Ondertoon
Door Ton Henzen

Pinkpop

Dat zijn kinderen oude Beatlesplaten van vinyl draaiden, was voor hem het onomstotelijke bewijs dat muziek tijdloos is en leeftijdslimieten moeiteloos overschrijdt. Hij verdiepte zich in de muzikale erfenis van Lennon en McCartney.

Een erfenis die werd belichaamd door de atletische voorlopers van de nieuwe uitdagingen van de Britpop. Langzamerhand wist hij Johnny Borell van Razorlight te onderscheiden van the Kooks, the Kaiser Chiefs, The Editors en The Arctic Monkey`s. Zijn kinderen vonden dat er nog hoop voor hem was.
Zij schaamden zich zelfs niet voor het besluit dat hij vorig jaar in een spontane opwelling nam om de zaterdag voor pinksteren af te reizen naar Landgraaf. Pinkpop. Het was een goede keuze destijds. De lucht was strak blauw, de temperaturen aangenaam en de ambiance ronduit plezierig. Aan het begin van de avond van de eerste dag van Pinkpop mocht hij zelfs handen in ontvangst nemen en vette knipogen van licht benevelde en aanzienlijk jongere festivalgangers die hem feliciteerden met zijn aanwezigheid. Het was nog net geen Bokito kijken. De vijftiger die de reminiscenties van zijn jeugd en met name de bakermat van de Nederlandse festivals in Kralingen een paar uur vrijelijk en fier naar boven had laten komen, kreeg zijn oude, lichtgebogen gestalte weer terug na deze door hem als ironisch beschouwde verlate welkomsthanddrukken.

Wat er kort daarvoor met de vijftiger en zijn echtgenote was gebeurd, betekende de eerste aanslag op zijn zo zorgvuldig opgebouwde zelfvertrouwen. We zagen hem met een krant onder de arm wat rondsjouwen op het achterste festivalterrein, ver weg van de massaliteit voor het hoofdpodium en in de grote festivaltent. Ze vlijden zich romantisch in het gras, hij nam de schoenmakerszit aan en sloeg de krant open, zij keek nieuwsgierig in het rond. Hij was zo verdiept in de kranteartikelen dat hij haar groet niet hoorde. Na een minuut of tien kreeg hij wat meer belangstelling voor de hectische wereld om hem heen. Hij richtte zijn hoofd op en op een meter of tien afstand zag hij een fotografe ijverig in de weer met twee camera`s met grote lenzen. Zij richtte ze op een slanke jongen met lang zwart haar en een leren jasje en op een breed geschouderde jongeman met een rauw baardje en rossig haar.
Ongetwijfeld muzikanten. Vanwaar anders deze photoshoot. Aardige mannen, klonk het nonchalant uit de mond van zijn vrouw. Ze hebben me vriendelijk gegroet, in het Engels en ik heb even vriendelijk teruggegroet. In het Engels, vertelde ze hem. Dat was hem allemaal ontgaan. Het nieuws van die dag had kennelijk grote indruk gemaakt.
Het stel had een belangrijk deel van het avondprogramma en het optreden van een groep met de naam Placebo meegekregen alvorens de terugweg naar het noorden werd aanvaard.

De volgende dag bladerde hij met bijzondere interesse het Pinkpop-nummer van het muziekblad Oor van zijn dochter door. Zijn oog viel op een foto van een slanke man met lang sluik donker haar en een leren jasje om de schouders. Hij riep zijn vrouw. Nog voor hij zijn zin: Is dat niet .....? had kunnen afmaken, had zijn vrouw hem driest onderbroken: Dat is hem. Anthony Kiedis stond er in grote letters boven het interview met de zanger en leider van de hoofdact van Pinkpop 2006 op de maandagavond: The Red Hot Chili Peppers. Naast hem stond de rossige baard, basgitarist Flea.
En die man heeft jou gegroet? De kinderen kwamen op de verhitte dialoog af. Dát is de man die op nog geen tien meter afstand van jullie stond bij die photoshoot? Een van de kinderen ontplofte bijkans. En je hebt niet eens een handtekening gevraagd of mij op mijn mobieltje gewaarschuwd? De vraag was niet als een vraag bedoeld, maar als een vermaning, een aanklacht zelfs die met vurige hoofdletters uit haar mond kwam. Een doorgaans zachtaardige mond die in de verbeelding van de vader de vorm van een ronkende vulkaan begon aan te nemen.
Die middag draaide hijzelf maar een paar van zijn oude Beatlesplaten. De muzikale vooruitgang die hij in de ogen van zijn kinderen dacht te hebben geboekt, was na de gemiste kennismaking met de zanger van The Peppers ongetwijfeld verdwenen. De vader zou Pinkpop 2006 nooit meer vergeten. Met een gevoel van nostalgie zette hij afgelopen zondagavond Nederland 3 aan voor de registratie van Pinkpop 2007. Kwam het door de regen dat deze editie de zonnige weemoed van 2006 miste.