Ex-verslaafden Ruben Runhaar uit Zwolle en Martijn Wassink uit Meppel. Ooit koningen in vluchtgedrag, nu coaches

Ze zijn als ex-verslaafden ervaringsdeskundigen: Ruben Runhaar (35) uit Zwolle en Martijn Wassink (32) uit Meppel. Ruben was verslaafd aan wiet en cocaïne, Martijn aan cocaïne en drank. Verslaving, zeggen beiden, is een hersenziekte, een ziektebeeld waaraan veel gedragingen zijn gekoppeld.

Ex-verslaafden Ruben Runhaar en Martijn Wassink

Ex-verslaafden Ruben Runhaar en Martijn Wassink Foto: Carmen Slagter

Ze werden iedere dag gedreven door hun obsessie: meer gebruiken. De symptomen van hun gedrag komen volgens Martijn bij de meeste verslaafden overeen: liegen en bedriegen. ,,In mijn laatste jaren van mijn cocaïneverslaving was ik onder invloed volledig de weg kwijt. Ik had op de meeste deuren dubbele sloten, want ik was bang dat mensen binnen zouden komen. In die tijd kwamen ook de hallucinaties. Ze werden steeds erger en ze volgden elkaar in rap tempo op. Zo had ik alle gordijnen en luxaflex voor de ramen potdicht zitten, omdat ik dacht dat ze mij aan de gaten aan het houden waren. Ik had me in mijn laatste jaar van gebruik laten afglijden naar een niveau dat ik mijn ergste vijand nog niet zou wensen,’’ schrijft Martijn in een blog op de onlangs geopende website van hun coachingsbedrijf Herstelbroeders onder de kop ‘De duistere kant van mijn duivelse cocaïneverslaving’.

Martijn : ,,Cocaïne op zich is niet het probleem. De verslaving is de uitkomst van het niet kunnen omgaan met het leven dat zich voordoet.’’ Ruben: ,,Ik ben een koning in vluchtgedrag geweest.’’

Martijn: ,,Vluchten voor je gevoel. Als kind heb ik een muur om me heen opgebouwd, maar ik heb niet geleerd die muur af te breken. In het verleden heb ik aangeklopt bij verslavingszorg en was ik onder behandeling van psychologen. Dat leverde echter geen langdurig herstel op.’’

Uitvaartbedrijf

Martijn werkte tien jaar lang in het Meppeler uitvaartbedrijf van zijn vader Chris met de bedoeling op den duur de onderneming over te nemen. Doordeweeks concentreerde hij zich op zijn dagelijks werk, maar zodra hij de weekends vrij was, begon hij met coke snuiven en drinken. Hij sliep een paar uur per nacht en ging ‘s maandags weer aan het werk. De buitenwereld merkte niets aan hem. ,,Ik heb nooit een klacht gehad. Ik was een held in alles maskeren. Je bent 100 procent aan het acteren, één groot toneelspel aan het opvoeren, waarbij je een groot web van leugens opbouwt. Het werk was wel een houvast. De laatste twee jaar van mijn verslaving begon ik ook doordeweeks te gebruiken. Ik kwam met een burn-out thuis te zitten. Ik was opgebrand door de coke en was mezelf maximaal aan het vergiftigen.’’

Ruben was werkzaam in het horecabedrijf van zijn vader in Zwolle. Hij corrigeert zich snel. ,,Ik ben daar aanwezig geweest. Ik deed wel mijn best, maar was geen goede werknemer. Ik was niet in balans, was snel boos en geïrriteerd als het spul was uitgewerkt. Ik had veel pijn, dat uitte zich in woede die ik weer verdoofde. Ik stal geld om drugs te kunnen kopen, was onbetrouwbaar. Daar was ik zeker niet trots op en dan ga je weer gebruiken. Een vicieuze cirkel. De belofte om ermee te stoppen, loste ik nooit in. Het moest steeds meer zijn.’’

Martijn: ,,Ik loog, bedroog en stal. Al je normen en waarden verdwijnen. Ik kan nu ik clean ben eindelijk eerlijk zijn. Ik hoef nergens meer over te liegen.’’

