Sjoerd Hoekstra uit Meppel baalt verschrikkelijk van dode schapen. 'Het eerste wat ik ’s ochtends doe is kijken of alle dieren er nog zijn'

Hij is boos, en verdrietig, Sjoerd Hoekstra uit Meppel houdt al 58 jaar schapen, zonder problemen. Maar afgelopen week zijn twee schapen doodgebeten en is er een vastgegrepen. In dezelfde week dat er schapen zijn gepakt in Staphorst, volgens geruchten door een wolf. Hoekstra vermoedt dat daar ook sprake van is bij zijn dieren. Onderzoek moet dat nog uitwijzen. Een ding weet hij wel: „Als dit nog een paar keer gebeurt dan stop ik ermee.”

De schapen van Sjoerd Hoekstra: zijn grote trots.

De schapen van Sjoerd Hoekstra: zijn grote trots. Foto: Sjoerd Hoekstra

Woensdagmorgen. Een mevrouw belde aan. Ze had een dood schaap zien liggen in het weiland waar Hoekstra zijn kudde heeft staan, aan de Oosterboerweg. Hij ging direct kijken. „De hals en borstkast waren open geropt, de pens drukte naar buiten. Daar vreten ze niet zo gauw aan, aan dat onverteerde gras wat erin zit. Ik heb meteen de schapen geteld en bekeken. Bij de sloot aan de andere kant van het weiland lag ook een, dood. Strot doorgebeten en rug kapot. Bij een derde schaap zat een klein plukje wol los, die liep bij de schapen van de buurman, is in paniek weggelopen.”

Via de provincie kwam Hoekstra in contact met een deskundige die kon langskomen om de zogeheten wildschade te bekijken en om DNA af te nemen. Is dit het werk van een wolf of van een ander dier? Dat zal blijken uit de resultaten van het onderzoek, die over ongeveer twee weken volgen. Hoekstra vermoedt zelf dat dit het werk is van een wolf. „De man die de monsters kwam nemen zei ook al dat honden die schapen grijpen, dit spelenderwijs doen. Zij trekken aan alle kanten wol uit schapen. Bij mijn schapen is de strot direct doorgebeten. Hij heeft er weinig van gevreten, maar heeft er wel twee doodgemaakt en een ander vastgehad. Een schaap is zeker vijftien meter weggesleept. En zo’n dier weegt wel 60 tot 70 kilo.”

Verschrikt in een hoekje staan

Bij de schapen zat hoe dan ook de schrik er flink in. Ze stonden de hele ochtend op een kluitje bij elkaar in een hoek van het land. ’s Middags pas kwamen ze weer wat van hun plek af. „Ik vind het verschrikkelijk. Schapen moet niet teveel stress hebben. Als dit nog een paar keer gebeurt stop ik ermee.”

Een uitspraak, die met name de grote liefde voor zijn schapen onderstreept. Hoekstra heeft al vanaf zijn elfde jaar schapen. Het begon met een lammetje van zijn vader. „Ben altijd doorgegaan met deze bloedlijn. Heb een mooie kudde. In de zomer staan ze op een eigen stuk land bij het huis, in de winter bij de buurman op het weiland, waar ze het land afweiden totdat de lammetjes in het voorjaar weer komen. Daar is de boer blij mee en ik ook. Ze stonden er net twee dagen en toen gebeurde dit.”

En nu? „Het eerste wat ik ’s ochtends doe is kijken of alle dieren er nog zijn. ’s Avonds haal ik ze met een emmertje voer op, naar huis. Ben bezig om de afrastering hoger te maken, maar dat is zo hoog eigenlijk niet te doen, netten van 2 meter hoog.”

‘Wolf past niet meer in Nederland’

Mocht uit DNA-onderzoek blijken dat het een wolf betreft, dan krijgt hij de slachtwaarde van de schapen vergoed. Maar dat boeit Hoekstra niet zo. Het liefst wil hij onbekommerd genieten van zijn dieren, nu hij daar alle tijd voor heeft. „De afgelopen weken hebben drie schapen nog lammetjes gekregen, die staan sowieso in de schuur bij huis. Daar geniet je van. Dieren met stress, dat wil je niet. Dat er een moordenaar langs kan komen.“ En de wolf? „Wilde natuur is mooi, maar de wolf past niet meer in Nederland. Ze pakken tamme schapen, omdat ze daar amper voor hoeven te lopen. Er gaan geruchten dat er bewust wolven worden uitgezet in Nederland. Als dat zo is, zijn er over tien jaar geen schapen meer over. Wolven zijn niet mals.”