De Voorzienigheid biedt fonkelende terugblik op eeuw én een mooi regiedebuut voor Lucina Bolding

In een sfeervolle entourage van de RK-kerk in Steenwijkerwold vond donderdagavond de première plaats van het theaterstuk De Voorzienigheid. De verhaallijn, geschreven door Marcel Harmsen, is geen chronologische geschiedenisles, maar wel een respectvolle en fonkelende terugblik op hoogtepunten uit de honderd jaar dat het Liefdesgesticht heeft bestaan.

Een respectvolle en fonkelende terugblik op De Voorzienigheid.

Een respectvolle en fonkelende terugblik op De Voorzienigheid. Foto: René Wiegmink

Een mooi regiedebuut bovendien voor Lucina Bolding. De RK-kerk bleek donderdag een prachtige plek om een theaterstuk over een klooster op te voeren. Het is een passende entourage met de heiligenbeelden, de houten banken en het versierde plafond. Tussen wat eenvoudige decorstukken, zoals een boog, die een hemelpoort voorstelt, roze licht en wat rook, zetten de 35 acteurs en koorleden een sfeervolle en zelfs wat mysterieuze voorstelling neer.

Dat begint meteen als de hoofdpersoon pastoor Muiteman, gespeeld door Henk Vording, op 10 juni 1928 bij de hemelpoort verschijnt. Petrus (Arnold ter Schure) reageert geïrriteerd omdat hij zich daar volgens zijn planning 43 minuten te vroeg meldt. In Muitemans wachttijd voltrekt zich het theaterstuk, dat een aaneenrijging van hoogtepunten uit de geschiedenis van De Voorzienigheid is. Vording zet pastoor Muiteman met overtuiging neer. Hij laat zijn devote, maar ook zijn strijdbare kant goed zien. Zijn vraag: „Bent u eerder geneigd tot het goede, of bent u eerder geneigd tot het slechte?”, zet het publiek aan het denken.

Moederoverste

Een mooie hoofdrol is ook weggelegd voor Lucie de Lange, die de moederoverste van het klooster vertolkt. In haar introductie, stelt ze de zusters op een humoristische manier voor. Ook verstaat ze de kunst goed het publiek bij de voorstelling te betrekken en bij de les te houden. Daarna kent het theaterstuk een wat rustiger fase. Een paar acteurs zijn wat lang aan het woord. Pas na 25 minuten komt het koor in actie en zingt het kort na elkaar enkele liederen.

Prachtig, vol nostalgie is het lied: De Voorzienigheid dat over ‘een vreemd soort heimwee’ gaat. De liederen verlevendigen het stuk. Het koor komt dankzij de galmende akoestiek goed tot zijn recht. Tineke Munsterman mag als eerste een solo zingen. Net als de andere solisten zingt ze die zuiver en goed verstaanbaar. Veel gesproken teksten daarentegen zijn vanwege de galm juist moeilijker te verstaan.

Stroomversnelling

Tijdens de tweede helft komt het theaterstuk in een verrassende stroomversnelling. Een groepje nozems zorgt voor een schrikeffect en huishoudster Mien (Alie Heinhuis) brengt leven in de brouwerij met haar smeuïge in dialect vertelde monoloog. Leuk gevonden zijn de ingelaste tijdgrapjes zoals de QR-code op de hemelpoort en Muitemans opmerking over de toekomstige Afsluitdijk. Al met al heeft Harmsen een goed evenwicht gevonden tussen ernst en scherts. Wel jammer dat hij de vluchtelingen niet aan het woord laat over hun ervaringen in het klooster. Zij blijven slechts figuranten zonder tekst.

Bolding en de cast, die grotendeels uit amateurs bestaat, verdienen een compliment dat de overgangen tussen de scenes vlot verlopen. Na exact 43 minuten kan pastoor Muiteman zeggen: „Het is klaar.” Met deze goede timing kan Bolding terugkijken op een mooi regiedebuut. Met recht kan gezegd worden dat ze de Voorzienigheid uit de vergetelheid heeft gehaald.


Op zaterdag 11 september zijn er nog twee voorstellingen van De Voorzienigheid in theater De Meenthe. Deze voorstellingen maken deel uit van het Uitfestival Kopje Cultuur Steenwijkerland.