Regie

Ruben: ‘”Het lijkt wel of je een tweede persoonlijkheid hebt. Mijn verslaafde ik zat aan het stuur, had de regie. Die tweede ik heeft veel schade aangericht. Het coke-gebruik is zo genormaliseerd. Een borreltje drinken gaat gepaard met een puntje coke. Het taboe is eraf.’’

,,Als je nu wilt gebruiken, heb je binnen 5 minuten drie dealers op de stoep,’’ zegt Martijn in zijn woning in de Havenstraat in Meppel.

De verslaving heeft mogelijk een psychische oorzaak of is een gevolg van onderliggende traumatische ervaringen. Het is een hersenziekte, benadrukken ze. Verslaving komt volgens Ruben en Martijn vaak voor bij kinderen van ondernemers. Ruben: ,,In die gezinnen mogen kinderen meestal hun eigen grenzen bepalen. Ik moest stoer zijn en me zeker niet kwetsbaar opstellen. Mijn echte gevoelens heb ik weggedrukt. Ik probeerde iemand te zijn en projecteerde een bepaald gedrag op mezelf. Het was één grote leugen.’’

Hulp

Beiden vonden hulp. Martijn kwam in contact met ex-verslaafde en herstelcoach Keith Bakker die hem in contact bracht met de bekende recovery-coach Peter ter Horst. ,,Hij is bij me thuis geweest. Het coachingstraject duurde vier maanden. Hij wees me de weg naar een toekomst zonder drank en drugs. De reguliere verslavingszorg was niets voor mij. De familie heeft me een bedrag geleend en dat bleek de beste investering van mijn leven. De hergeboorte werd in gang gezet. Ik ben een totaal ander mens geworden.’’

De moeder van Ruben overleed en kort daarna ook een tante die voor hem als een tweede moeder was. ,,Het gebruik ging dusdanig omhoog, terwijl ik ontkende dat ik het niet meer in de hand had. Op mijn 27ste zei ik tegen mezelf: ‘ik wil leven, ik wil niet doodgaan’. Ik vroeg hulp aan mijn vader die me een kliniek aanraadde. Daar vertelden ze me het een en ander over het ziektebeeld verslaving. Ik was geen slecht mens, ik was een ziek mens. Daar ben ik opnieuw geboren en heb ik de slachtofferrol van me afgelegd. Ik ben nog steeds een junk, maar ik gebruik niet.’’

Clean

Martijn: ,,De hersens van ons zijn zo aangetast en geconditioneerd dat we alleen kunnen functioneren met totale abstinentie, door helemaal niets meer te gebruiken. Ik vier mijn verjaardag niet meer, maar wel een week lang de dag waarop ik clean ben geworden. Dat is mijn grote feestdag.’’

Ruben: ,,Ik heb mijn hele leven aangepast, de puinhopen opgeruimd en nieuwe mensen ontmoet. Ik kan nog steeds doorslaan in dingen. Dat obsessieve richt zich niet meer op middelen, maar bijvoorbeeld op sporten en eten. Niet een paar uur lekker sporten per week, maar meer dan 13 uur. En grote hoeveelheden eten naar binnen schrokken. Je moet een nieuwe balans vinden. Verslaving probeert altijd iets te vinden om mij uit balans te krijgen.’’

Ze gaan met enige regelmaat naar meetings, ontmoetingen met lotgenoten. ,,Dat zal ik tot mijn dood blijven doen. Zoals diabetici insuline nodig hebben, hebben wij meetings nodig.‘’

Herstelbroeders

Ruben en Martijn hebben elkaars ervaringen gebundeld en onlangs een eigen bedrijf Herstelbroeders opgericht. De in heel Europa actieve herstelcoach Peter ter Horst heeft hen opgeleid. Met hun kennis en levenservaring gaan ze nu anderen helpen.

