed jongens, en hij bracht als een bezweringsformule zijn armen omhoog.

Mensen zijn met zijn lot begaan. Een mailtje deze week als bewijs. `Ruud Smeenk heb ik jaren meegemaakt als raadslid en later vier jaar als wethouder. Naast wethouder was hij collega, altijd begaan en coöperatief ingesteld. Hij heeft het goed gedaan in de politieke slangenkuil, die politiek feitelijk is. Misschien wel te eerlijk voor een politicus. In Meppel was hij een gewaardeerde medewerker die altijd in de bres sprong voor zijn gemeente Meppel. Misschien soms wat overenthousiast, maar altijd, door dik en dun loyaal met het gemeentebestuur en collegae.
Voor de media en zeker voor de Meppeler Courant was hij altijd aanspreekbaar, open en behulpzaam en nog. Ook als raadslid en wethouder in Westerveld.`
Toen hij wethouder werd kreeg hij formeel een terugkeergarantie van de gemeente Meppel. Wat blijkt nu: Ruud schijnt niet meer welkom te zijn in Meppel en gaat daar behoorlijk onder gebukt.
De zegsman kwam hem vorige week tegen in de stad en van de vrolijke Ruud was niet zo veel meer over. Hij is bedrukt, maakt zich zorgen. Hij wil nog zo graag en beschikt over kennis en kunde. De schrijver vraagt zich af wat een afspraak bij de gemeente Meppel in feite betekent. Een terugkeergarantie om het openbaar bestuur te dienen, is niet zo maar wat. Dat heb je nodig als steun in de rug, omdat een functie in de politiek uiterst broos is door een hoog afbreukrisico.
De mailschrijver vraagt zich af hoe de huidige wethouders er tegenaan kijken als ze straks niet meer welkom zijn bij hun oude werkgever.

Hoe anders was het dit voorjaar tijdens een soort afscheidstoernee met collega Roelien Roos. `Er breekt een tevreden glimlach door op het gezicht van Ruud Smeenk als hij langs de starterswoningen in de Meerkamp in Havelte wandelt. Op het gemeentehuis hangt nog steeds de prijs die de gemeente ontving voor deze duurzame woningen en als oud-wethouder noemt Smeenk dit project een van de mooiste zaken van de afgelopen vier jaar. Zo moet je besturen: gebruik maken van de kennis van diverse partijen, overleggen met betrokkenen, en uiteindelijk starters een schitterende woning bieden voor een betaalbare prijs. Dit was de rol die Ruud Smeenk graag wilde spelen.`
Na vier jaar wethouderschap keerde de Havelter als fractievoorzitter van Gemeentebelangen terug in de raadszetels en terug bij zijn oude werkgever gemeente Meppel. Althans dat dacht hij. Ruud had na vier lastige, financieel magere jaren Westerveld, graag willen oogsten. Nu wachten hem vier nieuwe jaren als volksvertegenwoordiger. `De knop om en de andere rol oppakken,` redeneerde hij simpel.
Voor ons journalisten blijft Ruud van harte welkom op het Stadhuis. Misschien moeten we de koningin maar eens een mailtje sturen...