Voorzet
Door Flip Vellinga

Martijn Doldersum

Het ene afscheid is het andere niet. Het contrast op sportpark Ezinge in Meppel was vrijdagavond groot.

Daarom was het mooi dat Jacob Botter, Bourgondiër van 66, tijdens zijn afscheidsspeech als trainer in de kantine van FC Meppel een moment stilte vroeg voor Martijn Doldersum, de 38-jarige verdediger van MSC die een clubhuis verder zijn afscheid beleefde, nadat nog niet zo lang geleden bij hem de dodelijke spierziekte ALS is geconstateerd.
‘Stel je kwetsbaar op om het hart van anderen te breken’, zei Botter in zijn betoog. Hij zal er vast een heel andere bedoeling mee hebben gehad, maar wat was die ene zin ook van toepassing op Martijn Doldersum.

Respect

Respect voor de wijze waarop de voetballer op het verschrikkelijke bericht reageerde. Hij had alle festiviteiten kunnen afblazen, maar wilde van zijn afscheid een waar festijn maken. Op facebook had hij zijn vrienden opgeroepen om ouderwets ‘over voetbal, bier en wijven te ouwehoeren’. Het typeert zijn karakter. Hij is een vechter, maar weet ook dat dit gevecht niet valt te winnen.
Daar stond hij, de stoere verdediger, voor wie de toekomst in één klap zo onzeker is geworden. In zijn actieve carrière voor niemand bang, nu een gekwelde man die zijn doodvonnis te horen heeft gekregen. Hij wilde er vrijdag niet aan denken en feestvieren, maar de honderden fans – die speciaal voor hem naar Meppel waren gekomen – beseften dat deze avond ineens een hele andere lading had gekregen.
Daarom was het moment dat hij naar de kant ging zo emotioneel. Martijn Doldersum was sterk, maar toch ook zo kwetsbaar, bijvoorbeeld toen hij in de armen van zijn vader viel. Ze spraken het niet hardop uit, maar zullen het ongetwijfeld hebben gedacht: wat is het leven soms oneerlijk. Waarom moest hem dit overkomen.

Krachtig

‘Leef vanuit je hart, neem de reis door je eigen innerlijke landschap. Daardoor word je bij wijze van spreken je eigen gids’, sprak Botter. Woorden die de komende periode ook zeker van toepassing zijn op Martijn Doldersum. Nu nog zo krachtig, straks kwetsbaar en afhankelijk. Niemand weet wanneer en dat is maar goed ook. Zoals hij zich nu voelt, gaat hij komend seizoen gewoon aan de slag als assistent-trainer bij WKE. ‘Het rouwen kan nog wel als het minder gaat’, nam hij vrijdag alvast een voorschot op de toekomst.
Laten we hopen dat het moment waarop Doldersum de regie kwijtraakt zo lang mogelijk kan worden uitgesteld.