Willy en Mannie Peters uit Meppel vieren bijzonder jubileum. Mannie is in haar familie de derde op rij die diamanten huwelijk haalt

Een bijzondere dag vandaag voor Mannie Peters-Groote (85) en haar echtgenoot Willy (88). Niet alleen omdat zij vandaag hun diamanten bruiloft vieren, maar zeker ook omdat Mannie de derde op rij is die de 60ste huwelijksdag meemaakt.

Een bijzondere dag vandaag voor Mannie Peters-Groote (85) en haar echtgenoot Willy (88).

Een bijzondere dag vandaag voor Mannie Peters-Groote (85) en haar echtgenoot Willy (88). Foto: Daan Prest

Haar ouders (in 1975) en grootouders (in 1919) vierden deze diamanten dag ook.

Willy Peters en Mannie Groote zijn ‘echte’ Meppelers. Geboren en getogen in de stad waar zij elkaar in 1954 ook ontmoet hebben. Willy woonde nog bij zijn ouders in de Hoofdstraat toen hij in het danslokaal van Wapstra, achter het door de Engelsen in de Tweede Wereldoorlog verwoeste Tivoli, Mannie voor het eerst zag. Zij woonde met haar ouders en acht oudere broers en zussen in de Rozenstraat. De vonk sloeg over en na zes jaar verkering werd in 1961 op het gemeentehuis in de Hoofdstraat het huwelijk gesloten.

Veel reizen

De familie Peters bezegelde de liefde in 1969 met de geboorte van één kind: Hennie. Ondertussen zijn er ook al twee kleinkinderen, de tieners Nyam en Georgey. Willy Peters werkte als ‘incasseerder’ lang op de financiële administratie van de gemeente, maar toen de IJsselmaatschappij werkzaamheden overnam verhuisde hij mee. En Mannie werkte van 1980 tot haar pensioen in 1996 op de correctieafdeling bij Boom.

In zijn vrije tijd kon Willy zijn energie goed kwijt bij gymnastiekvereniging Quick. De twee hebben samen veel gereisd, zagen heel Europa. Maar de trip begin jaren tachtig naar Australië die ze ook maakten, heeft de meeste indruk achtergelaten. Dat heeft natuurlijk ook alles te maken met het feit dat Willy’s enige broer Marius (90) daar woonde en nog steeds woont.

Drie generaties vieren diamanten huwelijk

De laatste jaren wonen Willy en Mannie op de begane grond in de Meeuwenborgh met zicht op de Ezingerweg. „We hebben het hier goed”, zo zegt Willy die elke dag nog een borreltje neemt. Dat Mannie nu hetzelfde heugelijke feit bereikt heeft als haar ouders Dirk Groote en Hendrikje Groote-Spijkerman én haar opa en oma Jan en Femmigje Spijkerman-Krikke, vindt ze zelf ook wel heel bijzonder. „Een sterk geslacht he”, zegt ze met een grote glimlach. Ze vervolgt: „En alle drie met een foto in de krant. Is dat naast de felicitaties van de koning en koningin en de Commissaris van de Koning niet heel bijzonder?!”