Jan en Ellen met hun kinderen Leander, Jurrian, Marleen en Nathan.

Jan en Ellen runnen Reezicht: ‘Mijn vader is trots op dit succes’

Jan en Ellen met hun kinderen Leander, Jurrian, Marleen en Nathan. Martijn Bijzitter

Rouveen „Toen ik 16 was, reed ik hier met mijn moeder voorbij. Ik zei: Jan z’n vader gaat deze boerderij misschien kopen en dan gaan wij er wonen. M’n moeder reageerde sceptisch met de woorden: ‘Ja ja…’”, vertelt Ellen van den Berg.

Jan vult lachend aan: „Ze was er niet tegen dat we hier zouden wonen, maar dacht: droom lekker verder.” Nu, achttien jaar later, zitten de twee in de keuken van diezelfde boerderij rustig aan een kopje koffie met een plakje kruidkoek. Al vijftien jaar hun thuishonk.

In 2005 trok Jans vader, wel in voor een risicovolle onderneming, daadwerkelijk de portemonnee. Het vakantiehuis dat de ouders van Jan verhuurden in hun woonplaats en Jans geboorteplaats Baarlo, voldeed niet genoeg aan de wensen van pa Van den Berg. „Een vakantieboerderij was zijn droom. Hij is er trots op dat het zo’n succes is geworden”, weet Jan (36). „De koop was wel wat penibel met het geld, maar als alles goed komt, ben je dat snel vergeten.”

Onderneemster

De reactie van Ellens moeder was indertijd wel ergens op gebaseerd. Ellen (34) had zelf op dat moment geen toekomst voor ogen als onderneemster, laat staan als eigenaar van een vakantieboerderij die alle administratieve zaken tot in de puntjes regelt. Ze lacht: „Als ik dat had geweten had ik een andere opleiding gekozen!”

Ook Jans carrière zag er op dat moment anders uit. „Ik werkte bij een riethandel in Zwartsluis, maar was in ons gezin eigenlijk de enige die dit zou kunnen doen. Toen zijn we het aangegaan.” Ellen was 18 toen het stel trouwde, Jan 21. Na een fikse verbouwing in 2005, trok het jonge echtpaar een jaar later in de boerderij aan de Rechterensweg 8, gemeente Staphorst, 4 kilometer van Zwartsluis, 6 kilometer van Rouveen.

Reezicht

In 2007 gingen de deuren van Vakantieboerderij Reezicht open, 13 jaar later heeft de familie Van den Berg een accommodatie voor groepen van circa 30 tot maximaal 48 personen, compleet met huiselijk ingerichte recreatiezaal, open keuken en aparte slaapkamers. Families en vriendengroepen zijn de meest voorkomende gasten. Na drie maanden coronacrisis staan de deuren weer open. Augustus zit volgeboekt.

Op het moment dan Ellen en Jan hun levensverhaal doen, zijn vier kinderen op het aanrecht druk met een aantal radiografisch bestuurbare auto’s. Een van de jongens heeft de dag ervoor een nieuwe gekregen. Het heeft de andere drie ertoe aangezet ook de oudere auto’s weer eens uit de kast te halen. Schroevendraaiers worden erbij gehaald om de vierwielers weer aan de gang te krijgen. Het nieuwste stuk speelgoed raast inmiddels over de oprit.

Walhalla

Voor Leander (12), Jurrian (11), Marleen (9) en Nathan (7) is opgroeien op dit erf een walhalla. De plek is geliefd bij vriendjes en vriendinnetjes. Ellen: „Als je buitenaf woont, weet je dat je niet zomaar even naar je vriendjes fietst of loopt. Veel meiden en jongens willen hier graag spelen. Ouders zijn nooit te beroerd om de kinderen vanuit het dorp te halen en te brengen. Ja, met dorp bedoel ik Zwartsluis. Vanaf hier zijn we helemaal gericht op Zwartsluis. Ik kom er zelf vandaan, kinderen gaan er naar school, Leander gaat inmiddels naar Meppel. In Rouveen kennen we nauwelijks iemand.”

De kinderen hebben de lusten van hun woonplek, maar dragen ook de lasten. „Iedereen draagt z’n steentje bij als we schoonmaken,” zegt Jan. „Ergens een bezem door of zakjes verwisselen in de slaapkamers. Nee, daar hebben we nooit gemopper over, ze weten dat het erbij hoort. Regelmatig vraag ik aan Leander of hij het sportveld even maait. Hij klimt op de maaier en even later heeft hij een paar euro verdiend.”

Compositie

Op weg naar buiten passeren we in de hal een fraaie compositie van foto’s van gezin Van den Berg door de jaren heen. Rondom de boodschap ‘Ga met God’ straalt op de vele plaatsjes de blijdschap van de gezichten af. Jans werk. „Het is een deel van een oude deur. Een kennis van me wilde hem wegdoen. Toen zei ik: daar kan ik nog wel iets mee. Likje verf en een paar Ikea-knopjes en je komt een heel eind.”

Ellen: „Gasten geven me vaak een compliment over hoe ik de boerderij heb ingericht. Dan zeg ik: ‘Daar heb ik helemaal niets aan gedaan, allemaal Jans werk!”

Vanwege het feit dat de vakantieboerderij door de jaren heen flink is gegroeid en ook altijd goed bezocht is, hebben Ellen en Jan al hun pijlen gericht op Reezicht. Ellen werkt niet meer in de kinderopvang, Jan gaf na een burn-out in 2015 zijn parttime baan op kantoor bij de riethandel – die hij er tot dan toe altijd had naast gedaan – volledig op. „Ik heb in die tijd wel met iemand gesproken. Het werd gewoon teveel. Hij zei: je moet wedden op één paard. Dat heb ik gedaan.”

Gaten in tapijt

Met succes. Ellen en Jan genieten ervan dat er elke week weer nieuwe gasten uit heel Nederland voor de deur staan. Jan: „We maken zoveel mee. Nee, gedoe hebben we nooit. Nou, op één geval na dan. Na een bezoek van een studentengroep stonden er nog twee glazen in de kast. De gaten zaten in het tapijt, de ketchup zat op de muur.”

Hij kan er nu om lachen. „Ze reden hier met dikke auto’s het terrein op, van pa. Van hun studiefinanciering hebben ze alle kosten terugbetaald. Nee, we zijn niet streng op hoe mensen het achterlaten. Het gaat erom dat ze hier een fijne tijd hebben. Als alles maar weer op z’n plek staat, zijn we al blij. Dan is een beetje extra schoonmaken voor ons geen enkel punt.”