Dit is waarom ambtenaren van Westerveld niet meer welkom zijn op het erf van de familie Seinstra in Wateren

Voor de woning van André Seinstra en zijn vrouw Monique in Wateren staat een bordje met ‘Verboden voor ambtenaren gemeente Westerveld’. Hij timmerde het bord aan een paal na een conflict met de gemeente Westerveld.

André Seinstra met zijn zelfgemaakte verbodsbord, dat ambtenaren van de gemeente van zijn terrein moet houden. Op de achtergrond de schuur waar het om gaat.

André Seinstra met zijn zelfgemaakte verbodsbord, dat ambtenaren van de gemeente van zijn terrein moet houden. Op de achtergrond de schuur waar het om gaat. Foto: René Wiegmink

In 2017 brengen André en Monique bij de gemeente Westerveld een plan ter sprake voor glamping (een luxe kampeervorm) bij hun woonboerderij. Maar dat mag niet van de gemeente. Een vorm van recreatie in een van de karakteristieke schuren wel. Daar staan de twee open voor en er wordt verder overlegd. De familie Seinstra vraagt een vergunning aan voor drie recreatieappartementen in de voormalige schaapskooi.

Vernieuwen

De schuur mocht alvast worden verbouwd, want onderhoud is vrijgesteld van vergunningverlening, meent Seinstra. „We mochten de schuur muur voor muur vernieuwen en de dakpannen vervangen. Dat hebben we gedaan. Verlening van de vergunning zou daarna een formaliteit zijn.” Voor de vervanging van de draagconstructie wordt een vergunning aangevraagd en verleend.

Maar in november 2020 komt er een kink in de kabel. Er is een wisseling van de wacht bij de ambtenaren en het nieuwe aanspreekpunt vanuit de gemeente besluit de vergunning opnieuw te beoordelen. Hij stelt vast dat de schuur in de aangepaste vorm niet meer voldoet aan de eis dat het om een karakteristiek bijgebouw moet gaan. Seinstra had niet alvast aanpassingen mogen doen. De vergunning wordt afgewezen.

‘Ten onrechte afgewezen’

Daarop stapt Seinstra naar de commissie voor beroep en bezwaar van de gemeente. Die benadrukt dat de huidige vorm van de schuur is ontstaan door bouwactiviteiten die volgens de commissie nadrukkelijk zijn geaccepteerd door de gemeente. De vergunning is volgens haar ten onrechte afgewezen. ‘Seinstra is er niet op gewezen dat hij te veel aanpassingen deed, ondanks regelmatig contact met ambtenaren’, schrijft de commissie. Het advies luidt de vergunning alsnog te verlenen.

Maar de gemeente legt dit advies naast zich neer. Gesprekken met wethouder Klaas Smidt en ook burgemeester Rikus Jager hebben niet voor een oplossing gezorgd. Seinstra zegt dat hij in de afgelopen tijd heel wat knullige reacties van de gemeente Westerveld heeft ontvangen, ook op meldingen van andere aard.

Statement

Voor André Seinstra is de maat is vol, waarna hij het bord ‘verboden toegang voor ambtenaren gemeente Westerveld’ op zijn erf hangt. Deels als statement, deels als bittere ernst. „Dit besluit is mede gebaseerd op een fout van de wethouder. Dat geeft niet, maar geef dat dan toe. Schandalig dat er zo met ons wordt omgegaan. Je loopt constant tegen de ambtelijke molen aan, er wordt gelogen en afspraken veranderen”, zegt Seinstra. „Ik kan me niet voorstellen dat er niet meer mensen in de gemeente last van hebben.”

Seinstra heeft inmiddels een klacht ingediend bij de provincie over de gang van zaken en de familie is nu in afwachting van de rechtszaak die dient over de afwijzing van de vergunning. De tijd begint te dringen, want de vloeren en keukens voor de recreatieappartementen zijn al besteld.

De gemeente Westerveld wil geen commentaar geven op de kwestie omdat de procedure nog loopt.