Raadslid Staphorst schrijft roman over ontluikende homoseksualiteit

Staphorst - Jippe Hoekstra (72) uit Rouveen liep er nooit mee te koop. Tot nu. De fractievoorzitter van de PvdA in Staphorst is homoseksueel. In maart stopt hij met de politiek en deze maand verschijnt er een roman van zijn hand: Vorig jaar zomer.

Het verhaal gaat over ontluikende homoseksualiteit op het Friese platteland, de streek van zijn jeugd. 'Je zou kunnen zeggen dat ik voor de tweede keer uit de kast kom. Staphorst mag nu wel weten dat een van haar raadsleden homo is, hoewel het natuurlijk een publiek geheim is', glimlacht Hoekstra, geboren in het Friese Grou.

Hij loopt niet met zijn vriend hand in hand door het dorp, maar dat zou hij naar eigen zeggen ook niet met zijn vrouw doen. Sommige dingen zijn privé. De schrijver was tien jaar getrouwd met een vrouw. Hij heeft een zoon en een dochter. Voor het boek gebruikt de schrijver het pseudoniem Peter J. Lagrouw. 'Ik wil niet de schrijvende politicus zijn.'

'Misschien kan ik een voorbeeld zijn voor jongeren uit deze gemeenschap. Er valt nog een wereld te winnen voor homo's. Niet alleen in Staphorst, maar ook in Nederland. We emmeren wel over Rusland, maar ik zie het in Nederland ook slechter worden.'

Prima contact

Hoekstra, tevens oud-gedeputeerde van de provincie Utrecht, kunstschilder, dichter, scenarioschrijver en creatieve duizendpoot, woont al 18 jaar met zijn vriend met - wie hij al 26 jaar samen is - in een boerderij in Rouveen. `Toen wij hier kwamen wonen, zat het huis vol met autochtone Rouveners. Ze waren uitgenodigd om kennis te komen maken. Met de buurt hebben we prima contact. Naast mij woont een ouder stel. Ze vroegen aan de makelaar, voordat ze het pand kochten: is het een beetje te doen in de gemeente Staphorst? Wees gerust, zei de huizenverkoper. Naast je wonen twee homo's.'

Mensen vragen wel eens aan hem of hij tegenwerking ervaart of dat mensen hem negeren of discrimineren in het behoudende Staphorst. Niets van dat alles. De houding is neutraal. Niet positief, niet negatief en zijn politieke collega's reppen er ook nooit over. Hoekstra vindt dat prima. 'Ik zit als politicus in de raad, niet als homo. Als het over de weigerambtenaar gaat, voer ik niet het woord. Dat laat ik aan een collega over. Dat is misschien veiliger. Ik heb goed contact met alle politieke collega's. Ik vind wel dat de fracties veel behoudender zijn dan de individuele leden daarvan.'

Autobiografisch

Vorig jaar zomer is een roman van 190 pagina's over de 15-jarige Pier. Hij woont in een Fries dorp. Pier valt op jongens. Daar komt hij achter als de hormonen beginnen op te spelen. Hij krijgt een vriendje uit zijn klas en zet de eerste schreden op het seksuele pad. Hoekstra beschrijft de ontdekkingstocht van het mannelijk lichaam vrij expliciet. Je kijkt door de ogen van een jongen die andere jongens soms zeer aantrekkelijk vindt. Dat was toch gek in de jaren vijftig.

'Het boek is niet autobiografisch. Het gaat over een zomer die ik als jongen meegemaakt had kunnen hebben. Ik heb eigen ervaringen gebruikt, maar ook die van vrienden en bekenden', zegt Hoekstra. 'Op 15-jarige leeftijd was ik nog niet bezig met mijn homoseksualiteit. Bij mij kwam dat pas veel later. Pas tijdens mijn huwelijk begon ik naar mannen te kijken. Ik vond sommigen plots aantrekkelijk. Tijdens mijn jeugd was dat niet zo. In het boek vrijen twee jongens met elkaar, maar ik denk dat ik die knaap toen van mij afgeduwd had. Daar was ik toen helemaal niet aan toe.'

Ontluikend

Het boek beschrijft het Friesland van de jaren vijftig. Het gaat over schaatsgekte, de verre Friese einder, zeilen op de meren, polsstokspringen, schaarsheid, de eerste televisie en het opgroeien in een gezin met veel kinderen, terwijl vader in een fabriek werkt. In dat plaatje is geen ruimte voor ontluikende mannenliefde. Die is er wel. Dat maakt het spannend.

De roman gaat ook over onvoorwaardelijke liefde van een moeder voor haar zoon. Moeders weten dingen die voor hun kinderen nog verborgen zijn. Aan het eind van het boek staan Pier, zijn vriendje en zijn moeder met de armen om elkaar heen. Onvoorwaardelijke liefde. `Het gaat niet om homo of hetero. Het gaat om liefde', zegt Hoekstra.

Kleinkinderen

Hoewel het boek voor een groot deel verzonnen is, een samenraapsel van ervaringen van Hoekstra zelf en vele anderen, is deze scène figuurlijk helemaal waar. 'Dit boek is een ode aan mijn fantastische moeder. Ze was streng, maar ook zo lief. Er was onvoorwaardelijke acceptatie. Later, veel later toen ik midden dertig was, ik mijn eerste vriendje had en net was gescheiden, zei ze: „ik wist al lang dat je homo was.” Had dat dan gezegd, verweet ik haar. „Had ik kunnen doen”, zei ze, maar ik wilde wel kleinkinderen en die heb ik nu. Ik stond paf. Dat was ook mijn moeder. Mijn vader was een ander verhaal. `De band was perfect, hij kwam hier ook vaak bij mij en mijn vriend, maar over de relatie werd niet gesproken.'


MEER LEZEN?
Mis niets van het nieuws uit Meppel en omgeving!