Woonwijk Oosterboer in Meppel: denken vanuit kansen, niet vanuit knelpunten | Meppelerdiep

In de serie Meppelerdiep speelt nostalgie een prominente rol. Actuele gebeurtenissen worden geplaatst tegen het decor van het verleden. Met foto’s van toen en nu. Vandaag: De grote veranderingen in Oosterboer (2).

Een grote kudde schapen ?maait? het gras in het ringpark.

Een grote kudde schapen ?maait? het gras in het ringpark. Foto: Ondertoon Media

We citeerden vorige week historicus Jan Poortman uit zijn boek Geschiedenis van de Oosterboer , een bundeling van artikelen uit de Meppeler Courant in 1978. Poortman schreef lyrisch over de natuurschoon van de Oosterboer waar de stadsuitbreiding ging plaatsvinden. In het toen nog authentieke buurtschap met ‘zijn stille plekjes, zijn lichte begroeiing tussen de diverse landerijen, zijn Blankensteinweg met het geboomte, de soms mooie en waardevolle boompartijen in het landschap en zijn boerderijen’.

Het Groene Plan

Er kan volgens Jan Poortman slechts worden gehoopt dat dit alles zeer zorgvuldig wordt afgewogen tegen een nieuwe stadsaanleg. De in die tijd invloedrijke denktank Stuurgroep Het Groene Plan Meppel en Omgeving aanvaardde de infrastructurele ingrepen in het landschap om Meppel. Ze kwam in deelnota’s met tal van aanbevelingen voor het behoud van natuurschoon, het creëren van recreatiemogelijkheden en het handhaven van idyllische fietspaden. Tot in Assen werd het werk van Het Groene Plan gewaardeerd.

Aan het begin van de jaren tachtig van de vorige eeuw werd ons land getroffen door een diepe economische crisis. De toenmalige wethouder Carry Abbenhues, met haar man Rob Corsten en twee kinderen inwoners van Oosterboer, herinnert zich dat zoveel mogelijk bouwland waarop later woningen kwamen, werd gebruikt voor de teelt van mais. Dat leverde de gemeente geld op.

Ringpark

Zij kreeg als wethouder in haar streven naar een groenere Oosterboer ruggensteun van de Stuurgroep Het Groene Plan. Eén van de ideeën van de gemeente was de aanleg van een ringpark rondom Oosterboer. De longen van de wijk. Daarop bedacht de directie van de Meppeler Courant ter gelegenheid van het 150-jarig bestaan van de uitgeverij de aanleg van het Meppeler Bos. Dat sloot prachtig aan op het ringpark. Directeur John Boom fluisterde voor de raadsverkiezingen in 1990 de lijsttrekker van de PvdA, Carry Abbenhues, dit plan in. Daarmee kon ze in de campagne mooie sier maken. Ze keerde terug als wethouder en werd in 1993 benoemd tot burgemeester van de gemeente Hattem.

Jan Poortman hoopte dat in de Oosterboer het meest waardevolle aan natuurschoon zou worden behouden. „Ook al moet dit extra geld kosten. Wat bij Tweeloo verzuimd werd om die reden, moet hier mogelijk zijn nu de nadruk zo zeer op de leefbaarheid komt te liggen.”

Buurtschap Tweeloo

Actievoerende Meppelers hadden halverwege de jaren vijftig van de vorige eeuw tevergeefs geprobeerd het karakteristieke buurtschap Tweeloo met een aantal prachtige boerderijen te behouden. Het college onder leiding van burgemeester Kleijn hield zijn poot stijf en Tweeloo ging verloren. Lichte winst was dat een van de stijlvolle boerderijen werd afgebroken, maar weer opgebouwd op het terrein van Overcinge in Havelte.

Jan Poortman leefde met de oorspronkelijke bewoners mee over de stadsuitbreiding in Oosterboer. „Dat tegenwoordige bewoners dit alles met een wrang gevoel zullen aanzien en ervaren, ligt voor de hand. We dienen wel te beseffen dat hier door vele geslachten in nijvere arbeid een landschapsgeheel is opgebouwd, dat nu al meer dan vijf eeuwen bestaat. Daarin is in de loop der eeuwen wel veel veranderd, maar een abrupt einde, wat nu volgen zal, blijft pijnlijk.”

Zelfstandig

Poortman wijst er op dat aan het bestaan van Oosterboer als zelfstandige marke, een collectief van boeren, niet valt te twijfelen. In een oordeel van de Etstoel op 24 april 1598 staat dat zij zelfstandig van Meppel blijft. Uiteindelijk wordt de Oosterboer opgeslokt door Meppel. Ruim veertig jaar nadat de eerste woningen werden betrokken, nodigt de gemeente de huidige inwoners uit om mee te denken over de nabije toekomst van deze woonwijk.

De eerste locatie die wordt aangepakt is het Groene Hart, het parkje aan de Bevrijdingslaan/Bezettingslaan. Daar heeft tijdelijk een kleine supermarkt gestaan en later een door kinderen en hun ouders druk bezochte dierenweide. Reeds in mei heeft een enthousiaste groep bewoners samen met gemeente en Welzijn MensenWerk gebrainstormd over de herinrichting van het Groene Hart. „De uitdaging was om niet vanuit knelpunten te denken, maar vanuit kansen.’” Zo redeneerden destijds ook de stedenbouwkundigen bij het opzetten van de groene woonwijk Oosterboer.