Video: ‘Als je hier niet tevreden bent…’

De Meppeler Courant gaat de wijken in om te zien wat daar leeft onder de inwoners. Wat wordt als prettig ervaren? Zijn er klachten? Hoe zijn de voorzieningen? Is het veilig? Zijn er genoeg activiteiten? In deze tweede aflevering: Berggierslanden.

Iedereen vindt het prettig wonen in de Berggierslanden. Dat is de uitkomst van het rondvragen in de wijk.  De Berggierslanden wordt voornamelijk als rustig, mooi en ruim opgezet ervaren. Natuurlijk is er ook in deze wijk een aantal klachten, maar die zijn hier toch in de minderheid.

Dat er geen voorzieningen zijn in de wijk wordt niet als hinderlijk ondervonden. ‘In vijf minuten fietsen ben je bij de supermarkt in de Koedijkslanden,’ zegt mevrouw Huisman. Ook het centrum van de stad wordt dichtbij gevonden. ‘Daar ben je fietsend ook zo in tien minuten.’ De combinatie van de afstand van de stad en de ruimte in de wijk worden als positief omschreven. ‘Je bent lekker vrij hier,’ vertelt Mevrouw Bakker. ‘Je zit buiten de stad, maar je bent er ook zo.’ De heer  Visser ergert zich ook helemaal niet dat er geen voorzieningen in de wijk zijn. ‘Dat wisten we van te voren.’

Verandering

De mensen die al een paar jaren in de wijk wonen zien vooruitgang in de wijk. Zowel qua natuur als bebouwing. ‘In het begin was het nogal kaal, nu is het al veel mooier,’ aldus de heer Brinkman. Ook de eerste bewoners in de wijk, de familie Van den Bogaard, zagen ook de ontwikkeling van de wijk. ‘Toen wij hier kwamen was het heel kaal. Nu is het heel mooi.’

Over het naastgelegen natuurgebied in de Berggierslanden is bijna iedereen positief. Het wordt als ‘mooi’ en ‘prachtig’ omschreven. Veel mensen met honden vinden het een heerlijke plaats om hun hond uit te laten en veel mensen genieten om er even te lopen. Ook over het leven in het gebied zijn mensen te spreken. ‘Het is prachtig om zwanen met jonkies voorbij te zien zwemmen,’ zegt mevrouw Korendijk. De enige klacht die over het natuurgebied kwam was het voetpad. Mevrouw Meijer vindt deze looppaden te smal en vies. ‘Ze zijn erg glad geworden en zitten soms onder de modder. Met de rolstoel kom je daar niet fijn doorheen.’

De ondervraagden zijn ook zeer tevreden met het water in de buurt. ‘In de winter kan je er lekker schaatsen, maar het is ook leuk om bootjes te zien varen,’ zegt mevrouw Koster. ‘Het is echt natuur.’ Toch heeft de wijk wel problemen met wateroverlast. Die komt door de waterafvoer van regen. Via leidingen wordt het water via de wegen naar de sloten geleid. Het is de grootste ergernis in de Berggierslanden, al is niet iedereen er negatief over. De heer Verheijen vindt het systeem juist goed. ‘Het is mooi om het water van de straat naar de sloot te zien stromen.’ Toch overheerst het geluid in de wijk dat het vooral gevaarlijk is voor fietsers, zeker als het gaat vriezen. ‘Het is dan net één grote ijsplaat,’ aldus mevrouw Korendijk.

Prullenbakken

De heer Janssen zet hier wel een kanttekening bij. ‘Men wist dat toen ze hier kwamen wonen.’ Janssen heeft net als de meeste mensen in de wijk weinig tot geen klachten. ‘Een mens moppert al snel. Dit is een leuke wijk met veel groen en plezierige mensen.’ Als er volgens hem iets verbeterd kan worden zijn het de prullenbakken. ‘Die zijn weg, maar je wilt toch je klokkenhuis weggooien als je buiten bent.’

Voor de kinderen is de Berggierslanden volgens de meesten een goede wijk. Als je rondkijkt in de wijk zie je bijna altijd wel een speelveldje voor de kinderen liggen. Volgens mevrouw Gaal spelen haar kinderen veel buiten en kunnen ze dat ook rustig doen. ‘Het enige dat ontbreekt is een voetbalveldje.’

