Karen Hettinga uit Meppel laat KAAT-methodiek tot leven komen in Onna. 'We geven eigenaarschap terug’

Karen Hettinga. Foto: Smits creatieve teksten

‘Welkom in Onna’ staat er gastvrij langs de weg als je via de Burgemeester G.W. Stroinkweg het dorp binnenrijdt. Een paar honderd meter verder doemen rechts de woningen op. Links een bord bij een dichtbegroeide erfingang: kaat centrum onna. Wie of wat houdt zich schuil achter de licht uitgedunde bossen en bomen?

Meerdere auto’s geparkeerd op het erf doet sterk vermoeden dat het hier om meer gaat dan een gemiddeld gezin in een boerderij in oude stijl.

Bellen en kloppen aan de voordeur levert niets op, maar gezien het opschrift op het raam gebeurt dat hier wel vaker. Zelf binnenstappen is dan geen enkel probleem. Een deur verder wordt de onverwachte gast hartelijk ontvangen door Karen Hettinga, algemeen directeur van De Koffer van KAAT. De Koffer van KAAT; een locatie die wonen, dagbesteding en kort durend verblijf mogelijk maakt voor mensen met of zonder een specifieke zorgtoewijzing en hun ouders/verzorgers. Met een in deze sector unieke aanpak en visie, zo zal snel blijken.

Denken in mogelijkheden

Dat Hettinga in haar agenda direct ruimte maakt voor een gesprek, ondanks het feit dat ze zich over enkele uurtjes moet gaan voorbereiden op een tripje naar Schiermonnikoog, is typerend voor wie ze is, hoe ze werkt en waar ze in gelooft. „We denken in mogelijkheden. Als een deelnemer aangeeft dat hij of zij wil zwemmen, gaan we kijken wat er mogelijk is. Pas als we alles onderzocht hebben, en als het écht, écht, écht niet te realiseren is, zullen we zeggen dat het niet kan. Maar dat is niet zo snel,” zegt ze.

Met de realisatie van De Koffer van KAAT, nu anderhalf jaar gevestigd in Onna, is een droom van de in Meppel woonachtige Karen Hettinga uitgekomen. „Dat ik directeur van zo’n locatie wilde worden, wist ik al als klein meisje.” In haar aanvankelijke baan in het speciaal onderwijs liep ze tegen grenzen aan. „De mooiste lessen vond ik als er spontaan vragen van leerlingen kwamen en we samen gingen zoeken naar de antwoorden. Dan beklijft het. Leerlingen vertelden ’s middags trots aan hun ouders wat ze op school hadden gedaan. Maar hier was te weinig ruimte voor. Onderwijs is een systeem. Het gaat nog steeds te weinig over het kind zelf.”

Na het volgen van de benodigde opleidingen legde ze vanaf 2014 in haar eigen rijtjeswoning in Emmeloord de basis voor De Koffer van KAAT. „Of dat in je eigen huis niet kan? Ja hoor, daar bleven ook deelnemers slapen. Zo ben ik groot geworden. Het was bij ons heel normaal dat mensen met een beperking bleven slapen. Ik weet niet beter dan dat deze mensen gewoon meedraaien. Beperkingen vallen dan weg, je ziet wie hij of zij is.”

Toen haar woning te klein werd, vond ze de mooie locatie in Onna. „Het gebouw en de omgeving zijn perfect. Onna is fantastisch.”

Eén wereld met verschil

Daar draait De Koffer van KAAT nu anderhalf jaar. Op dit moment zit de doelgroep tussen 7 en 26 jaar. Er zijn vijf vaste woonplekken bezet. Er is dagbesteding en ook kortdurend verblijf is mogelijk. „Onze missie luidt: Eén wereld met verschil. De beperking is maar een klein stukje van jou. Er kan nog heel veel wél. De veiligheid zit in jou als mens en dat je er mag zijn. We geven je je eigenaarschap terug. We reiken dingen aan. Daar kun je wel of niet op ingaan. Wat wil je doen? Wie kan je daarbij helpen? Kan het nu? Zo niet, wanneer dan wel? We hebben hier geen vaste activiteiten. ’s Morgens is er een koffiemoment, maar daar is geen tijd aan gekoppeld. Die flexibele tijd is heel belangrijk. Er wordt vaak gezegd dat vaste structuur zo belangrijk is, maar misschien heeft iemand op dat tijdstip op die dag wel iets totaal anders nodig. We functioneren als gezin. Gemoedelijk, maar bij ons is het natuurlijk ook niet altijd hallelulja, net zoals dat in ieder gezin niet is. Hoe dit allemaal lukt? Ik kan het me niet anders voorstellen. Ik heb overal iets afgekeken en overal het beste van meegenomen. Mijn eigen visie heb ik gekoppeld aan mijn eigen ervaringen. Zo is de KAAT-methodiek ontstaan. Vroeger was Kaat mijn koosnaampje. KAAT staat nu voor kwaliteit, actief, aandacht en taal.”

Eigenaarschap

Voor de teamleden is de basis hetzelfde, vertelt Hettinga. „Ook zij krijgen hun eigenaarschap. Ik hoef toch niet te beoordelen wat een teamlid op welk tijdstip met een deelnemer doet? Ze hoeven toch niet te vragen, Kaat, mag dat? Personeel moest wennen aan die vrijheid. Iedereen heeft het logische verstand om te handelen en zijn of haar werk te doen, maar mensen zijn dat in zorginstellingen afgeleerd vanwege de vaste structuren. Ik ben de baas, maar niet bepalend. Wel besluitvormend, als dat nodig is, maar niet belemmerend. Deze werkwijze zorgt ervoor dat mensen niet op de automatische piloot gaan werken. Het houdt je helder en scherp. Het maakt het werk leuker. En ja, het blijkt te werken.”

In anderhalf jaar is De Koffer van KAAT gegroeid van minder dan tien naar meer dan twintig deelnemers. Hettinga: „Ik denk vooral door mond-tot-mond reclame. Blijkbaar is men tevreden over de zorg. Bij ouders is een grote behoefte aan een kleinschalige, huiselijke plek waar écht naar je wordt geluisterd.”

Dertien locaties

Zijn met deze groei de ambities van de Meppelse nu de wereld uit? Ze lacht. „Ik zou in de toekomst heel graag dertien locaties willen hebben. Waarom dertien? Dertien is mijn lievelingsnummer. Op vrijdag de dertiende ben ik dertien geworden. Twaalf locaties en één opleidingscentrum, daar zou ik heel graag naartoe willen. Of ik het haal, maakt me niet uit. En als het er meer zijn, vind ik dat natuurlijk ook prima!”

Nieuws

Meest gelezen