Van links naar rechts: Frans ten Veen, Richard de Jong en Lianne Dolstra.

Vrijwilligers vinden in coronatijd: ‘Het gebeurt gewoon op Meppelvoorelkaar’

Van links naar rechts: Frans ten Veen, Richard de Jong en Lianne Dolstra. Daan Prest

Meppel - Smeerolie van de samenleving: zo worden vrijwilligers vaak genoemd. Hoe beleven ze deze coronatijd? Kunnen ze hun werkzaamheden nog uitvoeren? Kijken ze met andere ogen naar hun werk? In deze serie laten we vrijwilligers van diverse instanties en verenigingen aan het woord. Deze week aandacht voor het platform Meppelvoorelkaar.nl

Pieter Jan en Gé de Roo uit Meppel zijn tijdens de coronacrisis goed geholpen dankzij de oproep van hun zoon Gerrit Jan op Meppelvoorelkaar.nl. „Mijn ouders zijn 90 en 91, wonen nog zelfstandig en redden zich met wat hulp”, vertelt Gerrit Jan. Maar toen brak corona uit. Dat zijn vader de deur uitging voor de boodschappen vond Gerrit Jan geen goed idee en hij polste zijn ouders voorzichtig naar de mogelijkheden van hulp in de vorm van een vrijwilliger.

Een vriend van zijn ouders wees op de website van Meppelvoorelkaar en binnen een dag na plaatsing kon hij vijf mensen bellen, onder wie Janette Spijk uit Meppel. Zij reageerde op de oproep van Gerrit Jan omdat ze op die manier voor andere mensen kon doen wat voor haar eigen ouders op afstand niet kon. „Je doet het omdat je je kunt verplaatsen in die mensen. Het zijn noodsprongen en dan is het altijd fijn als er mensen zijn die je willen helpen”, redeneert Janette.

Bellen vanuit de winkel

Het klikte. Wekenlang belde Janette met het echtpaar De Roo om het boodschappenlijstje tot in detail door te nemen. De boodschappen werden daarna tot grote tevredenheid van Pieter Jan en Gé de Roo aan de deur bezorgd en zoon Gerrit Jan betaalde Janette het bedrag meteen terug. „Soms belde ze nog vanuit de winkel om te vragen welk product we precies bedoelden als er bijvoorbeeld drie soorten waren”, vertelt Gé de Roo.

Eén keer vonden ze zomaar een bos bloemen bij de boodschappen, een andere keer werd Janette verrast met een cadeaukaart. Hoewel zoon Gerrit Jan er erg op aandrong alle boodschappen bij Janette neer te leggen, ging De Roo zelf ook wel eens naar de winkel. „Soms wilde mijn man bijvoorbeeld een haantje en dan wilde hij toch graag zelf zien hoe die eruit zag”, vertelt Gé de Roo.

Veel matches

Het is een van de vele voorbeelden van matches tussen hulpvragers en - aanbieders tijdens de afgelopen maanden. Lianne Dolstra van Welzijn MensenWerk, als professional betrokken bij het internetplatform Meppelvoorelkaar.nl, kijkt tevreden terug op de rol van het platform tijdens de coronacrisis. „Er zijn best veel matches gemaakt, zeker gezien de vraagverlegenheid van mensen.”

Het aanbod op de plaforms die zijn aangesloten bij NLvoorelkaar is altijd groter dan de vraag. Ze zag ook een nieuwe doelgroep vrijwilligers onstaan. „De volgende stap is om die groep te behouden voor vrijwilligerswerk.”

Even een boodschap doen voor iemand is volgens Lianne Dolstra veel meer dan alleen dat klusje. „Het tuingesprek, zoals we het gesprekje bij de voordeur noemen, is misschien wel belangrijker dan de klus zelf. Eenzaamheid is er altijd, maar in coronatijd nog meer. Meppelvoorelkaar.nl besteedt hier in het najaar extra aandacht aan.”

Het gaat vanzelf

Meppelvoorelkaar.nl kwam bijna 4 jaar geleden tot stand na een onderzoek van het wijkplatform in de Oosterboer. Het bleek dat mensen graag iets voor elkaar wilden doen, maar niet wisten hoe. Daar kwam de koppeling met NLvoorelkaar uit voort. „Het is ontstaan uit Meppelers, dat is het bijzondere. Het loopt vanzelf, het gebeurt gewoon op het platform. Het is mooi om te zien dat Meppelers elkaar willen helpen.

Die ervaring had Richard de Jong, nog niet zo lang Meppeler, ook. Hij had de vraag voor hulp bij de boodschappen nog niet gesteld op de site Meppelvoorelkaar.nl of hij was al geholpen. Jongeren van Cement Coaching en Dagbesteding, het bedrijf van Frans ten Veen, werkten zo’n drie maanden lang nauwkeurig zijn boodschappenlijstje af met hun begeleiders. Voor hen was het een mooie vervanging van hun normale klussen in de ineens stille evenementen- en festivalwereld.

Gelukje

Voor Richard de Jong voelde het als een gelukje. „Puur mazzel dat het zo gebeurde.” De vriendin van De Jong heeft een chronisch hoestprobleem en om die reden was hij dit voorjaar extra voorzichtig. „Ik vond het niet verantwoord zelf boodschappen te doen.” Hij kwam op de site Meppelvoorelkaar.nl terecht en vond daar de hulp die hij zocht. „Eén keer per week leverde ik een boodschappenbriefje in. Dat ging perfect, het was leuk.” Frans ten Veen: „Toen het werk wegviel, besloten we een boodschappenservice op te zetten en we hebben ons aanbod op de site Meppelvoorelkaar.nl gezet”, vertelt hij. „Wij helpen jongens en meisjes weer op weg in de maatschappij. Nu gingen ze met een begeleider naar de supermarkt. We leverden de boodschappen samen af, de jongeren vonden het wel leuk om op deze manier mensen te helpen en een steentje bij te dragen”, zegt Ten Veen.

Inmiddels doen Richard de Jong en het echtpaar De Roo hun eigen boodschappen weer, maar mocht zich een tweede golf aandienen, dan weten Pieter Jan en Gé de Roo wie ze mogen bellen. Ook De Jong doet dan graag weer een beroep op een boodschappenservice.