Ondernemen in Meppel: Judith Veldhuis-Lampe
Door Judith Veldhuis-Lampe

In hoger beroep

Vorig jaar schreef ik over de Meppeler onderneemster Karin Klein, die een rechtszaak won van Kobus Zerk, een grote vastgoedondernemer uit het Westen.

Karin, die een mooie kledingzaak heeft, weigerde nog langer de hogere huur te betalen omdat de door Kobus beloofde renovatie niet werd afgemaakt. De rechtbank stelde haar in het gelijk. Helaas ging Kobus Zerk in hoger beroep. Helaas omdat een hoger beroepsprocedure lang kan duren en hoge kosten met zich meebrengt. En Karin was nog altijd niet van plan toe te geven aan de eisen van haar voormalige verhuurder.

In hoger beroep dus, en dat betekent dat het gerechtshof met drie raadsheren (of het nu dames of heren zijn, in hoger beroep heet een rechter altijd raadsheer) opnieuw naar de zaak kijkt. Grofweg is de algemene indruk dat bij de rechtbank meer praktisch wordt gekeken naar een zaak (recht spreken), en bij het gerechtshof meer strikt juridisch (de wet toepassen).

Niet in harmonie

Karin ging met haar advocaat naar Leeuwarden, waar de zaak werd behandeld. Kobus kwam zelf niet opdagen, zijn advocaat wel. Alle pogingen de zaak in goede harmonie toch op te lossen mislukten. Het hof moest een oordeel uitspreken.

Dat was jammer, want waar ging het nu over? Feitelijk alleen over de vraag of Karin inderdaad eerder weg mocht uit de gehuurde winkel, omdat de beloofde renovatie uitbleef en zij in alle rotzooi haar klanten moest ontvangen. Dat wilde Karin niet langer, zij wilde waar voor haar geld: een nette winkel in een schone omgeving. Kobus Zerk aan de andere kant wilde geld; Karin mocht van hem niet eerder weg uit het pand, en zij moest de huur maar gewoon doorbetalen. Zelfs toen ze er al lang en breed niet meer zat.

Andere grond, gelijke uitkomst

Het gerechtshof heeft afgelopen week een uitspraak gedaan (een zogenaamd ‘arrest’), en daarin is Karin opnieuw in het gelijk gesteld. Juridisch op een andere grond (voor de liefhebbers: ontbinding in plaats van vernietiging), maar in essentie met een gelijke uitkomst. Karin mag gewoon in haar fraaie nieuwe winkel blijven en hoeft niets meer te betalen aan Kobus Zerk. Een fraai staaltje van recht spreken én de wet toepassen.