The Grand East blijft in het luchtledige hangen

Meppel – Hoe pakt de nieuwe locatie van De Muziekcoöperatie uit? Die vraag lag vrijdagavond op de lippen van muziekminnend Meppel. Rockband The Grand East had de eer om de grote zaal van De Plataan voor het eerst in de geschiedenis als poppodium te mogen bestijgen.

‘Dikke prima’. ‘Houden zo’. ‘RSG had de sfeer, maar die komt hier ook nog wel’. Een greep uit reacties van bezoekers die het eerste avondje popmuziek in De Plataan uitstekend hebben beleefd. Ook zijn er kritische noten. Zoals van dichteres/kunstenares Delia Bremer. ‘Ik volg De Muziekcoöperatie al jaren en het valt mij op dat de daarbij horende beleving er vanavond niet is’, zegt zij na afloop, wijzend op het feit dat die in de zaal aan de Vledderstraat ontbreekt. ‘Anderzijds zit wat mij betreft de continuïteit van De Muziekcoöperatie in de programmering en niet in de gekozen locatie. Michelle David in de Grote Kerk pakte ook prima uit. Steeds wisselende locaties maken de concerten uniek. En die zijn er genoeg in Meppel.’

Locatie: De Plataan, Meppel
Aantal bezoekers: 180
Waardering: ***

Met Boogie Monster als prima opwarmertje gaat het vijftal uit Diepenheim even na tienen van start – met de kersverse toetsenist Barend Lippens in de gelederen. Hij volgde eind vorige maand Joris van den Berg op. Zonder enige schroom trekt The Grand East gelijk flink van leer. Zanger Arthur Akkermans – kruising tussen Jim Morisson, Joe Cocker en Marcel Veenendaal – gooit er gelijk een clichématig maar enthousiast ‘Keep the blues alive, Meppel!’ in. Niet dat het bijna tweehonderd koppige publiek overigens naar een doorsnee bluesband staat te kijken. Nee, de vijf overwegend jonge musici bieden in vijf kwartier een exotische mix van blues, psychedelica en southern rock, met een vleugje soul en avantgarde.

Akkermans is daarin de onbetwiste eye catcher: halfvol flesje bier tussen de vingers, nonchalant druk in de weer met de microfoon en continu blikken wisselen met z’n maten. Zoals gitarist Niek Cival die speelt op een Telecaster met tijgerprint en Lippens die als een Gregg Allman geconcentreerd en sterk leunend op zijn Hammond orgel tekeer gaat. Het levert genoeg zweet met veel, heel veel zwiepende haren op, net zoals we dat kennen van een band als DeWolff. Instrumentaal gezien rijkt The Grand East iets verder dan het trio uit Limburg, maar hoe goed de band ook z’n best doet: de niet makkelijk te verteren kost vergt overwegend veel concentratie van het vrijdagavondpubliek. Ondanks dat ieder liedje wel een pakkende hook heeft, beklijven ze zelden.

Interessant wordt het als met name Lippens en Cival tijdens hun minutenlange jams het avontuur opzoeken, maar het resultaat blijft in het luchtledige hangen. De spanningsboog is ver te zoeken. Ondertussen hebben de leden van Boogie Monster zich met een biertje en iets te luidruchtige gesprekken verzameld rondom de mengtafel, achterin de zaal. Het applaus vanuit de zaal blijft vrijblijvend. Het publiek begint zelfs wat uit te dunnen.

De dynamiek in het geluid van The Grand East is te vlak, tot de laatste drie nummers. Dan schakelt het vijftal over in een hogere versnelling. Het samenspel wordt hechter, de sfeer meer sleazy en als Akkermans eerst de PA beklimt en daarna het losjes dansende publiek in duikt is de climax eindelijk daar. Ergens voelt het aan als poespas die op dat moment - tegen het einde van hun optreden - geforceerd aandoet. Toch slaagt het charmeoffensief en gaan de handen tot slot de lucht in. Achter de bar staan vrijwilligers van De Muziekcoöperatie tussen het bier tappen vrolijk mee te dansen. Het bewijs dat de vuurdoop in De Plataan in ieder geval geslaagd is.

Medeorganisator Wouter van der Burg spreekt van een prima verlopen dag. ‘Het is toch een klein wonder dat we hier in deze zaal bier kunnen verkopen’, lacht hij. ‘We beleven hier in ieder geval een prima start. Binnenkort gaan we met De Plataan evalueren en daaruit moet blijken of de tevredenheid er van beide kanten is.’ Over 48 uur ziet de zaal er in ieder geval weer heel anders uit. ‘Maandag is het tijd voor de seniorenochtend.’

De vuurdoop geldt sowieso voor de houten vloer in de zaal. Die is gaandeweg de avond steeds plakkeriger geworden van al het gemorste bier. De schoonmaakkunsten van De Muziekcoöperatie staan natuurlijk buiten kijf, maar de vloer met de geur van bier zou maandagochtend voor de senioren zomaar nog voor een vleugje rock ’n roll kunnen zorgen.

Wouter Bessels