Verrekijker | Natuur om de hoek

Deze verrekijker heeft Paul Mentink veel vogelplezier opgeleverd. Foto: Paul Mentink

In de tweede klas van mijn middelbareschooltijd ben ik geïnteresseerd geraakt in vogels uit de vrije natuur. Dat is al ruim een halve eeuw geleden, waar blijft de tijd? Als scholier had ik niet veel geld te spenderen, gelukkig kon een simpele vogelgids van mijn zakgeld er nog wel af. Een verrekijker lag helaas buiten mijn bereik.

Het geluk lachte mij niet veel later toe, toen ik voor een kerstpuzzel in de Boerderij de derde prijs won. Het was een voor mij ‘astronomische’ bedrag van 300 gulden. Met mijn vader naar een winkel in Emmeloord gegaan en daar kon ik mijn eerste verrekijker aanschaffen. Het merk weet ik niet meer, wel de achtmaal vergroting. Nu kon ik het veld in om de minder zichtbare vogels op mijn eerste vogellijstje af te kunnen vinken.

Door mijn liefde voor vogels ben ik na mijn middelbareschooltijd biologie gaan studeren in Wageningen. Mijn vogelhobby belandde daar in een sneltreinvaart, door met medestudenten regelmatig het veld in te gaan. Al snel bleek mijn huidige verrekijker niet meer te voldoen. Het was een relatief goedkope aanschaf, die optisch gezien slijtage begon te vertonen. Tijd voor een nieuwe en mijn keuze viel op een compacte verrekijker van Zeiss. Deze had een vergrotingsfactor van tienmaal. Daarnaast staat Zeiss bekend om zijn kwalitatief uitstekende lenzen. Daar staat dan wel een prijs tegenover, maar je moet wel wat over hebben voor jouw liefhebberij.

Veel vogelplezier

Deze nieuwe verrekijker heeft mij sindsdien veel vogelplezier opgeleverd, zowel tijdens als na mijn studie. Met mijn medestudenten zijn wij bijvoorbeeld een aantal weken in de Pyreneeën geweest. Daar zag ik ondermeer de kleurrijke bijeneter, de opvallende hop en de grote steenarend.

Na mijn studententijd ging de verrekijker altijd mee op reis, ongeacht de bestemming. Immers vogels vliegen overal rond. Nu ga ik hier geen hele opsomming geven van mijn reisbestemmingen, echter een tweetal uitzonderingen wil ik toch wel noemen. In 1989 ben ik met een groep vogelaars voor een vogelreis naar Tunesië afgereisd. Gezien de ligging tegen de Sahara is het niet verwonderlijk dat we daar de woestijnvink, woestijntapuit en de woestijnvos zagen. De laatste is vooral te herkennen aan zijn grote oren.

Kenia

De mooiste waarnemingen met mijn verrekijker heb ik toch in Kenia gedaan. Met een speciale vogelreis hebben we daar ruim drie weken door een grote verscheidenheid aan landschappen rondgereden. Op de eerste dag zagen we al een jachtluipaard met vier halfwassen welpen. Nog geen kwartier later de indrukwekkende vechtarend. De gehele trip leverde bijna 600 vogels en ruim 50 (zoog)dieren op.

Onlangs bleek mijn inmiddels 40 jaar oude verrekijker toch enige tekenen van slijtage te vertonen. Het betrof de rubberen oogschelpen, er zat een klein scheurtje in. Ik heb Zeiss een vriendelijk berichtje gestuurd of zij toevallig nog een paar nieuwe hadden liggen. Immers, de optiek werkte nog prima. Per ommegaande kreeg ik kosteloos twee nieuwe oogschelpen toegestuurd. Wat een service.

Paul Mentink (paul@paulmentink.nl)

Nieuws

menu