Albert Talen: ‘Brand bij Talen in Meppel bestaat helemaal niet’

Jansen & Tekst

Meppel / Staphorst / Stadskanaal - Het was een tumultueus jaar voor Albert Talen. Brand in Meppel, de afwikkeling van de brand in Stadskanaal en tal val conflicten in Staphorst. ‘Als ik de kranten lees, dan denk ik: wat gebeurt er toch allemaal, maar in de praktijk gebeuren er hele andere dingen’, reageert de afvalverwerker.

Het was groot nieuws in Meppel. In de nacht van 30 oktober op 1 november brak er brand uit op het terrein van recyclingbedrijf Talen aan de Hesselterlandweg. ‘Dat kan helemaal niet. Ik zit helemaal niet in Meppel. Dat is de Milieustraat Meppel. Met koeienletters staat er Milieustraat Meppel. En dat staat ook zo ingeschreven in de Kamer van Koophandel. Dus de brand bij Talen in Meppel bestaat helemaal niet. Daar heb ik mij enorm over verbaasd.’

De brand ontstond een uur nadat het huurcontract werd opgezegd. Het einde van het contract was al iets wat Talen in september 2017 te horen had gekregen. ‘Het is een heel mooi terrein, maar de Milieustraat zelf kon het daar niet trekken. Er zit een super goede vergunning op het terrein. Daar heeft iedereen zich gigantisch op verkeken.’

‘Wij kregen van de projectontwikkelaar de vergunning te zien. Ik las die vergunning en ik kwam erachter dat je 65.000 ton mocht opslaan. Dat kan er helemaal niet liggen. Dan krijg je afvalbergen van wel 200 meter hoog.’ Een paar experts hebben de vergunning doorberekend. ‘Die zeiden dat dit een onwijs goede vergunning is. Toen hebben wij gezegd: we kunnen de Talen-tak wel toevoegen in Meppel. Maar het is hier nooit van gekomen.’

Terrein verkocht

‘Toen kwam de huurbaas erachter wat voor gigantische vergunning erop zat. En meerdere mensen kwamen daar achter. Die konden ineens veel meer voor het terrein beuren. Nadat ik vertrokken was op 31 oktober, was alles binnen een maand al verkocht .’

‘De gemeente heeft liggen slapen. Die heeft letterlijk het terrein weggegeven. Nu hebben ze voor de tweede keer liggen slapen, door het terrein niet terug te kopen. Alle burgers van Meppel moeten naar Havelte. Dat is met geen pen te beschrijven.’

Sinds de brand heeft Talen niets meer gehoord over de situatie in Meppel. ‘Ik ben nergens bij betrokken geweest. Er is niet eens één telefoontje gepleegd. Maar dat is ook logisch, ik zit er niet meer.’

Brand in Stadskanaal

Het jaar 2018 begon voor Talen met de afwikkeling van een andere brand. Op 27 november 2017 ontstond een grote brand op zijn terrein in Stadskanaal, een week later was die pas geblust.

‘Volgens de kranten moest ik van alles en mocht ik daar niet meer werken. Maar alles draaide gewoon, ik was er gewoon aan het werk. Ik moet wel zeggen dat je na een brand wel heel wat schoon te maken hebt. We zijn twee weken dicht geweest en daarna zijn we zes tot acht weken aan het opruimen geweest.’

De provincie Groningen presenteerde dit jaar aan Talen de rekening van ruim zes ton voor de afwikkeling van de brand. Het plan van aanpak dat hij indiende voor de afwikkeling van de brand voldeed volgens de provincie niet. ‘Officieel heb ik hier helemaal niets van meegekregen.’

Heksenjacht

In Stadskanaal werd hij na de brand opgepakt door de politie, verdacht van het overtreden van de Milieuwet. ‘Ik ben een milieucrimineel, denk ik. Maar ze lieten me al snel weer vrij, want ze konden mij niks maken. Er is gewoon een heksenjacht op recyclebedrijven.’ De verklaring hiervoor ligt volgens hem in het aanzicht van de bedrijven. ‘Mensen willen wel een mooie showroom met auto’s zien, maar ze willen geen berg afval zien .’ Talen moet er om lachen. ‘Terwijl de mensen zelf de berg afval maken.’

 

‘Als er een Ikea afbrandt, komt de burgemeester om te vertellen hoe erg hij het vindt. Als er een recyclebedrijf afbrandt, dan worden we in de bak gegooid. De brand is hetzelfde, alleen zijn wij dan de criminelen.’

‘De wetgeving is ontiegelijk moeilijk. Daar kunnen maar heel weinig mensen over praten. Inmiddels ben ik er volgens mij al wel op afgestuurd’, grapt hij. ‘Dit merk je heel vaak. Dan komen er mensen bij mij die zeggen dat ik dit moet doen. Dan zeg ik: sorry, maar dat staat niet in de wet.’

Als voorbeeld van de heksenjacht noemt hij de camera’s bij zijn terrein werden geplaatst in Stadskanaal. ‘De gemeente heeft mij daar behoorlijk gepest. Elke twee dagen kwam er iemand controleren, maar ze vonden helemaal niets.’

