‘Wij lachen hier om de Rijdende Rechter’

Broekhuizen - De Meppeler Courant gaat de wijken in om te zien wat daar leeft onder de inwoners. Wat wordt als prettig ervaren? Zijn er klachten? Hoe zijn de voorzieningen? Is het veilig? Zijn er genoeg activiteiten? In deze aflevering: Broekhuizen.

‘Het landschap. Dat kan je typisch Broekhuizen noemen,’ aldus mevrouw Brouwer. Veel behuizing is er niet te bekennen in Broekhuizen. Eigenlijk is de buurtschap één lange weg die vlakbij Koekange begint en doorloopt tot het overloopt in Blijdenstein. De enige andere straat in de wijk is de Oosterboerseweg. Het is een gebied met veel weilanden en het kent veel bomen. ‘De natuur is in handen van de boeren en de veehouders. Wij vinden het belangrijk dat de boeren dit ook blijven houden, want het zorgt voor veel afwisselingen in het uitzicht. Je hebt hier veel verschillende soorten gewassen,’ vindt de familie Brouwer.

Niemand in het gebied klaagt over het groenbeheer, omdat de bewoners er nu eenmaal zelf over gaan. ‘Daar krijgen we landschapsubsidie voor,’ aldus de heer Lier. In het gebied is het waterschap ook erg actief.

‘Als het te hoog water is, kunnen ze hier de weilanden onder water zetten om overstromingen te voorkomen,’ vertelt de heer Ten Heuvel.

Ziekenhuis

Dat Broekhuizen veelal platteland is, wil niet zeggen dat het een afgelegen gebied is. Het kent zelf geen winkels, maar dat vinden de inwoners helemaal niet erg. De heer Van Pelt: ‘Het is onze keuze om hier te gaan wonen. Dan moeten we niet gaan zeuren dat hier geen voorzieningen zijn.’ Voor de heer Smidt is het de normaalste zaak van de wereld. ‘Wij weten niet anders. Als je hier op het platteland woont, weet je dat niet alle voorzieningen in de buurt zijn. Toch zijn we binnen vijf minuten in het ziekenhuis.’

De familie Brouwer vindt het daarnaast erg fijn dat er verschillende uitvalswegen vlakbij zijn. ‘Vanaf hier zitten we zo op de snelweg naar Zwolle of Hoogeveen. Voor onze boodschappen gaan we naar de supermarkt in de Oosterboer en we zijn ook dicht bij de stad Meppel, maar we kennen wel de rust van het platteland.’ Ook de familie Ten Heuvel vindt de nabijheid van Meppel en meerdere dorpen erg fijn. ‘Het is maximaal drie kilometer fietsen of we zijn al in Ruinerwold. Dat is zo gepiept, maar we kunnen ook zo naar Meppel, de Wijk en Koekange. We kunnen gewoon overal naar toe.’

Rijdende Rechter

Voor mevrouw Konings is het een iets ander verhaal over de voorzieningen. Zij woont vlakbij Koekange, drie kilometer verder van Meppel dan Ten Hoeve. ‘Voor de voorzieningen hebben we een auto nodig.’ Wat zij erg fijn vindt aan het wonen in Broekhuizen is de gezelligheid. ‘Iedereen hier neemt de tijd voor elkaar. Als je iemand tegenkomt op de weg heeft iedereen alle tijd voor een gesprek. Het is allemaal heel vriendelijk hier.’ De heer Smidt is ook zeer te spreken over de vriendelijkheid in Broekhuizen. ‘We wonen hier heel vrij en zullen nooit last hebben van de buren. Een programma als de Rijdende Rechter, daar lachen wij om. Dat soort zaken zullen wij hier nooit krijgen.’

