Duttie Kluin vond steun bij Stichting Na Zelfdoding Drenthe. ‘Ik draaide me om en daar ik zag hem’

Ze zou ’s avonds met een vriendin bij een workshop windlichten gaan maken. Duttie Kluin twijfelde of ze na haar werk zou vragen of ze bij deze vriendin mocht eten om samen door te gaan naar de activiteit. Nee, besloot ze, ze ging tussendoor toch even naar huis. Het bezoek aan huis op 13 december 2007 veranderde het leven van Duttie voorgoed. Daar ontdekte ze dat haar zoon uit het leven was gestapt.

Duttie Kluin: „Toen ik bij de lotgenotengroep van Stichting Nabestaan Na Zelfdoding Drenthe kwam, voelde het als een warm bad."

Duttie Kluin: „Toen ik bij de lotgenotengroep van Stichting Nabestaan Na Zelfdoding Drenthe kwam, voelde het als een warm bad." Foto: Wim Goedhart

„Ik zag boven het licht branden. Ik had Yves gezegd dat hij de kachel uit moest doen als hij wegging. Potverdorie, dacht ik, nou laat hij het licht aan. Boven aan de trap is links mijn en rechts zijn slaapkamer. Ik keek naar rechts, zijn laptop stond open en op het beeld stond de tekst: ‘ik wou en kon niet meer’. Die regel voelde gelijk niet goed. Ik wilde hem bellen, draaide me om en daar zag ik hem. Dan dendert je wereld in elkaar.”

Nieuws

Meest gelezen