Demonstratie tegen Zwarte Piet vredig verlopen

Meppel – Meppel werd zaterdag geen tweede Gouda. Het bliksembezoek dat de demonstranten van Kick Off Zwarte Piet aan Meppel brachten, draaide uit op een vreedzaam protest. Precies wat beide ‘kampen’ ook voor ogen stond.

Geen raddraaiers en nauwelijks een onvertogen woord. Wel een beminnelijke zwarte Sinterklaas, die met rode en witte rozen verkondigde dat Nederland toe is aan een andere Sinterklaas.

Deze acteur, Patrick Mathurin, kreeg de lachers op zijn hand en brak het ijs definitief. Later gaf hij de witte Sint nog een hand op het Prinsenplein. Spannend werd het geen moment in het speciale demonstratievak voor Het Kollektief. Op het moment dat Sinterklaas met zijn schare Zwarte Pieten langskwam, ontbrandde een verbale strijd tussen de demonstranten in het vak en de mensen aan de overkant, maar dat had meer weg van twee rivaliserende supportersgroepen die elkaar op vocaal niveau de loef probeerden af te steken.

Tegenover het demonstrantenvak stonden de anderen, zoals Daniël Bierman en Inias Bouamar. ‘Je kunt je verderop gratis laten schminken, zal ik dat doen’, vroeg Daniël zich wat opstandig af. ‘Wij zijn tegen hun’, wees hij naar de overkant. ‘Als ze maar respectvol doen, maar ik vond eigenlijk dat ze op de verkeerde plek staan, ze hadden beter buiten Meppel kunnen staan.’

De vriendelijke aanpak van Meppel werkte met het vrolijke fietsorkest en de duizenden bloemen die uitgedeeld werden. Deze kleurige gerbera’s werden door alle partijen in dank aanvaard, waarbij demonstranten zelfs politieagente Albertje Lensen in de bloemetjes zetten.

Eigenlijk was iedereen tevreden. ‘We zijn heel erg blij dat wij dit mogen doen van de burgemeester van Meppel’, aldus ordebewaarder Gino uit Rotterdam. ‘Onze leuzen geven duidelijk aan waar wij voor staan. Wij benadrukken dat we de verbinding met iedereen zoeken, we willen mensen niet afstoten. Als iets je stoort, moet je dat zeggen, anders weet de ander niet dat je ergens last van hebt.’ Veel demonstranten waren vol lof over de aanpak in Meppel en de sfeer. ‘Ik heb de indruk dat Meppel een mooie stad is, ik kom hier vast nog eens terug met mijn gezin. Het gaat hier gemoedelijker aan toe dan ik had verwacht. Ik had meer tegenstand van de mensen hier verwacht. Dat vooroordeel had ik, maar nu niet meer’, aldus Gino, die zijn achternaam niet wilde noemen.

De Meppeler Gino (Spijkerman) van de organisatie nam meermaals poolshoogte bij de demonstratie, maar had weinig reden om zich zorgen te maken. Er waren wel wat provocaties van pro-Zwarte Pieten, zoals van een lokale Zwarte Piet, maar die kreeg van de beveiliging geen enkele kans om het vak te betreden. Niet in eerste instantie (‘ik kwam hier toevallig langs’) , na de doortocht van de Sint ook niet (‘ik mag er niet in, dat is discriminatie’).

Er werd een paar keer met de vlag ‘Zwarte Piet is hier welkom’ gezwaaid aan de overkant, als reactie op de spreekkoren van de demonstranten, die vooraf als activisten werden betiteld. ‘Wij komen in vrede. De rode bloemen staan voor de liefde, de witte voor hoop’, vertelde de zwarte Sint aan een dame die om een bloemetje vroeg. Een alerte Meppeler wees hem op de veel kortere baard dan die van de witte Sint. ‘Maar die van mij laat tenminste niet los’, reageerde Sint Patrick ad rem. Waarop de Meppeler met een brede grijns aan de plukjes zwart haar van deze Caribische Sint trok.

Het werd een bliksembezoek. De vier bussen reden even na elf uur Meppel binnen: drie uit Amsterdam en eentje uit Rotterdam. Achter de supermarkt aan Het Vledder werden de demonstranten onder begeleiding naar hun vak geleid. Er was enige spanning bij nieuwsgierige toeschouwers voelbaar, maar die ebde snel weg. Eenmaal in het vak scandeerden de groep leuzen als ‘no more blackface’ en ‘weg met Zwarte Piet’. Ze hadden het verder drukker met het te woord staan van de massaal uitgerukte landelijke pers en het opsnuiven van de ambiance. Het bleef netjes en respectvol, wat ook pleitte voor de Meppeler aanpak.

De voorstelling duurde nog geen twee uur, want om kwart over één werd alweer het sein gegeven om te vertrekken. Geheel volgens afspraak allemaal tegelijk en onder begeleiding van de eigen ordebewaarders. Terug in de bus, terug naar Amsterdam en Rotterdam. De achter de hand gehouden ME’ers konden rustig een pepernootje eten, Meppel ging over tot de orde van de dag.