Ondanks dat Broekhuizen eigenlijk bestaat uit slechts twee wegen zijn daarover wel erg veel klachten gekomen. Het is zelfs zo dat alle klachten die er zijn in Broekhuizen over de wegen of het verkeer gaan. Zo wordt er op de weg Broekhuizen te hard gereden en laat de kwaliteit van de Oosterboerseweg te wensen over. ‘De maximumsnelheid van de weg is al een keer verlaagd van tachtig naar zestig kilometer, maar er is helemaal geen controle,’ aldus de heer Lier. Ook de familie Ten Heuvel vindt dat daar wat aan gedaan mag worden. ‘Er is hier veel sluipverkeer op de weg, dat gaat er hier met honderd kilometer per uur tussendoor. Er is helemaal geen controle op.’

Bij het inrijden van Broekhuizen staat een bord ‘verboden voor voertuigen’, uitgezonderd bestemmingsverkeer. Dat blijkt dus niet geheel nageleefd te worden. Naast te snel rijdend verkeer rijdt er op straat ook veel zwaar verkeer. De aanwonenden vinden allemaal dat er wel wat minder vrachtverkeer mag rijden. Daarnaast komen er ook veel militaire voertuigen langs. ‘Er zijn hier in de buurt nog wel eens oefeningen, of ze komen er net van terug en dus komen hier veel beroepsmilitairen langs,’ zegt de heer Ten Heuvel. Toch vindt hij de situatie op de weg veel beter geworden en dan vooral de N375. ‘Vroeger hoorden we de ongelukken gebeuren, terwijl we in de tuin zaten. We hoorden ze aan komen scheuren en we hoorden het remmen op de weg, maar sinds de rotondes er zijn gekomen, is er nog geen ongeluk gebeurd. Ten minste bij de rotonde naar Ruinerwold en Oosterboer. De snelheid is daardoor ook naar beneden gaan.’

Berm

De inwoners die wonen aan de Oosterboerseweg hebben een andere klacht over de infrastructuur. De berm van de weg ligt er niet goed bij. ‘Het is een klinkerweg, maar als het heeft geregend ligt er allemaal water aan de kant van de weg,’ aldus de heer Smidt. Ook de heer Brouwer is niet tevreden met de berm. ‘Als je een klinkerweg legt weet je als gemeente dat je het moet onderhouden. Het ziet er mooi uit, maar de kwaliteit van de berm is niet goed. Er zitten allemaal gaten en heuvels in.’ Ook voor de Oosterboerseweg geldt dat alleen bestemmingsverkeer erin mag rijden, maar volgens de heer Brouwer is het de laatste tijd drukker geworden. ‘Er is nog veel sluipverkeer hier.’

Door Broekhuizen gaat ook een spoorweg, maar daar is geen overlast van. De heer Lier vertelt dat het natuurlijk ook te maken heeft met de moderne tijd. ‘Wij hebben dubbel glas. Dat scheelt al een heleboel, maar de treinen zijn ook veel stiller geworden. Het zijn geen stoomlocomotieven meer, zoals vroeger.’

Verhuizen

Het wonen in het gebied wordt als erg positief ervaren. De familie Ten Heuvel vindt het in ieder geval erg fijn wonen. ‘We wonen hier al heel lang. Je bent hier mooi vrij en we hebben een heel ruime tuin met erg veel land.’ Ook de heer Lier heeft het prima naar zijn zin in Broekhuizen. ‘Ik woon in een mooi huis, heb de ruimte en heb leuke buren. Ik ervaar ook de rust hier, maar ben toch dichtbij Meppel.’

Behalve over de weg zijn er eigenlijk geen klachten van de inwoners van Broekhuizen, al blijken kippen nog wel eens een lekker hapje voor de vossen. ‘Dan moeten we ook maar het hok dichthouden,’ zegt mevrouw Konings, die het leuk vindt om zo nu en dan een ree in de tuin te zien. Het gezin Brouwer gaat echter wel verhuizen. De heer Brouwer vertelt dat hij ‘geboren is in het huis waar hij nu nog woont en er altijd heerlijk heeft geleefd. De plek is hier fantastisch en de rust is ook erg fijn.’ Waar het gezin heen verhuist? Ongeveer honderd meter verder de Oosterboerseweg in. ‘Zo fijn wonen is het hier.’

Door Stefan Klomp