Bij De Puurderij hangen werken van Ala Khonikava (l). Ronald en Ciska Hensbergen zijn hier maar wat trots op.

Eigenaren B&B De Puurderij in Nijeveen zijn blij met Wit-Russische kunst. ‘Ala Khonikava is een grote naam in de kunstwereld’

Bij De Puurderij hangen werken van Ala Khonikava (l). Ronald en Ciska Hensbergen zijn hier maar wat trots op. Foto: Wim Goedhart

Het begon allemaal met een impulsief telefoontje van Ciska Hensbergen. Ze zocht op internet nieuwe, regionale kunst voor in hun bed and breakfast De Puurderij in Nijeveen. Vanwege hun connectie met Wit-Rusland pikte ze Ala Khonikava uit. Alleen maar omdat er achter haar naam Wit-Rusland stond.

Wat ze op dat moment nog niet wist, is dat Ala Khonikava een grote naam is in de kunstwereld. En nu - twee maanden na dat bewuste telefoontje - hangen er werken van de geboren Wit-Russische aan de wanden van B&B De Puurderij van Ciska en Ronald Hensbergen in Nijeveen. „Als ik had geweten wie Ala was, had ik nooit durven bellen. Het is maar goed dat ik niet eerst op Facebook heb gekeken. Mijn impulsiviteit heeft me gered”, lacht Ciska.

Het is pas de derde keer dat Ala bij Ciska en Ronald aan tafel zit, maar het klikte vanaf het begin. Ala is woonachtig met haar man en twee zoons aan de Nijeveenseweg in Meppel. „In dat eerste telefoongesprek hebben we heel lang zitten praten, dat was leuk”, vertelt ze. „Ik wil niet opscheppen en dat zal ik ook zeker niet doen, maar ik ben professioneel kunstenares en de tijd van kunstmarkten is verleden tijd. Mijn werk bestaat uit opdrachten. Mijn werk hangt in galerieën in onder meer Londen, Den Haag en Antwerpen. Ik heb op de website van De Puurderij gekeken en toen ik hier kwam, was het nog mooier dan ik dacht. Mijn kunst hangt hier prachtig.”

Sterke band

Voor Ciska en Ronald is het verhaal nu rond. Hun sterke band met Wit-Rusland is nu letterlijk zichtbaar aan de wanden van hun B&B. Achttien jaar geleden hadden zij voor het eerst een tweeling uit Wit-Rusland bij hen op bezoek. „Mijn dochter had een briefje van Stichting Rusland Kinderhulp mee naar huis genomen. Zij zei: ‘Mam, dat moeten we doen!’ Het broertje en zusje uit Wit-Rusland waren 7 jaar oud toen ze hier voor het eerst kwamen. Inmiddels hebben we met het hele gezin een band opgebouwd. Ze zijn hier ook al twee keer met z’n allen geweest.”

Ciska en Ronald zijn op hun beurt al verschillende malen in Wit-Rusland geweest. „Het was eerst een onbekend land voor ons, maar als ik nu in de hoofdstad Minsk aankom en we naar het dorpje rijden, valt alles van me af”, vertelt Ciska over haar liefde voor het Oost-Europese land. „Het is primitief, maar heerlijk. De gastvrijheid is zo groot. Er is altijd ruimte om mee te eten en mee te drinken. Bij ons gaat het pak koekjes, nadat we hebben uitgedeeld, terug in de kast. Daar blijft het pak op tafel staan zodat je er een hele dag van kunt pakken. En als de borrel is ingeschonken, blijft de fles staan. Ze zetten alles aan de kant om het ons naar de zin te maken. Nee zeggen is daar geen optie. Dat zou niet respectvol zijn naar de gastheer of gastvrouw.”

Zoektocht naar perfectie

Ala (46) woont nu zeventien jaar in Meppel. Wat haar hier bracht? „De liefde”, glimlacht ze. Haar huidige man Marcus leerde ze kennen via internet. Ze zagen elkaar voor het eerst in Duitsland, toen Ala daar was voor haar werk. Daarna vierden ze vakantie in Bulgarije aan de Zwarte Zee. Een innige liefdesrelatie was geboren.

Ala: „Natuurlijk was het een grote stap om hiernaartoe te emigreren. De eerste keer dat ik mijn moeder aan de telefoon had toen ik hier was, vroeg ze hoe het ging. Ik zei: ‘Geweldig!’. Zij moest huilen, ik kon alleen maar stralen. Ik voel me hier helemaal ontspannen en vrij. Onze zoons van 13 en 11 zijn hier geboren. Ik heb geen heimwee, ik hou van Meppel. Ik heb hier al een half leven opgebouwd, maar ik blijf dingen ontdekken. Van binnen blijf ik Wit-Russische.”

Ronald hoort Ala met een glimlach aan als ze vertelt hoe een kunstwerk bij haar langzaam ontstaat, hoe een werk stukje bij beetje naar boven komt. „Ik hoor dit voor ’t eerst, maar het is precies zoals wij de B&B runnen”, aldus Ronald. „We zijn constant aan het schaven waar het beter kan, wat er kan veranderen. Het is een zoektocht naar perfectie. We houden van verhalen. Kijk, daar boven staat een spinnewiel. Dan kun je denken: ja, een spinnewiel. Maar het maakt het voor ons bijzonder, omdat deze door een onderduiker in de Tweede Wereldoorlog op dit adres is gemaakt. Er hangt één werk van een bosmeertje van Ala, waaraan zij heel sterke jeugdherinneringen heeft. Voor Ciska is het een heel speciaal schilderij, omdat het haar doet denken aan die keer dat we hebben gekampeerd in dat bos in Wit-Rusland. Dat maakt het verhaal voor ons compleet.”