Inktzwarte lading van Moedig voorwaarts | Recensie Diederik van Vleuten

Diederik van Vleuten speelt achter de vleugel een kinderliedje van zijn geliefde componist Maurice Ravel. Quatre mains. De handen van zijn moeder ontbreken. Met haar bracht hij als puber deze compositie ten gehore. Zijn moeder had het weer van haar vader geleerd. Via dit eenvoudige liedje plaatst Diederik van Vleuten fascinerend een familiekroniek tegen de achtergrond van de Tweede Wereldoorlog.

Diederik van Vleuten met de show Moedig Voorwaarts.

Diederik van Vleuten met de show Moedig Voorwaarts. Foto: Johan Witteman

Hij was niet eens van plan het verhalende programma Moedig voorwaarts te maken. Van Vleuten had een programma rondom Leonardo da Vinci in voorbereiding. Hij speelde al try-outs tot de lockdown kwam en de theaters op slot gingen. Begin vorig jaar overleed zijn moeder onverwachts. Hij moest op dat moment het besluit nemen of hij met Leonardo zou doorgaan. Van Vleuten koos echter voor het levensverhaal van zijn moeder die als kind de oorlog meemaakte. Zij was getuige van het verzetswerk van haar vader Hylke die uitvoerig in Moedig voorwaarts ten tonele wordt gevoerd.

Nieuws

menu