Leegstand

Aan de Botter, tegen de Europalaan aan, is een crossbaan gemaakt voor de kinderen. Deze is aangelegd op een braakliggend stuk grond, waar nog gebouwd kan worden. Aan de andere kant van de Europalaan zijn ook percelen grond beschikbaar voor de bouw, maar daar blijft de grond braak liggen. Dat levert wat teleurstelling op bij de bewoners daar. ‘Er was ons een voetbalveldje beloofd op de lege stukken grond,’ vertelt de heer Sjulz. ‘We wonen hier nu bijna zes jaar, maar er is nog steeds niets.’

Mevrouw Hak ‘vindt het jammer dat er nog zoveel leegstand is aan de Havixhorst. Aan de andere kant heeft de gemeente groentetuinen aangelegd om het niet zo kaal te houden, maar hier is nog niets. Er zou een voetbalveld komen, maar het land is daar veel te drassig voor.’

Mevrouw Veerman vindt het stuk grond aan de kant van de Havixhorst ‘het mooiste stukje Berggierslanden. Het is hier mooi en ruim opgezet en er is veel water.’ Wel vindt ze dat er door de gemeente en het waterschap iets meer actie mag worden ondernomen. ‘We hebben een goede verstandhouding met het waterschap. Medewerkers zijn laatst weer door de sloten gegaan, wat heel fijn is, maar de troep laten ze gewoon een tijd aan de kant liggen. Haal die dan meteen op.’ Ook omgewaaide bomen mogen van haar wat eerder vervangen worden. ‘Hier tegenover is een tijd geleden een boom omgewaaid, maar die is pas vorige week vervangen.’

Verkeer

Naast de wateroverlast is hardrijden een vaak gehoorde klacht in de wijk. Dit doet de vraag opkomen: ‘wie rijdt er dan te hard als er zoveel klachten over zijn?’. ‘Het zijn vooral de ouders met kinderen op de achterbank,’ zegt mevrouw Strijker. Om het probleem te verminderen, vindt mevrouw Vlak dat er ‘wel een paar drempels mogen komen in de wijk.’ De heer Sjulz vindt dat er ook wel een drempel mag komen op de Europalaan, vlak voor de rotondes. ‘Er wordt daar hard gereden, ook voor de rotondes, terwijl daar ook kinderen oversteken.’

Een andere inwoonster vindt dat er in de wijk een aantal gevaarlijke kruisingen ligt, zoals bij de Wederik. ‘Ze zijn onoverzichtelijk. De gemeente laat expres de heggen bij de kruisingen hoger groeien.’ Ook vindt ze het vervelend dat bij de ene straat het rode voetpad links op de weg ligt en in de andere straat weer rechts.

Positief

In de Berggierslanden zijn de wegen smal. Volgens mevrouw Huisman zijn er in de wijk ‘te veel te grote auto’s voor de te smalle wegen. Het zijn vaak zakenlui en die drukken hun auto ook nog overal ergens tussen.’ Het verkeer en de waterafvoer zijn dé twee grote ergernissen in de wijk. Daarbij moet wel vermeld worden dat het ook bijna de enige ergernissen zijn, al is er zo hier en daar nog een enkele klacht. Sommige mensen hebben juist helemaal niets om te klagen in de Berggierslanden. De heer Aarts: ‘Als ik iets moet zeggen waar ik me aan stoor in deze wijk, dan ben ik aan het zeuren. En dat doen we tegenwoordig wel heel erg makkelijk.’

Over de brug op de Parnassia, die het achterste gedeelte van de wijk verbindt met de rest, kwam ook een klacht. ‘Er is daar te veel verkeer,’ zegt de heer Haveman. ‘Er is maar één bruggetje waar je over kan om naar de andere kant van de wijk te komen.’ Voor de rest is Haveman uiterst positief over de wijk. ‘Als je hier niet tevreden bent…,’ zegt hij, terwijl hij wijst naar de natuur om hem heen.

Door Stefan Klomp