Overlast van bomen en gebrekkig onderhoud zijn de meest besproken onderwerpen tijdens de rondgang door het Groene Hart in de wijk Oosterboer in Meppel

Gebrek aan onderhoud en overlast van enkele hoge bomen, dat waren de meest gehoorde klachten tijdens een wijkschouw door het Groene Hart in de wijk Oosterboer. Twaalf bewoners van de Bezettingslaan en Bevrijdingslaan in Meppel liepen samen met medewerkers van de gemeente zaterdag een ronde door de buurt.

Een van de overlast gevende bomen in het Groene Hart

Een van de overlast gevende bomen in het Groene Hart Foto Michiel Kolle

De wijkschouw is een uitvloeisel van een pilot van de gemeente voor de Verzetsbuurt. Uit de proef moet blijken op welke schaal brede buurtgesprekken het beste gevoerd kunnen worden. De gemeente wil weten wat bewoners in deze omgeving bezighoudt en wat zij graag anders zien. Eerder al vonden er digitale sessies plaats maar zaterdag 3 juli organiseerde de Wijkaanpak Oosterboer een wijkschouw rondom het Groene Hart.

Twee werkgroepen moeten voorstellen verder uitwerken

Het doel van de wijkschouw was om te horen hoe de bewoners aankijken tegen de leefomgeving en wat er zou moeten gebeuren om uw leefomgeving nog plezieriger te maken. Medewerkers van de gemeente Meppel, de politie en Welzijn Mensenwerk liepen samen met bewoners langs plekken waar tijdens de digitale sessies over werd gesproken. Het doel is om vervolgens twee werkgroepen te vormen die met de meegeven randvoorwaarden en budget een uiteindelijk plan maken.

De wandeling voerde langs enkele verkeersgevaarlijke situaties, veelal oversteekpunten bij wandel- en fietspaden en de straten die door auto’s worden gebruikt. Enkele bewoners pleitten voor hekjes of snelheidsremmende maatregelen. Wijkregisseur Najib Ouaamar gaf uitleg over het door verkeersdeskundigen omarmde idee van de shared space . Volgens dat concept rijden automobilisten langzamer omdat ze steeds rekening moeten houden met onverwachte situaties en andere weggebruikers, zoals wandelaars en fietsers, die van dezelfde rijbaan gebruik moeten maken. Zebrapaden en verkeersborden zorgen volgens die theorie alleen maar voor schijnveiligheid.

Parkeerprobleem te groot onderwerp om op buurtniveau aan te pakken

Het parkeerprobleem werd ook aangestipt maar dat is volgens de wijkregisseur te groot om op buurtniveau op te lossen. Parkeren moet in de plannen van de totale Wijkaanpak een plekje krijgen.

Vervolgens werd een speelplaatsje bezocht. Deze verouderde speeltoestellen worden op korte termijn te vervangen. De kinderen uit de directe nabijheid van het Groene Hart krijgen daarom binnenkort een brief van de gemeente, waarin ze wordt gevraagd aan welke speelmogelijkheden ze behoefte hebben. De kinderen kunnen doormiddel van bijvoorbeeld tekeningen hun wensen kenbaar maken.

Hoe houdt je honden en speelplekken gescheiden?

Ook voor het spanningsveld tussen speelterreinen en honden uitlaatplekken was veel aandacht. Het opnieuw invoeren van borden met speelveld en het afbakenen van delen van het groen voor recreatie en andere delen voor honden, waren suggesties waar de werkgroepen verder aan kunnen werken. Andere ideeën, zoals het plaatsen van een zuil met poepzakjes en een afvalcontainer (een ‘depo-dock’) kunnen daarin meegenomen worden.

De veiligheid en de verlichting was een ander thema. De paden rondom het Groene Hart zijn slecht verlicht, waardoor niet iedereen zich met name in de winter ‘s avonds niet veilig voelt.

Daarnaast werd het gebrek aan onderhoud van het groen gehekeld. En inderdaad, de onder begroeiing van de bomen is wild en oogt verwaarloosd. Zaailingen en de wortelopslag van het groen zorgen voor een bijna ondoordringbare muur. Klimopplanten die hoog de bomen ingroeien nemen licht weg, het belast de bomen en de plant parasiteert.

Maar zoals bij bijna alles zitten er twee kanten aan een verhaal. Kinderen vinden blijkbaar de dichte onder begroeiing wel leuk. Ze maken er hutten en verstopplekjes in. En de klimop beschermt de boom tegen zonnebrand en verdamping. Klimop reinigt de lucht en biedt leefruimte voor insecten en vogels.

De natuur zijn gang laten gaan of toch ingrijpen?

Hier dringt de vraag zich op: laat je de natuur zijn gang gaan of onderhoud je het groen, zodat de bosranden een beetje open en luchtig blijven en waar opslag en zaailingen niet kunnen woekeren?

Maar de meeste aandacht ging toch wel uit naar de overlast die enkele grote bomen volgens de bewoners veroorzaken. De wijk is inmiddels ruim veertig jaar oud en de bomen zijn volgroeid. Enkele forse jongens nemen veel licht weg, laten vele kilo’s blad vallen en storten duizenden zaden over de woningen en tuinen uit. „Twee of drie keer per week de tuinen vegen is de normaalste zaak”, zegt een van de bewoners daarover. „En door het gebrek aan zonlicht blijven de paden en tuinen lang nat en ze worden bovendien door het blad erg glibberig.”

‘Regels voor kapvergunning zijn achter een bureau bedacht’

De bewoners hebben in de afgelopen jaren dan ook regelmatig met de gemeente gebeld om de overlast te melden. „Maar het Groene Hart is heilig”, zegt een bewoonster. „We komen niet aan het Groene Hart”, krijgen de bewoners van de gemeente te horen. Wijkregisseur Najib Ouaamar legt nog maar eens geduldig de juridisch procedures rondom de aanvraag van een kapvergunning uit. „De gemeenteraad heeft voor bomenkap regels opgesteld. Daaraan wordt een aanvraag voor een kapvergunning getoetst. Andere bewoners kunnen tegen een eventueel verleende vergunning in beroep. Dus een vergunning wordt niet zomaar verstrekt.”

De bewoners raken ervan doordrongen dat ze dus bij de politiek moeten zijn om de regels rondom bomenkap te veranderen. „Die regels zijn achter een bureau bedacht”, zegt een bewoonster. „Maar die mensen wonen hier niet, ze zouden eens moeten komen kijken.”

Bewoners steken zelf de handen uit de mouwen

De deelnemers aan de wijkschouw zijn bereid om ook zélf de handen uit de mouwen te steken. Inwoners gaven zich op om deel te nemen aan een van de twee werkgroepen. De ene groep gaat ideeën verder uitwerken en de andere groep gaat daadwerkelijk aan de slag met de uitvoering.

Bij die werkgroepen kunnen andere bewoners zich nog aansluiten want voor de mensen die zaterdag verhinderd waren komt er in september nog een tweede wandeling door de buurt.

De eerste rondgang werd als positief ervaren maar bij veel deelnemers blijft de vraag: wordt het Groene Hart gezien als een bosgebied in een woonwijk waar de natuur zijn gang kan gaan, of is het Groene Hart een parkachtige omgeving waar de mens de regie heeft. En op die vraag zullen beleidsmakers een duidelijk antwoord aan de omwonenden moeten verschaffen.