Theo Hulshof legt basis voor onderwijs in Nepal

Broekhuizen - Sinds 1995 bouwt hij scholen in Nepal, vijf jaar geleden ging Theo Hulshof (69) uit Broekhuizen ook onderwijsinhoudelijk aan de slag in de bergstaat.

Theo Hulshof tijdens een lezing in Nepal.

Theo Hulshof tijdens een lezing in Nepal. Nepalimed

Met zijn Stichting Theole, die hij samen met oud-collega Bert Thole van de Katholieke Pabo Zwolle oprichtte, startte in 2012 een lerarenopleiding.

Van vijf verschillende scholen, waarvan Hulshof met de vijf directeuren een vertrouwensband heeft opgebouwd, namen vijf docenten deel aan de cursus: negen dagen lang, drie keer per jaar, twee jaar lang. Gecertificeerde leerkrachten werd verplicht te zorgen voor nieuwe aanwas van docenten die ook de module gingen volgen. Leerkrachten die er bovenuit steken, kunnen zelf de kennis overbrengen. In april wordt de tweede sessie afgesloten. 180 Docenten geven les aan 6.000 kinderen. Een ongelofelijk succes.

Hulshof: ‘Vanaf het begin heeft het me verbaasd hoe simpel het is. Met weinig middelen kun je veel bereiken. Eerst de bouw van scholen, nu de opleiding. We zijn alle sponsoren en andere mensen die geld doneren heel erg dankbaar. Bij ons blijft er niets aan de strijkstok hangen. Nepalezen kunnen zich heel snel dingen eigen maken. Wij Nederlanders hebben veel meer een fixed mindset - een vaste manier van denken. We werken in Nepal met respect voor de cultuur. Ik werk veel met one-liners. ‘I am beacause we are’.  Ik zeg dat ik ook een Nepalees ben, dat vinden ze prachtig.’

Autonomie

Hulshof, die drie weken geleden terugkeerde van weer een veertiendaagse reis naar Nepal met docent Dirkje Visser van de Zwolse Pabo, geeft aan dat leerkrachten tot voor vijf jaar geleden alleen maar op de winkel hadden leren passen. ‘Het onderwijs was niets. De scholen zagen er niet uit. Nu zijn de scholen ingericht op kinderen. Er staat kindermeubilair, er hangt van alles aan de wand. Een lokaal is geen opberghok meer. Alles is gericht op de kinderen.’

Hulshof probeert de docenten ervan bewust te maken dat zij een belangrijke rol hebben in het leven van kinderen. ‘Kinderen die nu geboren worden, gaan in 2037 als volwassenen de maatschappij in. Ze zijn de toekomst. Daar staan ze niet bij stil, maar als leerkracht heb je een verantwoordelijkheid. Van ons krijgen ze handvatten en dat vinden ze geweldig. Wat niet mogelijk is maken we wel mogelijk. Dat raakt ze.’ Op veel plekken wordt Theo Hulshof als held binnengehaald. Lezingen die hij geeft, worden met grote spandoeken langs wegen aangekondigd en trekken honderden belangstellenden. On the wings of fire, heette zijn laatste lezing.

‘Ik vertel hoe supersnel alles vooruit gaat. Ook in Nepal, want de ontwikkelingen zijn enorm. Ik werk vanuit het car-principe, dat staat voor competent, autonomie en relaties. Ten eerste moet je de juiste visie kunnen ontwikkelen over hoe onderwijs in elkaar zit. Bovendien moet je autonoom kunnen denken. Een kind moet leren voor zichzelf te spreken. Als ze dat kunnen leren, kunnen ze zich handhaven in de maatschappij. Daarnaast zijn relaties heel belangrijk. Ik maak me grote zorgen over de wereld. We zijn allemaal op onszelf gericht, het gaat helemaal de verkeerde kant op. Mantelzorg is erin geramd.

Daarom hamer ik op coöperatief leren, we moeten het samen doen. En: kijk altijd naar de horizon. In Nederland zie je de zee overgaan in lucht. Daar zit iets achter, dat is de toekomst. Die vergelijking maak ik in Nepal met de bergen en de lucht. Ga kijken wat er achter die horizon ligt, laat je verrassen door wat er komen gaat.’

Dromen

Volgend jaar bezoekt Theo Hulshof opnieuw Nepal. Er start nog één derde sessie van twee jaar. ‘Binnenkort gaan we evalueren. Er zijn heel wat tuintjes aangelegd,’ wijst hij op de basis die voor onderwijs in Nepal is gelegd. ‘Die tuintjes moeten worden onderhouden en worden uitgebreid door de lokale mensen met kennis. Onderwijskundig hebben ze veel opgestoken. Nu moet er een plan komen voor zelfredzaamheid. Ik zeg altijd: wake up en start dreaming (word wakker en start met dromen). Hopelijk is bij veel Nepalezen duidelijk geworden dat er nog veel te dromen is.’  

Wie Stichting Theole een financieel steuntje in de rug wil geven, kan een bijdrage storten op rekeningnummer NL 18 RABO 0162 3646 36