Achterbaks

En dan is er nog Staphorst, met tal van kwesties. Het plezier in zijn vak verdwijnt door alle commotie weleens. ‘Het wordt soms wel heel moeilijk gemaakt. Er worden vieze spelletjes gespeeld. Zeker als er beslag wordt gelegd op persoonlijke spullen. Dan denk ik: blijf bij mijn gezin weg. Dat vind ik een vieze streek. Er werd niet eens beslag gelegd op mijn spullen, maar op mijn vrouw haar spullen. Ze zijn hier gewoon achterbaks.’

Waar Talen op doelt is een conflict met de gemeente Staphorst over het bestemmingsplan voor zijn woonperceel . Het gaat om aanleg van een hellingbaan naar de parkeergarage onder zijn huis. De hellingbaan en de toerit lopen over grond die als tuin in gebruik is, maar die een agrarische bestemming heeft. Daar mag dus niet op worden gebouwd.

Het is een van de vele ruzies met de gemeente Staphorst. De meest bekende is de rel rondom ‘Mount Staphorst’. Talen stortte meerdere malen zijn afval op de Westerparallelweg. Voorheen was dit terrein van Talen, maar na een grondruil met de gemeente is de weg doorgetrokken. Als ruil zou Talen een braakliggend perceel naast zijn bedrijf overnemen. Maar dat komt niet er van, vanwege interpretatieverschillen over vergunningen. Het gesteggel duurt al jaren.

Dit jaar deed de Raad van State uitspraak hierover : Talen moet de kosten voor het opruimen betalen: ruim € 40.000. Maar ook de gemeente gaat niet vrijuit. Die heeft procedurele fouten gemaakt.

Huur betalen

Begin dit jaar maakte de afvalverwerker bekend zijn perceel in Staphorst te willen verkopen . Hij had genoeg van alles. Met de opbrengst wilde hij zijn vestiging in Meppel verder uitbouwen. Dat is er niet echt van gekomen. Hij maakt nog steeds gebruik van zijn vestiging in Staphorst en voor Meppel is zijn contract inmiddels opgezegd.

‘We zijn nooit met Talen Recycling naar Meppel vertrokken. We hadden er direct al onze bedenkingen bij.’ Hij verkocht zijn perceel in Staphorst aan Herstructureringsmaatschappij Overijssel (HMO). Die zou helpen de activiteiten te verplaatsen naar Meppel, maar de eigenaar in Meppel zegde het contract op.

 

‘HMO zegt dat ik de huur gewoon had moeten betalen.’ Talen begint te lachen. ‘Dat is wel een heel mooi detail om erbij te zeggen. De huur lag gewoon klaar op de plank. Dat wisten alle betrokken partijen. Als alles klopte, maakte we de huur direct over. Maar wij hadden al het vermoeden dat we er opnieuw werden ingeluisd. We zijn er onderhand al te vaak ingeluisd.’

Voorlopig blijft hij dus nog wel even in Staphorst zitten en is hij nog afwachtende voor een vergunning in Stadskanaal. ‘We hebben een hele mooie vergunning voor Stadskanaal. Daar kunnen we heel veel kwijt, maar met het zicht op de toekomst willen we meer kunnen. Daarom hebben we in 2015 al een nieuwe vergunning aangevraagd. Alleen doet de gemeente Stadskanaal er niets mee, want die weet er geen raad mee.’

Hekken geplaatst

Ondertussen is er weer een nieuwe zaak bijgekomen in Staphorst. Een paar dagen na de brand in Meppel, sloot de gemeente het terrein in Staphorst af met hekken . Aanleiding: de ontdekking van olie in een ondeugdelijk vat. Talen noemt het een gigantische blunder.

‘We verwachtten al dat ook de gemeente Staphorst in actie zou komen.’ De Raad van State oordeelde hard over de aanpak van de gemeente en houdt de gemeente verantwoordelijk voor de spoedprocedure die de afvalverwerker startte. De gemeente moet de 1300 euro aan proceskosten betalen en Talen gaat ook de geleden schade nog aan de gemeente presenteren.

‘Er staan op het terrein in Staphorst nog altijd vrachtwagens en containers. Dat is ook binnen de norm. De zware vergunning die hierop zat, is door de provincie ingetrokken. Maar dat houdt niet in, dat wij de norm van het industrieterrein niet mogen hanteren. We mogen hier geen afval opslaan, dat doen wij dus ook niet.’

Goede service

Op sommige momenten verloor Talen even zijn plezier in het vak. Maar het geniet nog steeds, onder andere van zijn personeel. ‘Die hebben behoorlijk wat meegemaakt dit jaar. Ze blijven zich toch 100 procent voor mij inzetten. Dat is wel heel fijn om te zien.’

Ook fijn voor hem is dat klanten hem trouw blijven. ‘Ondanks dat gemeenten en provincies aan partijen vertellen dat ze niet aan mij moeten leveren, hebben we er juist veel meer klanten bij. Ik denk omdat we zo’n goede service leveren.’