Melkveehouder Arnold Snijder uit Ruinerwold: 'We kunnen nu met de landbouw geen kant op'

Op het bedrijf van melkveehouder Arnold en Jeanine Snijder in Ruinerwold lopen zo’n 300 melkkoeien en 70 stuks jongvee. Snijder heeft alle benodigde vergunningen en kan door met zijn bedrijf. Toch klom hij onlangs in de trekker om op te komen voor de belangen van de agrariërs. „We kunnen nu met de landbouw geen kant op”, zegt hij.

Melkveehouder Arnold Snijder.

Melkveehouder Arnold Snijder. Foto: Martijn Bijzitter

„Als ik mijn bedrijf wil wijzigen, dan moet ik alles aanpassen en bijvoorbeeld investeren in emissiearme vloeren. Ik wil best de stallen aanpassen maar dan moeten de eisen door de overheid goed onderbouwd worden. Voor de aanpassingen ben je zomaar twee ton kwijt en dan moeten de maatregelen wel juridisch houdbaar zijn.”

‘Je niet zomaar aan wat knoppen draaien’

En daar zit volgens Snijder een probleem. „Je kunt het effect van alle emissie-reducerende maatregelen niet garanderen. We hebben te maken met veel factoren, zoals het weer en de dieren. Daardoor kun je niet zomaar aan wat knoppen draaien zoals dat bij de industrie wel zou kunnen.”

De melkveehouder merkt verder op dat de overheid exact weet hoeveel stikstof in de vorm van ammoniak (NH3) de landbouw uitstoot. Elk bedrijf heeft immers een vergunning, behalve een aantal dat een PAS-melding heeft. „Maar in de industrie is niets vergund. Ook daar zou elke bedrijf een vergunning in het kader van de Natuurbeschermingswet moeten hebben. De overheid heeft geen idee hoeveel stikstof (NOx) de industrie uitstoot, daarom krijgt de landbouw elke keer met extra maatregelen te maken. Het platteland moet de problemen van de economie in het Westen oplossen. En daar ben ik wel klaar mee”, zegt Snijder die lid is geworden van Farmers Defence Force (FDF).

‘De gewone boer komt er niet aan te pas’

Boeren willen wel. Als voorbeeld noemt de melkveehouder dat hij wel zonnepanelen op het dak van zijn stal wil leggen. „Maar ik krijg geen SDE-subsidie en de netcapaciteit is geclaimd door de grote investeerders die wél SDE-geld krijgen. De gewone boer komt er niet aan te pas.”

Arnold Snijder kan zich vinden in de door minister Schouten voorgestelde maatregelen. „Maar de marges in de landbouw zijn flinterdun, er is een vergoeding voor de extra kosten noodzakelijk.”

De boer ziet wel mogelijkheden voor de toekomst. Zijn zoon wil hem op den duur wel opvolgen. „Er is een vergrijzing aan de gang in de veehouderij. Binnen 10 à 12 jaar is 30 procent van de huidige bedrijven gestopt. Maar het wordt nog een heel gevecht om die vrijkomende stikstofrechten.”

‘Landbouw neemt enorme hoeveelheden CO2 op’

Er wordt volgens Snijders veel gesproken over kringlooplandbouw. „Maar we moeten naar een kringloopmaatschappij. De landbouw verwerkt veel afval van de levensmiddelenindustrie. En een hectare grasland neemt veel meer CO2 op dan een hectare natuur. De oplossing voor het CO2 vraagstuk ligt bij de landbouw, maar dan wel grotendeels aan de opnamekant, want de landbouw neemt enorme hoeveelheden CO2 op door de gewassen en vastlegging in de bodem. Hetzelfde geld ook voor stikstof. De landbouw neemt door de teelt van gewassen en vastlegging in de bodem meer stikstof op dan ze uitstoot.”

Maar daar wordt volgens de veehouder niet naar gekeken. „We zijn het als landbouw zat om constant neergezet te worden als een sector die alleen maar milieuvervuiling veroorzaakt, de landbouw is juist de onmisbare schakel in de kringloopmaatschappij.”

Ook moet er kritisch gekeken worden naar het natuurbeheer. „Vaak staat het grondwaterpeil in die gebieden te laag. Daardoor krijg je verdroging én stikstofuitstoot. Verhoog de waterstanden en breng de zuurgraad (pH) in de gebieden op het gewenste niveau. Stikstofreductie in alleen de landbouw werkt niet.”

Wij kunnen nog wel wat stikstofuitstoot reduceren, maar dat gaat langzaam. En... de andere sectoren moeten ook aan de bak”, besluit melkveehouder Arnold Snijders zijn verhaal.