Eerste weekend van openluchttheater Tolhekke valt in de smaak

Wat heeft iedereen het gemist. Reeds op de eerste avond van openluchttheater Tolhekke, vorige week donderdag, was de gelukzaligheid van de gezichten van de bezoekers af te scheppen. Dit had iedereen even weer nodig.

Motel Westcoast.

Motel Westcoast. Foto: Wilbert Bijzitter

En de mensen van De Meenthe hebben ons op onze wenken bediend als een soort eerste hulp bij cultuurgebrek. We mogen werken aan ons herstel gedurende de maand juli, want het fantastische programma voorziet alle doelgroepen.

Gelukkig

„Wij zijn anderhalf jaar niet zo gelukkig geweest als nu”, zegt Syb van der Ploeg van Motel Westcoast. De groep had de eer om het openingsspektakel van een nieuw theaterseizoen van de Steenwijker Meenthe af te trappen. „We voelen ons als koeien die na lange tijd weer de wei in mogen”, zegt Motel Westcoast-zangeres Brenda Bee.

Bij de aanvang van het concert heet theaterdirecteur Han Evers iedereen van harte welkom. Hij is er trots op dat de Meenthe als een van de eersten in Nederland het eind van de lockdown kan vieren met zo’n mooie brede en interessante line-up. Het publiek is vervolgens als gewillige was in de handen van de artiesten. Het bewijst onomstotelijk dat iedereen meer dan klaar was voor theater, muziek, samenkomen en het grote genieten.

Motel Westcoast

Het evenementenbedrijf Interstage uit Meppel heeft op de zonneweide van zwembad Tolhekke in Basse een prachtige livemuziek-locatie gebouwd. Een enorm podium met een geweldig geluid, een prachtige lichtshow en tribunes waar ruime plekken zijn gecreëerd.

„Wat hebben we jullie gemist”, roept Syb. Motel Westcoast is een vaak geziene act in het Steenwijker theater. De groep bestaat uit een viertal vocalisten die, begeleid door een band, nummers spelen die hun oorsprong hebben gehad aan de westelijke kust van Amerika. De band was voor deze gelegenheid thuisgelaten en enkel gitarist Jeff Zwart mocht als instrumentalist de veelal meerstemmige zang ondersteunen.

De vier zangers, Syb van der Ploeg, Edward Reekers, Brenda Bee en Julian Thomas, spelen allemaal ook een of meerdere instrumenten, waardoor er soms toch een beetje een bandgevoel kon worden gecreëerd. De stemmen zijn stuk voor stuk uitstekend, maar kunnen individueel of gezamenlijk soms de originele versie van de covers niet aan. Brenda Bee heeft een licht nasale stem met een sterk countrygevoel en dat moet je je naar mijn idee niet wagen aan Natural Woman van Aretha Franklin.

Soms is het contrast iets te groot, maar een feestje wordt het wel. Als een uniforme westkustlijn deint het veld en de tribune mee met de ‘Piano Man’ en bij uptempo werk van bijvoorbeeld Fleetwood Mac wagen enkelen zich aan een dansje, met inachtneming van de anderhalve meter. De uitgereikte poncho’s bij de ingang hoeven niet uitgepakt te worden, want een paar niet noemenswaardige druppels konden de uitstekende sfeer niet beïnvloeden.

Her Majesty

Van een ander kaliber was de groep die zaterdag het grote podium betrad. Her Majesty speelde werk van Crosby, Stills, Nash & Young, waaronder het gehele legendarische album ‘Dejá Vu’. Bertolf Lentink, Bauke Bakker, Jelle Paulusma, Diederik Nomden en Dirk Schreuders zijn allemaal fantastische muzikanten én vocalisten die in staat zijn om op indrukwekkende wijze de muziek van het illustere Amerikaanse viertal te vertolken.

Moeiteloos weten zijn hun respect en liefde voor het werk van Crosby, Stills, Nash & Young te etaleren. Eveneens moeiteloos wordt er geschakeld tussen zeer klein en intiem, geheel akoestisch rondom een enkele microfoon en uiterst dynamisch met volle bepakking. Iets wat alleen weggelegd is voor de allerbesten.

Ook bij Her Majesty was te voelen dat ze te lang geen publiek hadden gezien en daar mochten de 250 bezoekers volop van profiteren. Uitgelaten werd door het publiek het steviger werk geconsumeerd en muisstil was het toen Diederik Nomden alleen met gitaar het prachtige nummer ‘4 and 20’ werd gespeeld. De grote mate van spelplezier golfde aanstekelijk over de zwembadweide. Grappig gegeven was dat het laatste optreden van Her Majesty voor de lockdown ook in Steenwijk was.


Dikkie Dik en Gonnie en Gijsje

Zondagmorgen druppelden de ouders met hun baby’s, peuters en kleuters het theaterterrein binnen. Ook voor de kleintjes is gezorgd. Terwijl de zon steeds nadrukkelijker haar best deed, zaten de kinderen ademloos te kijken en te luisteren naar de avonturen van de eenden Gonnie en Gijsje en de verjaardag van Dikkie Dik. Tussendoor konden de kinderen spelen met grote figuren uit de bekende kinderboeken van Kikker. Na de voorstellingen was er gelegenheid om het zwembad in te duiken.

Het was wel even een eindje lopen met de forse buggy’s en wandelwagens met attributen. Bezoekers van het openluchttheater moeten een halve kilometer vanaf de geïmproviseerde parkeerweide te voet afleggen, maar eenmaal op de muziekweide aangekomen maalt eigenlijk niemand daar meer om.

De start van de eerste Tolhekke-week is meer dan veelbelovend. En dat zelfs zonder het geplande optreden van de 3J’s omdat er een J ziek was. De Meenthe heeft op een geweldige manier haar nek uitgestoken en verdient daarvoor een lange staande ovatie. Onder anderen de laag overvliegende lepelaars op donderdagavond zagen dat het goed was.