Jeroen en Heleen Kiewiet verzorgen kosteloos eten voor mensen van de voedselbank Westerveld | Dagboek

Heleen en Jeroen Kiewiet van de Tippe in Vledder. Foto Sieb van der Laan

Inwoners uit de regio geven een inkijkje in hun dagelijks leven in de vorm van een dagboek. Wat doen zij, wat houdt hen bezig. Deze week Jeroen Kiewiet van De Tippe in Vledder.

Zaterdag 10 december

De wekker gaat voor de voetbal van de kinderen. Waar we kunnen, gaan we altijd mee om te kijken en aan te moedigen. Na de wedstrijd is het toch zeker de hoogste tijd om aan het werk te gaan.

Er is vandaag Kerstmarkt in Vledder. Leuk om te weten, de kerstmarkt in Vledder was de allereerste kerstmarkt. Gezelligheid in de straten, warme chocomelk met verse slagroom of een lekkere glühwein maken het compleet. In de keuken hebben we het dan ook lekker druk.

’s Avonds mogen wij de ondersteuning bieden aan het Eindejaarsfeest in Wapserveen, een feest dat tot in de late uurtjes doorgaat.

Zondag 11 december

We staan iets later op na een werkdag van 16 uur maar gebruiken de resterende tijd wel om gezamenlijk te ontbijten met de kinderen. Wat de meeste gezinnen in Nederland ’s avonds hebben met gezamenlijk aan tafel, is dat bij ons in de ochtend. We maken ons er hard voor om dat elke dag met z’n vieren te kunnen doen.

Richting de middag gaan we naar ons restaurant en starten we daar met ons team op met een kopje koffie. Kijken wat de dag ons vandaag brengt.

Als de laatste gasten weg zijn lopen we de kerstreserveringen langs en verrichten we een telling. Om te zorgen dat alles verspreid binnenkomt, maar ook dat we niet meer plaatsen weggeven dan dat we stoelen hebben.

Maandag 12 december

Een ochtend die begint met een gezamenlijk ontbijt met de kinderen. Als de kinderen om 08.15 uur op de fiets vertrekken, hebben wij ondertussen onze sportkleren al aangedaan. Heleen doet krachtsportoefeningen in de speelkamer van de kinderen met lekkere muziek.

Ik heb mijn hardloopschoenen aan en dat merkt onze Duitse herder, die eigenlijk altijd met mij meegaat. Althans, afstanden tot 12/13 kilometer gaat hij mee. Verder lopen is slecht voor zijn gestel. Na terugkomst loop ik rustig uit met onze 17 jaar oude Jack Russel. Douchen, boodschappen doen, en genieten van heerlijk verse broodjes. Het is maandag maar wel onze vrije dag.

Als de kinderen thuiskomen wordt er huiswerk gemaakt, geoefend op de gitaar, eten we samen en gaan de kinderen op de fiets naar de voetbal. Rond 20.30 uur is het rust in de boerderij, en tijd voor een wijntje en stukje kaas. Relaxmodus staat aan.

Dinsdag 13 december

Zelfde ritueel, niet heel spannend, gewoon structuur waar onze kinderen goed op gaan. Ontbijten, hardlopen, douchen, en naar de zaak.

Vandaag is een drukke mail dag. Op kantoor en achter de computer is niet onze favoriete bezigheid, maar voor het middaguur proberen we dat weg te werken. Ik heb vanochtend contact met de voedselbank over het aantal aanmeldingen voor derde kerstdag. Dat loopt gestaag door. Mensen kunnen zich nog blijven aanmelden tot omstreeks de twintigste van december. Dus geen haast voor ons.

Het restaurant is vandaag gesloten maar we hebben wel activiteiten in onze zalen. De mensen daar voorzien van koffie/thee en wat andere drankjes. Aan het einde van de middag draaien we de deur op slot en eten we gezamenlijk thuis. Iets wat fijn is en in de winterperiode mogelijk is, maar vanaf april niet meer.

Woensdag 13 december

Na het vaste ritueel moet er nu toch echt flink gewerkt worden, het voltallige team is aanwezig vanaf de middag. We zitten nu volop in de kerstdrukte. Nog niet voor de kerstdagen zelf, maar wel alle bedrijven, verenigingen en clubs die hun afsluiting doen. De Vrouwen van Nu, de bridgeclub, ieder een eigen vorm van afsluiting. En zoals wij hier zeggen; een donders strakke planning. Want iedere groep is even belangrijk en geweldig om over de vloer te hebben.

Ook bezorgen we in deze week voor bijna zeshonderd personen aan buffetten in de regio, die inmiddels verder reikt dan Zwolle en zelfs richting Twente gaat.

De dagen tussen Sinterklaas en de kerstdagen zijn rustig in het restaurant. Logisch, want met deze energieprijzen en inflatie moet er wat bezuinigd worden. Maar de gasten die we dan wel ontvangen leggen we in de watten, want daar is alle tijd voor. Rust in het restaurant is er, in je hoofd niet, maar juist die afwisseling maakt het zo’n prachtig vak, het mooiste wat er is!

De voedselbank

Iets doen voor de voedselbank op derde kerstdag is een bijzonder mooie afsluiting van het jaar. De week voor kerst en de dagen zelf, werken we onwijs hard, zo’n 12-16 uur per dag, maar met de grootste glimlach want de sfeer is zo mooi op die dagen. Als dan op derde kerstdag de wekker gaat is dat één van de weinige ochtenden dat de batterij leeg is, na 2 koppen sterke koffie zijn we er weer bij en gaan we vol gas.

Voor een groot deel van de mensen is het vanzelfsprekend dat ze met kerst uit eten kunnen, maar er is ook een bijzonder (te) grote groep voor wie dit niet zo is. Hoe mooi en dankbaar om te mogen verzorgen. En de reacties van deze lieve mensen zijn onbeschrijfelijk.

Kerstdagen draaien we voor onze gasten en uiteraard om er iets aan te verdienen, maar het kerstdiner op derde kerstdag komt uit ons hart en geven we met liefde weg. Al die blije gezichten, die dankbaarheid, een bezoek van burgemeester en/of wethouders om deze mensen ook een warm hart toe te dragen, maakt die dag bijzonder. En we zullen dit zolang we het kunnen blijven doen, ieder jaar aanbieden.

Nieuws

menu