(Tekst gaat verder onder de foto)

Herstelbroeders staan dag en nacht klaar

Martijn Wassink en Ruben Runhaar hebben voor hun bedrijf Herstelbroerders een werkgebied van circa 50 kilometer rondom Zwolle en Meppel. Ze hebben de afgelopen weken meer dan honderd huisartsen bezocht in onder andere Hoogeveen, Steenwijk, Meppel en Zwolle om ze over hun aanpak van verslavingen te informeren.

Huisartsen zijn kundige mensen, maar ze weten vaak niet welke doorverwijzing het beste past. De beide ondernemende herstelcoaches hopen op samenwerking met huisartsen. Ze wijzen daarbij op de huidige lange wachtlijsten van klinieken in de verslavingszorg.

Ruben en Martijn zijn dag en nacht bereikbaar. ,,Als een verslaafde belt en acuut hulp nodig heeft, gaan we naar hem thuis.’’ De problemen met verslaving worden niet goed onderkend. Cijfers geven aan dat maar liefst 10 procent van de bevolking lijdt aan een of andere vorm van verslaving. Voor de weg naar herstel gebruiken Martijn en Ruben een coachingstraject gebaseerd op het 12 stappen-model, dat al jaren in de Verenigde Staten wordt toegepast. Daarbij spelen de meetings, ontmoetingen met lotgenoten, een belangrijke rol. Lotgenoten die een nieuwe manier van leven hebben gevonden. Dan wisselen zij elkaars ervaringen uit, welke verleidingen zich voordoen en wat te doen bij acute noodsituaties. ,,Dan zijn wij er onmiddellijk voor hen,’’ benadrukt Martijn.

In ons land kiest 95 procent van de klinieken in de verslavingszorg voor een andere behandeling dan de 12 stappen-aanpak. Volgens Ruben en Martijn blijven de verlokkingen bestaan zodra de verslaafde weer een voet buiten de kliniek zet. ,,Buiten de kliniek, in de eigen omgeving, ligt pas de echte uitdaging om weer een nieuw leven op te bouwen. Hier gaan wij bij helpen.’’

Herstelbroeders werkt toe naar een situatie waarin de verslaafde weer wordt ‘wie je bent, met een leven zonder pijn, verdriet en ellende.’ Ze maken de verslaafden duidelijke welke verleidingen, triggers, dagelijks invloed kunnen hebben op hun leven en hoe ze deze in de toekomst kunnen weerstaan. ‘Samen kijken we naar het verleden om nieuwe acties in te zetten voor een toekomst waarin terugval wordt voorkomen. Oude patronen worden doorbroken en vervangen door nieuwe’, aldus de overzichtelijke website van Herstelbroeders.

Een belangrijk element in de aanpak is het vinden van een sponsor, een begeleider die uitgroeit tot een vertrouwenspersoon. Ook familie, vrienden of de werkgever van een verslaafde kunnen voor interventie aankloppen bij Herstelbroeders. Dan volgen er eerst intensieve familiegesprekken om ‘het gevoel van machteloosheid te doorbreken als je noodgedwongen aan de zijkant moet toekijken hoe een dierbare zichzelf kapot maakt.’

De volgende cruciale stap is de verslaafde te overtuigen van de noodzaak van een behandeling. Daarvoor zijn twee therapieën voorhanden. De ene is een zachte aanpak om de verslaafde te overtuigen van een behandeling. Gooit een verslaafde de kont tegen de krib, dan wordt de confrontatie gezocht. Het gaat er in dat geval volgens Ruben en Martijn verbaal weinig zachtzinnig aan toe. ,,Dat is de harde aanpak. Gelukkig aanvaardt 85 procent van de verslaafden direct hulp.’’

‘Wij begrijpen als geen ander hoe moeilijk het is om toe te moeten geven dat je verslaafd bent. Je zult een nieuw gevoel van geluk gaan ontdekken en een nieuw gevoel van vrijheid ervaren. Je kijkt na hulp zonder angst en met vertrouwen naar de toekomst’, voorspellen de coaches en broeders Martijn en Ruben op hun website.

Contact: info@herstelbroeders.nl of 085-0041581 (dag en nacht).