Voorzet
Door Flip Vellinga

De belangrijkste overwinning van Willem Spraakman

Het was zaterdagavond, na afloop van de stadsderby tussen Alcides en MSC-Amslod, ouderwets gezellig in de sponsorruimte van de geel-zwarten.

Het bier vloeide rijkelijk en in de nabeschouwing was er ditmaal geen discussie over de uitslag. Natuurlijk stonden MSC-voorzitter Arjan Jonkers en zijn bestuurders er aanvankelijk verslagen bij, maar het realisme won het al snel van de teleurstelling. Zelfs de meest verstokte MSC’er kon niets afdingen op de zege van Alcides. Die was dik verdiend.

Gezondheid

Naast de gesprekken over tactiek, het matige spelniveau en het ontbreken - in het hedendaagse voetbal - van een ouderwetse nummer 10, zijn dit de momenten om de contacten aan te halen. Bijvoorbeeld met oud-collega en voormalig Alcides-bestuurder Roel Nekeman.

Goed om hem weer eens te spreken. Natuurlijk straalde hij, het was tenslotte alweer een tijdje geleden dat zijn cluppie de derby had gewonnen, maar de sympathieke Meppeler weet dat gezondheid veel belangrijker is.

Hij geniet van het leven, fietst veel en bezocht met zijn vrouw Gerlies onlangs het mooie Vancouver Island waar dochter Sandra tijdelijk verblijft.

Daarnaast is Nekeman een echte muziekliefhebber. Hij speelde in zijn jonge jaren zelf als drummer in een band en vertelde zaterdagavond uitvoerig en enthousiast over het geweldige concert van The Analogues in Emmen dat hij samen met Jaap de Boer had bezocht.

Geraakt

Het gesprek was de aftrap van een mooie avond, vol interessante gesprekken. Het meest geraakt werd ik door het weerzien met Willem Spraakman. Lang geleden werkten we samen in de trainersstaf van FC Meppel.

Het waren prachtige jaren, waarin Spraakman niet alleen een aandeel had in het voetbaltechnische deel, maar zich ook verdienstelijk maakte op het gebied van loopscholing. Willem is een fijne vent, oprecht geïnteresseerd in mensen. Hij is de ideale teamspeler, wars van uiterlijk vertoon.

We kwamen elkaar ook in de jaren die volgden regelmatig tegen op diverse sportparken. En altijd was er een warme begroeting. Dat was ook zaterdagavond weer het geval, alsof de tijd had stilgestaan.

Vervelende periode

Maar ditmaal was het toch anders dan al die voorgaande keren. Spraakman vertelde dat hij een heel vervelende periode achter de rug had. Begin dit jaar werd kanker bij hem geconstateerd, waarna een periode vol vragen en onzekerheid aanbrak. Sinds een paar weken is hij ‘schoon’ en heeft hij ook zijn activiteiten bij Alcides hervat.

Ik zocht naar de juiste woorden en feliciteerde hem met het goede nieuws. Spraakman vertelde openhartig over de moeilijkste maanden uit zijn leven. De twijfel, de hoop, het onbegrip. Waarom hij, de man die altijd gezond had geleefd, dit gevecht moest leveren.

Maar ook dat hij vol overgave de strijd was aangegaan en dat hij moed en vertrouwen had geput uit het vele medeleven dat hij van Alcideanen en oud-clubgenoten had ontvangen.

Opluchting

Nu was er een brede lach. We proostten op het leven. De blijdschap en opluchting die bij Alcides overheerste na de winst op de stadgenoot werd uiteraard door Spraakman gedeeld, maar zijn belangrijkste overwinning had hij al eerder geboekt.

Het was het beste nieuws dat ik zaterdagavond hoorde. Dan is voetbal inderdaad maar bijzaak.