‘We willen de mensen entertainen’. Zangeres Kitty Fleming speelt met coverband Take 7 de zalen plat | Passie voor muziek

Zangeres Kitty Fleming (31) weet hoe ze het publiek moet bespelen Foto Wilbert Bijzitter

Ze is de charismatische frontvrouw van coverband Take 7. Aanvankelijk is ze super onzeker, nu weet zangeres Kitty Fleming (31) hoe ze het publiek moet bespelen. ,,Toch ben ik voor elk optreden nerveus.” Op het podium wordt ze een ander mens en gooit ze alle schroom van zich af. ,,We willen de mensen entertainen. Het leukste is om er een echt feestje van te maken.”

Een mooie dag in december na de koudste nacht van het jaar. De rijp die zich op uitgebreide schaal heeft gevormd, staat garant voor een prachtig winters decor. Kitty ontvangt haar bezoek met zoontje Rudi op de arm. De kleine man is nu acht weken oud en heeft haar leven verrijkt. In de hoek van de kamer staat een gitaar. Het is een herinnering aan vroeger, want gitaarspelen doet ze al lang niet meer. ,,Ik weet nog wel dat mijn oma Ina de Vos het fantastisch vond. Zij was heel muzikaal en vele jaren de drijvende kracht achter de MSC-revue. Mijn moeder Corrie zong dan in het koor. Of ik uit een muzikale familie kom? Nou ja, mijn broer Roy kan supergoed zingen, alleen hij doet er niets mee.”

Kitty heeft plaatsgenomen aan de bar in de keuken. Sympathieke uitstraling, sprekende ogen. In het dagelijks leven ambulant kapster, in haar vrije tijd zangeres van een veelgevraagde coverband. Vijfentwintig tot dertig optredens per jaar, van cafés tot feesttenten, van evenementen tot festivals, zoals dit jaar in Hedon. ,,Een spectaculair benefietfestival. We speelden daar in de grote zaal voor z’n tweehonderd mensen. Dat was ongelofelijk kicken.”

Schoolbands

Zingen heeft er altijd ingezeten, maar het duurt even voordat het er uitkomt. Op de middelbare school gaat ze overstag nadat ze een band heeft zien optreden. ,,Toen kwam ik er achter dat ik best leuk kon zingen.” Ze gaat zingen in schoolbands en krijgt op haar zestiende een aanbieding om auditie te doen voor een serieuze band. Kitty ziet ervan af. ,,Het waren muzikanten van in de dertig, ik was zestien. Ik was te jong en te onzeker.”

Een paar jaar later wordt Take 7 opgericht. Het is voor Kitty het begin van een mooi muzikaal avontuur. Zelf spreekt ze ‘van een uit de hand gelopen hobby.’ Aanvankelijk wordt gerepeteerd in Ruinerwold, tegenwoordig komen de bandleden elke maandagavond bij elkaar in Meppel. Naast gezelligheid wordt er serieus gewerkt aan het repertoire, dat uiterst gevarieerd is en garant staat voor een dampende show met pop, rock, disco en soul. Variërend van Bruno Mars en Bon Jovi tot Racoon en Creedence Clearwater Revival. ,,We spelen in op wat het publiek wil horen”, zegt Kitty. ,,Wanneer de mensen een boerenrockmedley willen horen, spelen we die. Het gaat erom dat het publiek zich vermaakt.”

Een beetje autistisch

In de elf jaar dat ze nu deel uitmaakt van Take 7 zijn er behoorlijk wat bezettingswisselingen geweest. Van de leden van het eerste uur maken naast Kitty alleen drummer Albert Dijkstra en toetsenist Henk Torensma nog deel uit van de huidige line up. Opvallend is dat alle leden inspraak hebben in de setlist. ,,Wat dat betreft zijn we een beetje autistisch.” Tijdens een optreden worden op het podium alle registers opengetrokken: de band speelt drie sets van een uur en dat is volgens de zangeres ‘best pittig’.

Opvallend genoeg heeft Kitty geen voorbeelden of idolen in de muziek. ,,Nooit gehad ook. Mijn muzieksmaak is heel divers, ik kan genieten van Bløf en Ed Sheeran, maar ook van Anouk en Adele. Nee, ik heb nooit zangles gehad. Ik doe alles op gehoor en kan geen noot lezen. In het begin trok ik me heel erg aan wat mensen van mij vonden. Daar kon ik een paar nachten wakker van liggen. Dat heb ik nu niet meer. Of ik een goeie zangeres ben? Oei, dat is lastig om van jezelf te zeggen. Als ik andere mensen mag geloven wel, maar je moet altijd kritisch blijven. Ik heb nu de ervaring en vind het nog steeds heel bijzonder dat ik dit mag doen. Muziek is alles voor me, het is mijn grootste hobby.”

Ze pauzeert even en neemt een slok van haar koffie. Ze kijkt vol trots naar haar partner Mandy, die zich inmiddels over zoontje Rudi heeft ontfermd. De hond loopt kwispelend door de kamer. Voor de fotosessie pakt ze een microfoon. Nadat de lippen zijn gestift, neemt ze een karakteristieke houding aan voor een fraai kunstwerk aan de wand. In de denkbeeldige schijnwerpers. Ook voor de lens toont ze haar professionaliteit.

Boekingskantoor

Terug naar de bar. Praten over de toekomst. ,,De band ontwikkelt zich nog steeds”, zegt Kitty. ,,We willen graag een stapje hoger.” Via het inschakelen van een boekingskantoor hoopt Take 7 de komende jaren nog nadrukkelijker aan de weg te timmeren. Grotere optredens, grotere feesten. Het is een logische stap. Nieuwe wegen inslaan nu blijkt dat het publiek de coverband op juiste waarde weet te schatten. Ze vertelt dat haar vader Bert heel lang de manager van de band is geweest. ,,Hoewel hij totaal niet muzikaal is.” Voor hem is de koerswijziging minder leuk, maar tijdens het kerstdiner zal gezamenlijk geproost worden op de toekomst. ,,Hij gunt ons het succes.”

Gevraagd naar het hoogtepunt in haar periode bij Take 7 noemt Kitty een reis naar Hongarije. ,,We waren daar uitgenodigd om te komen spelen op een bruiloft. Alles was geregeld, het vliegtuig, het appartement. Het was geweldig. We hebben er allemaal enorm van genoten.”

De komende weken staan geen optredens gepland. De eerste keer dat Take 7 weer een avond gaat knallen, is op 18 februari in Steggerda. Kitty kijkt ernaar uit. Plezier is haar drijfveer, enthousiasme haar handelsmerk. Wanneer die twee samenkomen, stroomt de adrenaline door haar lichaam. Het zijn altijd weer geluksmomentjes. Lachend: ,,Op het podium ben ik een ander persoon.”

Nieuws

menu