'Weer lekker op het fietsje naar de club'

VOETBALKRANT 2018: Vitesse'63. Bij Vitesse’63 stond de deur altijd voor hem open. Toen hij bij vv Staphorst niet langer tussen het eerste en tweede elftal in wilde bungelen, maakte Lars Heuvelman van die gelegenheid gebruik om terug te keren naar ‘zijn’ Koekange.

‘Ik wil natuurlijk zo veel mogelijk spelen’, zo begint de verdediger zijn verhaal, om z’n opmerkelijke overstap van de hoofdklasse naar de vierde klasse te verklaren. ‘Als ik niet bij het eerste zat, voetbalde ik bij Staphorst meestal wel in het tweede, maar ik wil natuurlijk graag in een eerste elftal spelen. Ik hing er vaak een beetje tussenin en dat wilde ik niet langer.’

Brommerrijbewijs

Al in de B-jeugd had Heuvelman de omgekeerde weg bewandeld, door van Vitesse’63 naar Staphorst te vertrekken. ‘Ik wilde kijken of ik een hoger niveau aankon. Bij Staphorst kenden ze mij al via het JPN (Jeugdplan Nederland, red.) en ook jongens uit mijn klas zeiden dat ik bij hen in Staphorst moest komen voetballen. Van mijn vader moest ik wel eerst mijn brommerrijbewijs halen, want hij had geen zin om mij drie keer in de week vanuit Koekange naar Staphorst te brengen.’

Lars Heuvelman kende de laatste jaren diverse blessures en ook zijn werk als timmerman maakte het voor de verdediger niet altijd makkelijk om de concurrentiestrijd aan te kunnen gaan. Met enige regelmaat zat hij een weekje ‘in de kost’, bijvoorbeeld in het zuiden van Nederland, waardoor trainen er die week niet in zat. ‘En dan speel je op hoofdklasseniveau op zaterdag écht niet. En meestal de drie weken daarna ook niet.’

Niettemin maakte Heuvelman genoeg mooie dingen mee bij de Staphorsters. ‘De bekerfinale die we van SC Genemuiden wonnen was natuurlijk geweldig om mee te maken, maar toen speelde ik niet. Mijn hoogtepunt was dus eigenlijk de bekerfinale van 2015 tegen Harkemase Boys. Die verloren we helaas, maar ik was nog maar een broekie en dat er vier- à vijfduizend man langs de kant stonden bezorgde me echt kippenvel.’

Kameraden

Dat de verdediger terug zou gaan naar Koekange was niet direct een uitgemaakte zaak. ‘Het was best een lastige keuze hoor. Het is natuurlijk een hele stap terug van de hoofdklasse naar de vierde klasse. Er waren ook wel wat andere clubs geïnteresseerd, bijvoorbeeld uit de tweede klasse, maar met die clubs heb ik ook niet veel. Nu voetbal ik weer in mijn eigen dorp en kan ik weer lekker op het fietsje naar de club. En ik speel met mijn kameraden, dat maakt het natuurlijk ook mooi.’

Terug in Koekange ziet Heuvelman ook op sportief gebied voldoende perspectief. ‘Ik zie het wel als een uitdaging om het team op sleeptouw te nemen en te gaan voor promotie naar de derde klasse. Dat is in mijn ogen het niveau waar Vitesse thuishoort. We krijgen een aantal goede spelers vanuit de jeugd erbij, dus dat ziet er goed uit. Voor mijzelf is het best wel even omschakelen naar mindere faciliteiten en minder publiek, maar als het goed gaat draaien komt ook bij Vitesse het publiek vanzelf. De club is in 2002 voor het laatst kampioen geworden, dus dat wordt wel weer tijd.’