De oude Oosterboerschool leeft voort | Meppelerdiep

In de serie Meppelerdiep speelt nostalgie een prominente rol. Actuele gebeurtenissen worden geplaatst tegen het decor van het verleden. Met foto’s van toen en nu. Vandaag: De grote veranderingen in Oosterboer (3).

Het verenigingsbouw van het Meppeler Mannenkoor in de voormalige Oosterboerschool aan de Oosterboerweg 11.

Het verenigingsbouw van het Meppeler Mannenkoor in de voormalige Oosterboerschool aan de Oosterboerweg 11. Foto: Daan Prest

De fusie van twee basisscholen in Oosterboer, De Tolter en de Oosterboerschool, en de introductie van de nieuwe naam De IJsvogel kregen vorig jaar zomer al hun beslag. Met de verhuizing van de groepen 5 tot en met 8 vanuit de Oosterboerschool naar de locatie van de voormalige De Tolter verdwijnen voorgoed twee aansprekende namen van scholen.

Daar hebben in de loop der jaren duizenden leerlingen les gekregen. De Tolter wacht ongetwijfeld de definitieve vergetelheid. De Tolter, Drents voor schommel, ging in 1986 van start en blijft slechts voortleven in de herinneringen van Meppelers die daar deels zijn gevormd. Velen zullen nog af en toe zinnen uit het bekende Tolterlied declameren of zingen: „De één is goed in rekenen, de ander goed in taal. De Tolter is een plek voor alle kind’ren.”

Voortleven

De naam Oosterboerschool blijft wel voortleven. Dat komt door het karakteristieke gebouw aan de Oosterboerweg 11. Het heeft jaren geleden zijn functie van school verloren, maar dankzij het Meppeler Mannenkoor is het aan een tweede leven begonnen als verenigingsgebouw. Weliswaar onder een andere naam, ‘Scola Vocalis’, maar die naam zegt de meeste Meppelers niets. Als zij het verenigingsgebouw aanduiden, spreken de meeste inwoners over ‘de oude Oosterboerschool’. Zo blijft deze historische naam voor altijd voortbestaan.

Het Meppeler Mannenkoor kocht het gebouw in 1985 van de gemeente. Daarvoor werd een lening afgesloten die dankzij indrukwekkende zelfwerkzaamheid van de leden werd afbetaald. De zangers gingen bijvoorbeeld collectief appels plukken en haalden huis aan huis oud papier op. Familie, vrienden en sympathisanten werd verzocht oude kranten te brengen achter het verenigingsgebouw waarna de verzameling werd getransporteerd naar een groothandel in oud papier.

Gezelligheid

Naast repeteren zijn vriendschap en gezelligheid voor de leden net zo belangrijk. Het repertoire is volgens de eigen website „niet ideologisch bevlogen, niet pretentieus, maar wel geïnspireerd.” De enige voorwaarde voor het lidmaatschap is dat je moet behoren tot het mannelijke geslacht. Leeftijd en ervaring spelen geen rol.

Zoals bij vele andere verenigingen liggen de activiteiten stil. Op 12 maart 2020 kwam er een abrupt einde aan het seizoen en werden de voorbereidingen op bevrijdingsconcerten gestaakt door de ingrijpende coronamaatregelen. Een letterlijk lange periode van stilte brak aan. Wie op een donderdagavond langs het verenigingsgebouw wandelt, kan een speld horen vallen. Geen welluidende refreinen, geen gezelligheid en vriendschap na afloop.

Secretaris Jan Roelof Remmelts kan zich met moeite herinneren dat er ergens achterin oktober van het vorig jaar nog een keer gezongen is in de oude Oosterboerschool. De leden hebben één keer gerepeteerd in de Kruiskerk, omdat daar de anderhalve meter afstand gemakkelijker te realiseren is dan in het eigen verenigingsgebouw.

Verf

Leden maakten van de nood een deugd en hielden in de voormalige Oosterboerschool grote schoonmaak. Het gebouw werd aan de buitenzijde volledig nieuw in de verf gezet. In een kleur die volgens het koor recht doet aan de historie van het gebouw.

Verder werd er een nieuwe mechanische afzuiginstallatie geplaatst met een hoge capaciteit. Deze zorgt voor de afvoer van lucht en de aanvoer van verse lucht van buiten.

Hoe houd je het verenigingsleven ondanks de opgetreden langdurige stilte nog een beetje gaande? „Met kerst kregen alle leden een rollade. We bellen met de leden, informeren naar vaccinaties en als bestuur komen we maandelijks bijeen. We hadden een project opgezet voor nieuwe leden uit onder andere Ruinerwold. Daar kwamen elf zangers op af, maar die zijn we door corona weer kwijt. Ik denk dat we nu op 33, 34 leden zitten. Helaas niet meer”, aldus secretaris Jan Roelof Remmelts.

Historie

Hij kijkt uit naar zaterdag 14 augustus. Dan houdt het Meppeler Mannenkoor voor de leden een barbecue en de week daarop worden de repetities hervat in de oude Oosterboerschool. Een gebouw met een rijke historie. Als school, maar ook als opvanglocatie voor gevluchte kinderen uit Rotterdam aan het eind van de Tweede Wereldoorlog.

In het blad van Oud Meppel (jaargang 43/maart) haalde Roelof Robaard herinneringen op aan zijn jeugd in de Oosterboer. In die tijd ging je naar de lagere school als je vijf jaar werd. In mei 1932 brak voor Roelof de schooltijd aan op de Oosterboerschool. Op zondagmiddag gingen de kinderen naar de zondagschool in de Oude School die naast de kruidenierswinkel van de familie Nijveld stond tegenover de Oosterboerschool. De Oude School had maar één lesruimte.

Mobilisatie

Tijdens de mobilisatie in 1939 waren in het schooltje soldaten ingekwartierd. Om het voor de soldaten in en om Meppel wat aangenamer te maken, werd er in verschillende sigarenzaken een doos met een grote gleuf erin op de toonbank gezet. Met het opschrift ‘Voor onze militairen’. Menig klant doneerde op deze manier een rookartikel. Eens per week werd de opbrengst door Meppeler padvinders verzameld en naar de militairen gebracht. Roelof Robaard moest hiervoor naar de Oude School in de Oosterboer. Hier maakte hij onder anderen kennis met sergeant Swart die bekend werd van zijn moedige verzet tegen de Duitse bezetters, ter hoogte van de Rumptigerbrug sneuvelde en voor wie ter plaatse een monument is opgericht.

De Oude School met een opvallende voorportaaltje werd in 1946 afgebroken. De Oosterboerschool doorstond de tand des tijds glansrijk en zingt het binnenkort weer uit van plezier.