In Memoriam Piet Bakker (77): De bulderende lach is voorgoed verstomd

Meppel – Meer dan 300 mensen namen afgelopen vrijdag afscheid van voormalig huisarts Piet Bakker. De aanwezigen memoreerden vaak en veelvuldig aan zijn bulderende lach en zijn passie voor zijn vak. Op 10 maart overleed Piet Bakker op 77-jarige leeftijd.

Piet Bakker werd op 23 juli 1940 geboren in Rotterdam als oudste van een gezin met 6 kinderen. Na de oorlog vertrok het gezin naar Meppel, naar een woning aan het Westeinde 1.

Zijn vader had samen met een compagnon een zeemlederfabriek. Piet was er vaak te vinden. In 1953 overleed zijn vader. Dit grote verlies tekende zijn leven in grote mate en zette zijn honger naar kennis over ziekte en gezondheid maximaal aan. Hij was toen 13 jaar en zat op de HBS in Meppel.  Enkele jaren later ontmoette hij Iet Nijeboer tijdens dansles. Dat dit uiteindelijk in 1963 resulteerde in een huwelijk lag niet aan zijn danskwaliteiten. Hij liet haar tijdens de allereerste ontmoeting op de dansvloer vallen. Iet en Piet Bakker kregen twee zonen en een dochter. 

Na de HBS ging hij om geld te verdienen aan de slag bij een accountantsbureau. Na een jaar was het duidelijk dat dit geen goede keuze was. Piet had duidelijk weinig verstand van cijfers en geld. Hij koos met zijn hart en startte in 1963 dankzij een lening de studie medicijnen.

Na zijn studie moest Piet in militaire dienst en werd hij kapitein. In 1968 maakte hij kennis met dr. Kuipers en nam korte tijd later waar in zijn praktijk. Op 1 oktober 1970 startte Piet Bakker zijn eigen praktijk. Eerst tien jaar lang aan de Linthorst Homanstraat en later aan de Jan Tooroplaan samen met Piet Karsdorp. Iet draaide mee als assistente en deed de boekhouding. 

Lachsalvo’s 

De mensen in zijn praktijk en het vak van huisarts waren zijn lust en zijn leven. Hij nam alle tijd voor iedereen. Lange wachttijden waren standaard. De patiënten in de wachtkamer luisterden ondertussen naar bulderende lachsalvo’s die uit de spreekkamer kwamen. Ze hadden het er graag voor over, omdat ze wisten dat als ze eenmaal aan de beurt waren hun huisarts dan alle aandacht voor hen had. Als huisarts trok hij zich niets aan van bureaucratische protocollen, hij deed wat het beste was voor zijn patiënten. Op 1 januari 2000 droeg hij de praktijk over aan Jacques Feij.

Rustig bestaan

Het echtpaar Bakker verhuisde naar de Welpenhof. Het was wennen om over te schakelen van een druk en dynamisch leven naar een meer rustig bestaan. Piet had geen hoge eisen en was tevreden met de kleine dingen des levens. Verre reizen waren niet aan hem besteed. Hij richtte zich gepassioneerd op tennis, sport, natuur en vogels. Zijn andere grote liefde waren de kleinkinderen. Eindelijk had hij tijd om van hen met volle teugen te genieten. 

De combinatie natuur en autorijden zorgde destijds nog voor een mooi krantenartikel. De familie Bakker ging vol goede moed naar Safaripark Beekse Bergen. Al rijdend door het park stopte Piet even - wat nadrukkelijk verboden was - om de hyena’s toch wat beter te kunnen zien. Totdat er een sissend geluid te horen was en één van de hyena’s de achterband compleet kapot had gebeten. 

Piet bleef ook tijdens zijn pensioen actief als collectant en bestuurslid voor de KWF. 

Afscheid

Aan alle onbevangenheid kwam ruim een maand geleden plotseling een einde, toen Piet het bericht kreeg dat hij ongeneeslijk ziek was. Hij was sterk, waardoor hij met zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen nog fijne dagen kon beleven. Tot het eind aan toe was er samen de liefde en de humor.

Op 10 maart blies Piet zijn laatste adem uit. Zijn lach, levenslust en passie worden zeker gemist.